vxij

Anno.V.An chri ad. Mudi ¶ LiberArtaxerſestempli ⁊ Hieruſalem lamentatus epiſtolas ad tranſ flumen principes obtinuitꝙ ei tanꝙͣ legato ex latere miſſo omnimodam obedientiam ⁊ honorē deferrēt:ſibiqꝫ mandauit pro ſua edificanda vrbe de impendijs prouiderēt. Qua auctoritate fultus: multis principibus adiutus ſacerdotibus etiam alijſqꝫ compluri-bus impenſis ſuffragantibus intra duos annos ⁊ quattuor menſes portas ex-truxit: ⁊ vrbē menibus ſepiuit: operarijs (vt ſacra eius habet hiſtoria) vna manu lapides ponentibus: ⁊ alia contra infeſtos hoſtes gladium tenentibus. Ex-pleto tandem opere ad regem pro gratijs exoluendis redijt: a quo mirifice cuꝫlaudatus eſſet cum bona eius gratia ad ꝯponendos mores labefactatos in Hieruſalem iterum reuerſus eſt: vbi admodum ſenex legem dei intermiſſam ⁊ ſabbatum oblitteratum ita accurate: feruenterqꝫ exemplo ⁊ doctrina reſarcire cu-rauit: vt poſt parum temporis meliorem ciuitas faciem preſeferret. Ipſe verovbi a negocijs regijs vacuus fuit: aliquid ſemper quod ingenium ſaperet edi-dit. Unde ⁊ librum nominis ſui titulo prenotatum ſcripſit: ⁊ bibliothecam pulcherrimam extruxit: qua perfecta ſpiritum emiſit.Eſdras ſacerdos ⁊ propheta vir elegantis accuratiqꝫ ingenij ac memorie incō-parabilis: huius Artaxerſis regis imperium inſigne reddidit. Hic Sarei filijAzarei ex tribu leui: ⁊ Aaron filius fuit: qui vna cum reliquis (vt prelatuꝫ eſt)ad inſtaurationem templi ad Hieruſalem auxilio fuit: ⁊ propterea adiutor in-terpretatus eſt. Hic omnem legem deperditam ſola memoria inſtaurauit: ⁊ re-paratam in gradu ligneo populo recitauit. Quo exemplo etiam eccleſia Chriſti euangelium ſuper gradus legi: ⁊ proclamationes fieri conſtituit. Hic eti-am preter legem: quattuor libros docte ac copioſe edidit: quos diuus Hieronimus in vnum volumen coartauit: dicens tertium ⁊ quartū inter Apocriphoscodices eſſe connumerandos. Qui Eſdras propheta circa finem imperij artaxerſis: vbi ea peregiſſet: que ad optimum doctorem ⁊ ſacerdotem pertinebantin extruendo templo ornandoqꝫ: tum etiam in docendo: admonendo: caſtigandoqꝫ eo anno: quo ⁊ Neemias migrauit ad dominum: qui vt ſanctus habituseſt: celebraturqꝫ eius dies tertio idus Iulij. Hucuſqꝫ hebreorum ſcripture annales temporum continent. Ea vero que poſt hec apud eos geſta ſunt: de libromachabeorum ⁊ Ioſephi exhibebimus: qui omnem hiſtoriam deinceps vſqꝫad romana tempora proſecuti ſunt.Anaxagoras philoſophus etiam hac etate in Clazomeno Aſie inclytus fuit: qcum diues admodum eſſet ſtudendi deſiderio patrimoniū omne ſuis conceſſithic cuidam dicenti: Nonne patrie tibi cura eſt vlla? reſpondit: Mihi patriecura eſt: ⁊ ſumma quidem: atqꝫ digitum celum verſus extendit. Cum autempoſt multa tempora: vt Ualerius liº. 8º. ſcribit reuerſus ſuas poſſeſſiones deſertas vidiſſet/ ait: Non eſſem ego ſaluus niſi iſte periſſent. Interrogatus aliquando ad quid factus fuiſſet? Ad contemplandum inquit ſolem ⁊ lunam ⁊ celum.Scripſit autem multa de motu celi: de curſu ſyderum: ⁊ de natura rerum. vixitannis. 72. In carcere deniqꝫ ab athenienſibus poſitus cū multa ſquallidus eētinedia epoto veneno interijt: quia ſolem lapidem ignituꝫ dicebat: quem illi ꝓdeo colebant.Empedocles philoſophus athenienſis: ⁊ ipſe his temporibus laudatur: ꝗ adeocanendi peritia preditus erat: ꝙ cum eius hoſpitem iuuenis quidam furibun-dus inuaderet eo ꝙ patrem eius accuſatione dānaſſet ita dulciter canendi mo-dum dicitur inflexiſſe: vt iuuenis iracundiam temperarit. Huius autem legit̉hanc fuiſſe ſentētiam. Tria ſunt inquit in tota reruꝫ varietate .ſ. affluentie mobilis ꝯtemptus. Future felicitatis appetitus: ⁊ mentis illuſtratio. Quoruꝫ primo nihil honeſtius: Secundo nihil efficacius: Tertio nihil ad amboꝝ ꝯpēdio-ſam adeptionem efficacius: hic deſcripſit deuꝫ ſic: Deus eſt ſpera: cuius centrūeſt vbiqꝫ ⁊ circunferentia nuſꝙͣ arbitratus: deniqꝫ animas immortales ſe incedijs dedit: vt. ff. habet̉ de iniuſto rup. teſta. l. ſi quis filio. §. Ꝙ ſi ꝗs tedio vite.Parmenides philoſophus atheniēſis cū his floruit: ꝗ hominum ꝯſortia fugiens