Anno¶V. Oūdi An̄ chr̄i ad.¶ LiberCaptiuitaspatrios ſanguinolenta pedes. Et ſequitur. Tunc quoqͣꝫ iam moriens ne ēt procumberet inhoneſte. Reſpexit ⁊ hec etiā cura cadētis erat. Mortua itaqꝫ Lucretia: cum pater ⁊ maritus occuparent̉ in luctu ꝯfeſtim Brutus ipſius auūcu-lus cultrum ex Lucretie vulnere extractū cruorem pre ſe ferenteꝫ ſumens: ma-gna voce dixit: Per hūc caſtiſſimum ſanguinem iuro me deinceps quacūqꝫ vipotero perſequi Tarquinium ſuperbū: ⁊ nec illum neqꝫ alium Rome regnarepaſſurū. Tradito autē Colatino cultro oēs qui aderāt iurarunt Bruti ſeruarepreceptū: ⁊ ſumptis ꝯfeſtim armis ad expugnandū regē Brutuꝫ ducem ſecutiſunt. Et facto impetu Tarquinium regē cum liberis ⁊ vxore vrbe excluſerunt:eiqꝫ imperiū abſtulerunt. Qui pulſus etiam ex ſenatus populiqꝫ romani ſentētia perpetuo exilio relegari cum vxore ⁊ liberis iubet̉. Lucretia vero violēterꝯpreſſa ⁊ ſi nullo adulterino maculata fuerit ꝯſenſu: quia in preclaris eius laudibus dictum ē: duo fuerunt: ⁊ adulterium vnus admiſit. Tamē (vt diuus paterAugꝰ pº de ciuitate dei. c. 19º. ſentit) quia in ſe vlta fuit crimen alienuꝫ: alteriusſceleri addidit ſuū. Tarquinio igitur expulſo romani reges defecerūt: cum ibiregnatum eſſet ab vrbe condita vſqꝫ ad. σ7. olympiadem ſub ſeptem regibus24 o. annis: quorum nomina: temporaqꝫ hic ſub Epilogo tradūtur.Romanorum Regum Epilogus.Romulus i an 38 Tullꝰ hoſtiliꝰ z an zz Tarqͣniꝰ priſ. 5 an 33Anma pō. z an 41 Ancꝰ Martiꝰ 4 an 2z Seruius σ an 3Tarquiꝰ ſuꝑbꝰ 7 an 35.¶ Quibus ſupputatis fiunt anni. 240.¶ Conſules Romani inſtituuntur.Rome poſt exactos reges. 78º. Iudaice captiuitatis āno. Darij v̓o perſarū regis4C88 5iiio. ⁊ pº ſexageſime prime olympiadis. L. Iunius cognomento Brutus: ⁊. L.Colatinus olim Lucretie maritꝰ primi ꝯſules romani a p̄fecto vrbis ex ꝯmentarijs Serui Tulli creati ſunt. Et hi primi ꝯſules omnia iura oīaqꝫ inſignia regalia tenuere: niſi ꝙ faſſes ambo nō habebāt ne romanis duplicatꝰ terror videretur. Uerū Brutus tantūmodo collega ꝯcedēte faſſes habuit. hac eniꝫ de cauſa apud romanos annui ꝯſules ꝯſtituti ſunt ne ꝑ diuturnitatē tēporis magis inſoleſcerēt: ⁊ alter ꝑ alterū coerceret̉. Brutus v̓o populū romanū noue libertatꝭcupidū ne regijs donis deinceps flecteret̉/ iureiurādo oēs aſtrinxit: quatinusneminē Rome vnꝙͣ regnare permitterēt. Inde haud multo poſt Colatinū ꝙromanis Tarquinioꝝ nomē graue eēt: a ꝯſulatu abrogar̄t: ꝗ̄ ſumptis oībꝰ rebꝰſuis cū tarqnijs reliquā vitā duxit. Brutꝰ v̓o ex comitijs. P. Ualeriū ſibi collegā creauit: quo ēt adiutore reges eiecerat: ſꝫ cū Tarquij rurſus ꝑ ꝓditionē ad īperiū aſpirarēt: ⁊ ml̓ti (eoꝝ ſb̓ornatiōe) cū filijs Bruti aduerſus cōeꝫ libertatēꝯiuraſſent: fraude dep̄hēſa. Brutus d̓ filijs ⁊ reliꝗs ꝓditoribꝰ ſuppliciū ſūpſit:ꝓpter qd̓ ꝗdā poeta egregiꝰ de eoꝝ nece ſic inqͥt: Natoſqꝫ pr̄ noua bella mouētes. Ad penā pulchra ꝓ libertate vocabit. Infelix vtcūqꝫ ferēt ea fata mniores.Uincet amor pr̄ie laudūqꝫ immēſa cupido. Sūpta igit̉ d̓ ꝓditoribꝰ pena Brutꝰcū collega ſe ad bellū tarꝗnijs inferēdū p̄parat: ⁊ ī expeditionē vadēs cū ī certamē vētū eēt. Arūx Tarquij filiꝰ ꝯcitato equo aduerſus Brutū telū direxit: necminꝰ Brutꝰ ardēti aīo fit obuiā ⁊ ꝯcertātes adeo ſe mutuis ꝯfodere vulneribꝰvt ambo trāſfixis haſtis mortui deciderit. Sꝫ Brutꝰ adeo pauꝑ obijt: vt publi-co ſūptu ad eū ſepeliēdū opꝰ eēt: qd̓ poſtea eiꝰ exēplo multi romanoꝝ laudis auidi pecunie cupiditatē a ſe penitꝰ abiecerūt. Et tunc domi induſtria fuit foris iuſtū bellū: animꝰ ī ꝯſulēdo liber. Quibꝰ rebꝰ ciuitas ip̄a libertatē adepta modicotp̄e mirū ī modū creuit: Mortuo itaqꝫ Bruto eodē anno ī eius locū ſufficiturSp. Tercipitinꝰ: quo intra paucos dies emortuo Horatius Puluillꝰ ī locū Lucretij ſb̓rogat̉/ ꝗ cū pōtifex poſtea eēt (vt inꝗt Ualeriꝰ Maxiꝰ: ⁊ edē dedicaret:ac ī ſolēniū v̓boꝝ nūcupatione poſteꝫ teneret mortuū filium audiuit. Qua ex renec manū a poſte amouit: nec vultū a publica religione ad priuatū dolorē deflexit: ne matris potiuſ ꝙͣ pōtificis partes egiſſe videret̉. Hec igit̉ anno pº Romegeſta ſunt: quo anno populo romano quinqꝫ ꝯſules ꝯtigit habere.