Frāciſci. qͥ indutꝰ habitu fratꝝ poſt aliqͦt dies dyabolo inſtigāte ce-pit habere ī tāta abhominatōe habitū quē gerebat ꝙ videbatur ſibiportare ſaccū viliſſimū ⁊ ꝓpterea horrebat manicas abominabat̉ capuciū ⁊ ip̄am lōgitudine tunice ⁊ eiꝰ aſꝑitatē tāqͣꝫ importabilē eſti-mabat Un̄ factū ē ꝙ creſcēte religiōis faſtidio deliberauit penitꝰ reijcehabitū ⁊ redire ad ſeculū. Mgr̄ aūt eiꝰ docuerat eū ꝙ qn̄ an̄ altareꝯuentꝰ trāſiret in qͦ ſeruabat̉ ſctīſſimū xp̄i corpꝰ cū magna reueren-tia genibꝰ flexis ⁊ diſcooꝑto capite ⁊ cacellatis manibꝰ deuote ſe īclinaret. Accidit āt illa nocte qͣ deliberauerat dimittere habitū ⁊ rediread ſeculū ꝙ oꝑtebat eū an̄ altare trāſire vbi ſicut ꝯſueuerat genua flexit. ⁊ ſtatim fuit captꝰ in ſpū ⁊ oſtēſa ſibi fuit mirabil̓ viſio. Nā vi-dit qͣſi multitudinē infinitā corā eo ꝓceſſionaliter trāſeūtē. oēs ꝟo qͥin illa ꝓceſſione btā erāt bini īcedebāt Et erāt veſtiti ornatiſſimis ⁊p̄cioſiſſimis diaſperis. facies āt eoꝝ ⁊ manus ⁊ qͥcqͥd apparebat decorꝑe ſole ſplēdidiꝰ radiabat. ⁊ ibāt cū cātu ⁊ iubilo angeloꝝ ſolēniſſime ⁊ dulciſſime decātādo Inter qͦs duo nobiliores ceteris incede-bāt tāta claritate velati ꝙ mirādū ſtuporē aſpiciētibꝰ ingerebāt. ⁊ qͣſicirca finē ꝓceſſionis p̄dicte. vidit etiā quēdā tāta gl̓ia decoratū ꝙ videbat̉ qͣſi nouus miles ab oībꝰ ſingulariter honorari Dictus āt iuuenis hoc vidēs mirabat̉ valde ⁊ neſciebat qͥd hoc eſſet. nec īterroga-re trāſeūtes audebat. nec poterat nimia dulcedine ſtupefactꝰ. Sꝫ cūꝓceſſio ꝑtrāſiſſet ⁊ ip̄e adhuc vidēs extremos reſumes audaciā cu-currit ad illos ⁊ īterrogās dixit O chariſſimi. rogo vos ꝙ dicere placeat qͥ ſint iſti tā admirabiles qͦs ꝯtinet hec venerāda ꝓceſſio Illi voꝯuertētes ad eū ſplēdidiſſimas facies dixerūt. Nos oēs ſumꝰ frēsminores. qͥ mō venimus de paradiſo. Et ille rurſum interrogās. qͦſunt illi duo qͥ tā excellēter inter alios rutilāt. Rn̄derūt Illi duo ceteris clariores ſunt ſctūs frāciſcus. ⁊ frater Anthoniꝰ Ille āt vltimꝰtm̄ honoratus ē qͥdā ſctūs frater nouiter mortuꝰ. que qꝛ valēter contra tētatōnes pugnauit ⁊ vſqꝫ in finē ꝑſeuerauit in ſctō ꝓpoſito adgaudia eterni regni cū gl̓ia ⁊ triūpho ꝑducimꝰ. nō ſolū comitantibꝰſctīs. ſꝫ etiā letātibꝰ angelis Iſta ꝟo veſtimēta diaſperi q̄ nos tā decora portauimꝰ data ſunt nobis ꝓpter aſꝑas tunicas qͣs in religionepatiēter detulimꝰ. gl̓ia ⁊ claritas quā tu vides data ē nobis a deo ꝓpter humilē patiētiā quā fecimꝰ ⁊ ꝓpter ſctām pauꝑtatē ⁊ obedientiū ⁊ caſtitatē mūdiſſimā quā vſqꝫ in finē hilari mēte ſeruauimꝰ. vn̄fili nō ſit tibi duꝝ ſaccū religiōis tā fructifeꝝ deportare. qꝛ ſi in ſaccoFraciſci amore dn̄i nr̄i ieſu xp̄i mūdū ſpernedo. carnē mortificādo ⁊ꝯtra dyabolū dimicādo viriliter te habueris nobiſcū ſil̓i veſte ſulgebis Et his dictis Iuuenis ad ſe redijt ⁊ ꝯfortatꝰ ex ip̄a viſione oēm