AnnoAn̄ chr̄i ad.¶ Liber.III. MūdiBeli.xit vxorem. Qua ſuſcepta confeſtim īde delapſus cum ea reliquiſqꝫ Troianisquos a iugo ſeruitutis exemerat: ad Tyrrenum mare peruenit: eoqꝫ loci Corineum ducem cum quattuor ſtirpibus Troianorum exulum īuenit. Quem ī ſo-cium auxiliarium euocans cōtra Goferium Aquitanorum regem: Turnumqꝫipſius Bruti nepotem ac Suardum conſulem in pugnam proceſſit: quibus ſuperatis ⁊ interfectis: ſtatim inde effugit: ⁊ ad mare Britānicū: quod ſinum ar-moricum dicitur peruenit. Exin Alboin Oceani inſulam īgreſſus ab ipſo Bruto Britānia maior quam nūc Angliam dicimus: appellata fuit. Ad minoris itaqꝫ Britānie differentiam gallias contingentis que ad tempuſ ipſius Bruti fuerat illo fugiētis: Corrineo ī partem cedēs ab ipſo Corrineo duce Cornubie nomen accepit. Cunqꝫ Brutus ī Anglia manſionem ſibi delegiſſet/ eueſtigio ſecꝰRamaſſis fluuij fluenta Trimoātem ſane munitiſſimam copijſqꝫ omnibus fe-raciſſimam ad ueteris Troie memoriam recēſendam condidit vrbem. Id eniꝫquadrageſimo āno ab excidio Trōie factitatum ꝯſtat. Brutus autē hic tres ge-gnuit filios. Locrinum: Albanetum ⁊ Cambrem: qui primo īſulam īter ſeſe diuiſerunt. Locrino autem maiori natu media īſule pars obuenit: ⁊ ab ipſo Lo-chria poſtea cognominata. In ea adhuc extat ciuitas. Condinum negociatori-bus ⁊ mercatoribus maxime celeberrima: in qua adhuc Anglie reges: prīcipeſſenatus populi ⁊ mercatores plurimum ꝯueniunt. Albaneto vero ſecūdo Bru-ti filio Albania ab eodem ſic dicta: que nūc Scotia nūcupatur. Cambri veroCambriam que nūc Tylle dicitur.Anglia igitur inſula ab Anglo rege quodam ſic dicta: ⁊ a Bruto prius Britāniavocata. Antea autem Albina a quibuſdam albis montibꝰ: quia ad eam nauigātibus prius apparent dicta. Triangularis ē īter ſeptentrioneꝫ ⁊ occidētem ſitaab omni continēte habetur diuiſa. Nam a Germania que ſub ſeptentrione eſtīcipit: ⁊ iuxta Galliam ⁊ Hiſpaniam verſus occidētem protenditur. Et propterea ait Solinus. Finis erat orbis ora Gallici littoris niſi Britānia īſula nomēpene orbis alterius mereretur. Unde ait Uirgilius.Et penitus toto diuiſos orbe britānos.Hec enim ẜm Solinum porrigitur ī longum octingētis ⁊ amplius paſſuum milibus: metiturqꝫ vſqꝫ ad Calydonicum angulum ad quem appulſum Ulyxemara ⁊ grecis litteris īſcriptum votum manifeſtāt. In ea tempore Solſticij eſti-ui hoc eſt cuꝫ ſol ītrat cancrum fiūt dies longiores: ⁊ hoc tāto magis quanto adſeptētrionem ipſa magis porrigitur. Nam teſte Plinio liº. 2º. Dies lōgiſſimus initalia ꝯtinet horas quindecim ī Britānia vero decem et ſeptem. Et nox noſtrabreuiſſima nouem reſultat horarum: ⁊ illorum ſeptem. Eam ī inſulam DiuumCeſarem bis tranſiſſe dicitur. In qua nulla re magnifice geſta eueſtigio reuēit.Hec enim inſule maxima pars plana eſt ⁊ frugifera abundat pecore: auro: argoto: ferroqꝫ: Efferūtur quoqꝫ ex ea pelles ⁊ mancipia: necnō ⁊ canes ad venādūaptiſſimi. Hanc Gregorius pontifex huius nominis primus eo miſſis Augu-ſtino. Mileto ⁊ Ioāne cum alijs monachis vite probatiſſime viris primuꝫ adCriſti fidem cōuertit. Vnde ⁊ ī ea poſtmodum multi reges claruere miraculiſde quibus locis ſuis dicemus. Et propterea ſtatuerūt vt vnaqueqꝫ domus cer-tum quid pia collatione ſingulis ānis eccleſie Romane pēderet. Habet AngliaHiberniam inſulam ānexam: ſed ⁊ alias quaſdam paruas Orchades appella-tas que ad vigīti tres referūtur: quarum viginti deſerte ſūt: ⁊ tres ſūt habit abiles. Habet ⁊ Tyle īſulaꝫ īter ſeptētrionalē plagā ⁊ occidētalē que vltima fueratex cognitis a Romanis.Hibernia igitur magna īſula ad Hiſpaniam occidētemqꝫ ſolem ſita eſt: qua medium Anglie latus vergit: dimidio minor eſt vt exiſtimatur ꝙͣ Anglia: ſꝫ pari ſpacio trāſmiſſus trigīta mille paſſuum. Huius autem īcole longe magis ſilue ſtresfuerūt ꝙͣ Britāni qui hactenus carne hominuꝫ veſcebātur. Māducones quippe magni erant. In Hibernia ſūt plures metropolitane ciuitates ꝙͣ in AngliaIbi quippe Agates ⁊ Yris lapides precioſi naſcuntur. Hāc quoqꝫ Celeſtinus