Anno¶I iberVII. Oūdi An̄ chr̄i adEpiphanesrexiſſet honorifice ab eo ſuſceptus ē: ſed fratres eius ſeditione cōtra eum mota magnas calamitates Iudee genti contulere. Et cum Hyrcanus Hieroſolimam venire metueret turrim tranſiordanem condidit. Quo quidē preſidio Iudeos frequē-ter debellauit. Hec autem viuentibus Seleuco Syrie rege: ⁊ Ptolemeo Epiphane per ſeptem annos egit. Quibus mortuis Hyrcanus timens Antiochi nobilio-ris potentiam mortem ſibi ipſi aſciuit.Tolemeus Philometor ſextus Egyptioruꝫ rex anno. 428. Iudaice captiPhilometorI p. Huitatis Olympiade autem. 150. Egyptijs regnare cepit: ⁊ regnauit annis35. Hic Antiochi ſororis filius fuit. vir admodum ſegnis: ⁊ quotidiana li503 167xuria marcidus adeo vt non ſolum regie maieſtatis officia intermitteret: ſed etiamſenſu hominis propter nimiam ſaginam careret. Huic adoleſcenti Antiochus auūculus bellum intulit: propter quod legatos ad ſenatum romanum miſit ab eo auxilium poſtulans. Mouere ſenatum adoleſcentis preces: Pompiliumqꝫ legatuꝫ adAntiochum miſere: qui abſtinere illum ab Egypto: aut ſi iam inceſſiſſet excedereeum iuberet. Et cum in Egypto Antiochum inueniſſet: ab eoqꝫ oſculum oblatumfuiſſet (Nam Iuſtino teſte cum Antiochus obſes Rome eſſet Pompilium interceteros colebat) Pompilius faceſſere interim priuatam amicitiam iubet cū patriemandata intercedant. Prolatoqꝫ ſenatus decreto ⁊ tradito cum cunctari eum videret: conſultationemqꝫ ad amicos referri ibi Pompilius virga quam manu tenebatamplo circulo incluſum amicos capere: conſulereqꝫ eos iubet: nec prius inde exeatꝙͣ ſenatui reſponſum det: aut pacem: aut bellum habiturus. Adeo hec auſteritasregis animum fregit: vt pariturum ſe ſenatui reſponderit. Hic demuꝫ filiam Cleopatram Alexandro Syrie regi vxorem tradidit: vt melius ſeruaretur fedus intereos initum. Sed proceſſu temporis cum idem Ptolemeus ſub ſpecie ferendi auxilij tranſiret per ciuitates Alexandri: ⁊ doloſe in ſingulis ſuas cuſtodias collocaretvt eius ſibi regnum ſubigeret. Demetrium iuniorem Alexandri hoſtem ſibi confederans ablata ab Alexandro Cleopatra eam Demetrio vxoreꝫ dedit ſe prorſusab Alexandri amicitia alienans. Quem contra ſe venienteꝫ fugauit: ac die tertiain oblatione capitis Alexandri ſibi per Arabum regem facta pre gaudio reprehē-ſibiliter geſtiens expirauit.¶ Uiri doctrinis excellentes.Statius Cecilius comediarum ſcriptor his temporibus (Euſebio teſte) clarus ha­ 5033betur: natione Mediolanenſis: ⁊ Ennij primo contubernalis: mortuuſqꝫ ē annopoſt Ennij mortem: ⁊ iuxta Ianiculum ſepultus.Nicander poeta grecus his temporibus in precio fuit: queꝫ Dydimus fabuloſuꝫ vocat. Hic a nuptijs Iunonis ⁊ Iouis incipiens omnes deorum ſucceſſus vſqꝫ adſua tempora pertractauit: queꝫ multis in locis Uirgilius imitatur.Titus Liuius (alius a Patauino) tragediarum ſcriptor agnoſcitur: qui propter in-genium a Liuio Salinatore: cuius liberos erudiebat libertate donatus ē.Philonem alexandrinum philoſophum natione iudeum de ſacerdotum genere perhec tempora floruiſſe conſtat. Qui inter cetera ſue ſapientie opera libruꝫ ſapientiecum lingua greca peritiſſimus eſſet eleganti ſtilo: grecoqꝫ ſermone conſcripſit.Qui ideo Sapientie liber ſpecialiter dicitur: quia in eo ſpecialiter narrantur chriſti laudes: qui ē ſapientia patris: vel quia in eo multipliciter ſapiētia commendat̉.Scripſit ⁊ alia multa: vt Hieronymus in libº de viris illuſtribus ꝯmemorat.Cathon philoſophus Stoicus natione Egyptius Panecij diſcipulus hoc tempo-re floruit: cuius habētur plurima egregie dicia: ex quibꝰ hec pauca excerpta ſunt.Deſines timere ſi ſperare deſieris. Queris quid profecerim? Reſpondeo: Amicꝰmihi eſſe cepi. Si vis amari: ama. Queſitū fuit a Cathone. An beneficiuꝫ ſeruusdomino dare poſſit? Reſpōdit: Quedam ſunt beneficia: quedā ſunt officia: ⁊ que-dam miniſteria. Beneficiū ē: quod alienus dat. Alienus autem ē qui potuit ſine reprehenſione ceſſare. Officium ē filij vxoris ⁊ ceterarum perſonarum: quas neceſſi-tudo ſuſcitat: ⁊ opem ferre iubet. Miniſterium ē ſerui quem cōditio ſua eo loco poſuit: vt nihil eorum que preſtat imputet ſuperiori.