Anno..IIII. Mūdi An̄ chr̄i ad.¶ LiberAchaꝫſtibus prelio vīctus eſt: ⁊ vniuerſo eius regno ea clades exitium fuit. In ea aūtpugna Iacharias eius filius cum īnumera iudeorum multitudine fuit obtruncatus. Uerum dum rex iſrael cum maxima ipſorum captiuitate in Samariamreuerteretur Obeth tum clariſſimus dei propheta. Barachie etiam conſi-lio fretus occurrit ei obiurgans ꝙ contribules ſuos ignominioſe captiuos tra-heret Quibus verbis commotus rex vniuerſos comites ſuſcepit: ⁊ cum nudieſſent omnes veſtiuit ⁊ cibo potūqꝫ refecit: ac liberos ad ſolum ſuum ī iuda re-miſit. Fuerant enim captiui (vt ſacra paralipomeno habet hiſtoria) ducēta mulierum: puerorum ac puellarum milia. Inſuper ⁊ tempore ſue anguſtie contemptum domini auxit: quia ⁊ dijs Damaſci victimas imolauit dicēs eos regibusſuis auxilio fuiſſe: propter quod ⁊ dominus Idumeos etiam aduerſus Iudamconcitauit: qui ⁊ multos percuſſerunt: multam predam auferentes. Eam etiamob rem legatos ad Aſſyriorum regem miſit: vt ei auxilio contra hoſtes foret: ⁊vniuerſum aurum ⁊ argentum de domo domini ⁊ de domo regis colligens eitranſmiſit: ⁊ malum addidit malo. Tandem autem direptis vniuerſis vaſis domus domini atqꝫ confractis ⁊ ianuis templi clauſis: erectis quoqꝫ in vniuerſoIuda aris ad tus concremandum dominum contra Iudam mirum in modumprouocauit. Sed nullo de ſe relicto deſiderio mortuus ī hieruſalem ſepelit̉: nōtamē ī ſepulchris regum. Cuius geſta prima ⁊ nouiſſima ſcripta habētur ī quarto liº. Regū. cº 1σ. ⁊ ſecūdo paralip̄ caº rd44 47 752Numitor Proce regis filius ⁊ Rhee pater vltimus latinorum rex quinto regniAchaꝫ anno latinis regnauit. licet parum quia eodem anno: nepos eius Ro-mulus dominandi cupiditate īcenſus: quo ſibi regnum vendicare poſſet ipſumīterfecit. Quo extincto domum reuerſus regnum occupauit: ⁊ vrbem in ſocisnō quidem arbitrio delectis ſed timoris neceſſitate oblatis condidit ac ſic latinorum ſeu Albanorum regum nomina defecere: vbi ſub vno ⁊ viginti regibusannis. 623. regnatum fuit. Quoꝝ etiam nomina ⁊ tempora iterum epilogandoponemus.¶ Latꝭnorum reguꝫ Epilogus.Siluius 8 an 29 Liberinꝰ ſiluiꝰ 15 an̄ 8IanuſEneas 9 an̄ z1 Agrippa ſiluiꝰ 16 an̄ 40Saturnꝰ 2Dicus z an̄ 200 Latinus io an̄ 50 Aremulꝰ ſiluiꝰ 17 an̄ 19Alba ſiluiꝰ ii an̄ 39 Auētinꝰ ſiluiꝰ 18 an̄ 37Faunus 4Egyptꝰ ſiluiꝰ i2 an̄ 24 Procas ſiluiꝰ 19 an̄ 23Latinus 5Eneas σ anͣ z Capis iz an̄ 28 Numitor ſiluiꝰ ro āno. oοο.Aſcanius 7 an̄ 38 Carpētꝰ 14 an̄ i3 Hoꝝ āni ſupputati fiunt. 623.Romanorum regni principium.Romulus primꝰ romanoꝝ rex vigeſimoquarto ſupra trecenteſimū regni Dauidāno ſeptimaqꝫ olympiade: ac etatis ſue vigeſimoprīo parricidio priꝰ ꝑpetrato:4L48 751regnoqꝫ latinoꝝ ī cōfuſo poſito paſtoꝝ nō ꝑua manu collecta ſtatī īſolo nequa-ꝙͣ munito paruā vrbē ꝯdidit: quā a ſe Romā noīauit: ibiqꝫ primū r̄gnare cepit:⁊ regnauit teſte Euſebio ānis. 38. Aderāt tū eo ſeorſū alia loca priꝰ vrbis ipſiusedificāde menibꝰ ꝓpīqua: vꝫ: Gollatia: Antēne: Fidēne: Lauinū: Cameſſā: Ianiculū: ⁊ alie hꝰ gn̄is vrbes atqꝫ alia quorūdā edificia priuata q̄ poſtea ī vnū collecta romā effece magnā. Hic itaqꝫ vna cū Rhemo germīo ex Rhea veſtali virgine a Marte: ſeu vt alij volūt: ab Amulio patruo ꝯpreſſa natꝰ ē. Qui ideo Romulus ⁊ Rhemus dicti fuere: ꝙ Rumas .i. Lupe māmas emūgere ꝯperti ſint.Romulus autē licet turpiter natus: eius tamen indoles nequaꝙͣ ſeruilis erat:ſed quandā regiā magnitudinē ac probitatē preſeferebat. Eminebat ī eo natu-ra facilis ⁊ ad ꝯſilium: ciuilēqꝫ probitatē aptiſſimū īgenium: ⁊ inter cōmunia pecorum pabula ⁊ venationes: ea maxime cuiqꝫ de ſe preſtabat: que potius im-peratorio viro ꝙͣ ſeruo aptiora videbantur ¶ Et propterea contribules ſu-os: ⁊ quēqꝫ ex infimo loco natum ad ſe contrahebat: quia victū ⁊ ꝯſuetudine qͣ-dam liberali pre ceteris vtebatur. Id ī primis nequaꝙͣ īgenui hominis officiū