AnnoMūdi Chriſti

.VIII.¶ Liber.Octa uianusvꝫ an̄ regis ſui natiuitatē mēſe ī hierl̓m ex ſāctiſſimis parētibꝰ Iacharia viro ſene ⁊ Heliſabeth ſterili naſcit̉. Uir quidē ab ipſo mr̄is vtero ſanctificatꝰ: necnō⁊ īter mulieꝝ natos dn̄o teſtāte maximus. Qꝛ īter natos mulieꝝ (īquit̉) nō ſur-rexit maior Ioāne. Prophā ꝗppe ⁊ pluſꝙͣ ꝓphā fuit: ꝙ ⁊ mr̄em Heliſabeth ꝓphetā fecerit ⁊ ieſum chriſtū mūdi redēptorē nō de lōginquo: ſed digito demōſtrauerit dicēs. Ecce agnus dei ecce q̄ tollit peccata mūdi. Quē dn̄s tāta ꝑfuditgr̄a vt nullus vnꝙͣ hoīuꝫ eo ſc̄itate ab ipſa eiꝰ natiuitate fuit excellētior. UndeChriſoſtomꝰ eū v̓tutū ſcholā: magiſteriū vite: ſc̄itatis formā: normā iuſtitie: virginitatis ſpeculū: titulū pudicitie: peccatoꝝ veniā: ac fidei oīs diſciplinā appellat. Et pulchre quidē: qꝛ vt idē ait: maior hoīe: par angl̓is: legis ſūma: euāgeliſanctio: apl̓oꝝ vox: ſilentiū ꝓphāꝝ: lucerna mundi: p̄curſor iudicis ⁊ chr̄i mediator ac totiꝰ trinitatis medius fuit. ꝑꝑ qd̓ ⁊ ſc̄a eccl̓ia poſt dn̄m eiuſqꝫ mr̄eꝫ ipſius celebrat natiuitatē: qꝛ ſic̄ nato dn̄o angelus apꝑēs paſtoribus ait. Ecce euangelizo vobis gaudiū magnū qd̓ erit oī ppl̓o: qꝛ natus ē vobis hodie ſaluator ꝗ ēchrus dn̄s. Ita ēt angelus naſcituꝝ Iacharie p̄dicēs Ioānē. Erit (inꝗt) gaudiuꝫtibi ⁊ exultatio ⁊ ml̓ti ī natiuitate eius gaudebūt. Ioānes itaqꝫ trāſactis īfātieānis licet tenellus excelſiqꝫ gn̄is hītus fuit antiquiſſimiſqꝫ ꝑētibꝰ vnicꝰ cui opulentiſſime ſb̓e ſucceſſio debebat̉: eſſetqꝫ ex mr̄is vtero ſcūs ꝓpter amorē tn̄ celeſtis pr̄ie cū frequētias hoīum ſuſtine̓ nō poſſet Eremū petijt ipſamqꝫ parētibuſp̄tulit ⁊ fulgētes domos īformis luti vilitate mutauit ne leui (vt ſacra canit ec-cleſia) ſaltē maculare vitā famine poſſet. Voluntariū p̄terea bellū paſſionibus īdixit ac violēter ſe vince̓ ꝯtēdit: ⁊ de abundātia delitijſqꝫ ad famē: ſitiꝫ: abſtinētiā: mortēqꝫ trāſiuit: necnō ⁊ ſomnū ⁊ ociū vigilijs ꝯtritiōeqꝫ ꝯfecit. Didiceratenī adhuc ꝑuulus ſpū ſcō illuſtratꝰ regnū celoꝝ vim pati: ⁊ ꝑ ſuiipſius violentiāillud diripi oportere. Un̄ ⁊ duo crucis ⁊ abſtinētie gn̄a ad id obtinendū maxīeexiſtimauit necͣaria q̄ ⁊ ī ſeipſo exꝑimētū ſumpſit: Unū vꝫ corꝑale ⁊ ſpūale: pri-mū a potū tēperare appetitū gule ⁊ a delectationibus coerce̓: ⁊ ab ijs q̄ tactu guſtu ⁊ viſu decipiūt deſcēſuꝫ viriliter reuocare ſeip̄m. Alid̓ abſtinētie ⁊ crucis genus ⁊ ꝗdē p̄cioſius ſublimiuſqꝫ eē adiudicauit: motꝰ aīe regere ⁊ ꝑturbatiōes il-liꝰ modeſtia ⁊ trāqͥllitate placare. Ire ac ſuꝑbie īpetus refrenare: litigare quottidie ꝯtra vitia cogitatiōes malas ī pacē redige̓: volūtates ꝓprias abnegare: eaſ-qꝫ īteriori examīatiōe diſcutere ⁊ regētis īperio ſb̓igere. Hāc crucē ī ꝯſpc̄ū dn̄igl̓ioſaꝫ eē putauit: ac ꝓut potuit v̓bo ⁊ exēplo om̄es edocē curauit. Hinc ſcriptūe. A diebꝰ Ioānis regnū celoꝝ vim patit̉. Poſt hec āt cū trigeſimuꝫ vite ſue attigiſſet ānū ſic̄ ſacra euāgelij Luce hꝫ hiſtoria duodecīo īperij Tyberij Ceſarisāno ꝓcurante Pōtio Pillato iudeā: fc̄m ē v̓bum dn̄i ſuꝑ eū ī deſerto. Et ſubitovenit ī oēm Iordanis regionē p̄dicās baptiſmū pn̄ie ī remiſſionē peccatoꝝ ſicutſcriptū ē ī libro Iſaie ꝓphē dicēs. Ego vox clamātis ī deſerto ꝑatā viā dn̄i: rec-tas facite ſemitas eiꝰ Oīs vallis implebit̉: ⁊ oīs mons ⁊ collis hūiliabit̉: ⁊ erūtpraua ī directa ⁊ aſpera ī vias planas. Atqꝫ ita vt diuꝰ refert Ambro. ſingulis ꝙbuſcūqꝫ īterrogantibus ꝯueniētia ꝯtulit reſpōſa. Demum ab Herode Antipamagni Herodis filio Paulo an̄ p̄dicationē chr̄i in carcerē truſus ē ꝙ Herodia-dē Agrippe ſororē: ac Philippi fr̄is ſui vxorē inceſtuoſis nuptijs ꝯiūxerat. Di-cebat enī: nō licet tibi hr̄e vxorē fr̄is tui. Qui īpiꝰ ira ꝯcitatus ꝓ pietate īpietatmercedē reddidit. Ubi ⁊ ꝑ annū pedore carceris ⁊ inedia maceratꝰ. Adueniētev̓o natalis ipſiꝰ die ꝯuocauit Herodes ꝯctos galilee principes nobilioreſqꝫ amicos ſuos: eiſqꝫ regiū ꝯuiuiū p̄parauit. Quibꝰ epulātibꝰ Herodiadis filia ī veſti-tu deaurato venit: ⁊ ī medio triclinio ſaltauit: placuitqꝫ regi ac ſil̓ diſcūbētibusEui ꝯfeſtim iureiurādo pollicitꝰ ē rex dare quodcūqꝫ poſtulaſſet. Illa āt a mr̄ep̄monita: eveſtigio da mihi īquit ī diſco caput Ioānis baptiſte. Rex v̓o ꝑꝑ iuſ-iurandū ⁊ ꝑꝑ ſil̓ diſcumbētes (lꝫ vehemēter ꝯtriſtatꝰ) iuſſit dari quod poſtula-bat. Et miſſo ſpiculatore decollauit en̄ ī carcere. Capiteqꝫ ī diſco allato datuꝫ ēpuelle: puellaqꝫ illud mr̄i ſue dedit. Mr̄ v̓o ī ſc̄iſſimi viri ꝓbrū pꝰ regiā domū i-lud ꝓici iuſſit. Quo audito venerūt Ioānis diſcipl̓i ⁊ tulerūt trūcū ac ī Seba