Anno.v.LiberIn̄ chr̄i ad. PūdiArſanusquod Saraballam ex Scytarum genere Arſanus ⁊ Darius perſarum regesregionibus tranſfluuium prefectum conſtituiſſent. Nam Manaſes Iadi pon-tificis germanus ad pontificatum contra ius faſqꝫ ardentiſſime anhelans Sa-raballe prefecti fauorem ſibi ꝓcurauit: cuius rei gratia filiam vxorem duxit. Siudei indignati ꝙ contra leges incircunciſoꝝ vxorem duxit euꝫ a ſacerdotio ſūmouerunt. Tum v̓o ira parcitus Manaſes ꝙ eum ꝓpter vxorem non admiſiſ-ſent ⁊ obtemperaſſent ad ſocerum cum multis ſacerdotibus ⁊ vxore ſe tranſtulit. Quo benigne ſuſcepto pontificatum ſcindere ſtatuit. Cui ⁊ confeſtiꝫ Abigſam mediterraneū vicum Tyrioꝝ inſignem ad uictum tradidit: quibus etiampredia ⁊ habitationeſ contulit: ⁊ pecunias ſūminiſtrauit. Et inſuper tēplum adhieroſolimorum inſtar in monte gaziri extruere ſpōpondit. Dario perſaꝝ regedeinde ab Alexandro fuſo ac fugato. Saraballa cum nondum edificaſſet tem-plum ad Alexandrum defecit a quo etiam licentiam (ſibi a perſis denegatam)edificandi templi obtinuit. Qui templo edificato Manaſem geneꝝ ꝯtra Iadūvirum optimū pontificem conſtituit ⁊ maximum ſcyſma inter iudeos ortū ha-buit: quod quidem vſqꝫ ad deſtructionem ipſius templi (a Romanis editā) du-rauit. Mortuo deniqꝫ Saraballa Alexander magnus iudeis iratus quod reꝗſiti opem ferre ⁊ tributa perſoluere recuſaſſent oppugnande ac deſtruende vr-bis cauſa hieroſolymam venit. Cui Iadus pontifex vir ſanctus calamitateꝫ iudeorum miſeratus cum inſulis ⁊ pontificalibus īdumentis cū reliquis ſacerdotibus Alexandro fit obuiam. Quem cū Alexander conſpexiſſet pontificalibuſindumentis inſignitum habētēqꝫ laminam ī qua dei magni nomē īſcriptū erat:deſcēdit ex equo: ⁊ ſolus pontificem adiens nomen dei adorauit: ⁊ pontificē veneratus ē omnibus qui aderant principibus obſtupentibus. Cū autem quidācauſam impenſi honoris pontifici queſiuiſſet. reſpondit Alexander: non ſe ho-minem adoraſſe: ſed deum cuius gerebat ſacerdotij principatum. Ingreſſuſqꝫvrbem monitis pontificis obtemperans deo in templo ſacrificauit: ac iudeisvti patrijs legibus vbiqꝫ conceſſit: atqꝫ in ſeptēnium vſqꝫ ab omni tributo īmu-nes reddidit.L. Papyrius Romanus bellator clariſſimus hoc ipſo anno a Romāis dictatorelectus Quintū Fabiū magiſtrum equitū ſibi conſtituit. Qui ꝯtra Sānites exſenatus decreto expeditione ſumpta in eos acies dirigit. Sed cuꝫ Rome dictatore opus eſſet: Quinto Fabio equitū magiſtro p̄cepit ne ſe abſente cum hoſteomnino pugnaret. Fabius autem ſtrenuus adoleſcens poſt ꝓfectiōem dictatoris aliquādo per exploratores didicit omnia apud hoſtes ſoluta eſſe. Qui aīoaccenſus eueſtigio cum ſamnitibus conflixit incredibili feruore atqꝫ vt acriꝰ pugnaret equis omnibus frenos detraxit atqꝫ ita calcaribus concitatos in hoſtiūagmen ꝑmiſit vt nulla eos uis ſuſtinere poſſet. Quāobrē ad viginti milia hoſtium ea die ceſa fuiſſe Liuius ſcribit. Parta autem victoria litteras de re bn̄ ge-ſta non ad dictatorem Papyriū ſed ad ſenatum mittere curauit. Unde iratꝰ di-ctator adiudicauit Fabium capitali pena reum: ꝙ ſe abſente pugnaſſet. Qui cūad mortē duceret̉: īgenti militum ⁊ ppl̓i fauore liberatus ē. Tātaqꝫ eam ob remſeditionem in papyriuꝫ milites commouerunt vt vix ipſe mortis imperiuꝫ euadere potuerit. Poſtea ſamnites Romanos apud Caudinas ſurculas anguſtijslocoruꝫ concluſos ingenti deditione vicerunt: vt viuos ſeruare ignominie mal-lent: ꝙͣ clauſos occidere. Nam armis depoſitis viliter veſtitos romanos ſub iugo longum agere ordinem fecerunt talem conditionem pacis imponentes: quaſi Romani ſeruaſſent hodie omnino: vt Eutropius ſcribit nō eſſent aut Sam-nitibus ſeruirent. Uerum ſequenti anno iubente ſenatu Romani duce Pa-pyrio dictatore Samnites deuicerunt. Unde ⁊ dictator ex ſenatuſconſulto tri-umphauit: cuius triumpho maximam ſpem arma potiſſimum captiua prebue-re: tantū magnificentie viſum ī his ſicut Liuius in. 9º. ſcribit vt aurata ſcuta dominis argentariorum ad forum ornandum diuiderentur. Inde natuꝫ fuiſſe ini-tium dicitur fori ornandi.