hoīs quāta ē adde tātoſlibet annos. duc lōgiſſimā ſenectutē. Quiderit. nōne qͣſi aurora matutina Itē d̓t idē in qͣdā omelia. Fragilioresſumꝰ. qͣꝫ ſi vitrei eſſemꝰ Uitꝝ etſi fragile ē. tn̄ bene ſeruatū ⁊ cuſtoditū diu durat. vita aūt hūana quātūcūqꝫ ſeruet̉ durare nō p̄t Nā ſcribit̉ ad Hebre. ix. Statutū ē oībꝰ hoībꝰ ſemel mori Un̄ Seneca de remedijs fortuitoꝝ Uita noſtra peregrinatio ē. cū diu ambulaueris deniqꝫ redeūdū ē Hāc mortis neceſſitatē ⁊ hūane vite breuitatē ꝯſiderabat gētilis ille. xerxes. De qͦ btūs Hiero. ſcribēs in epl̓a ad Helio-doꝝ Sic inqͥt xerxes ille potētiſſimꝰ rex. qͥ ſubuertit mōtes. mariaqꝫꝯſtrauit. cū de ſublimi loco cerneret infinitā multitudinē ſui exercitꝰd̓r eo fleuiſſe ꝙ nullus eoꝝ qͦs cernebat ſuꝑuiueret poſt centū annosIn hūanis valde neceſſariū ē humanā vitā nō eſſe longā Sic̄ Bar-laā refert. ip̄a cuidā arbori ꝯꝑat̉. ad cuiꝰ radices ſedent duo mures.vnus albꝰ. nigerqꝫ reliquꝰ. id ē dies ⁊ nox. huiꝰ arboris vite radicesinceſſabiliter corrodētes Itē Augꝰ. in originali tractās illud Iacobiiiij. Que ē noſtra vita Uapor ad modicū parēs deinceps terminat̉.ſic d̓t Uita hec ē vita dubia. vita ceca ⁊ erunoſa. quā humores tumidāt. dolores deſiccāt. aera morbitāt. eſce inflāt. ieiunia macerant. iociſoluūt. triſticie ꝯſumūt. ſollicitudo coartat. ſecuritas hebetat. diuitieiactant. pauꝑtas deijcit. iuuentꝰ extollit. ſenectꝰ incuruat. infirmitasfrāgit. meror deprimit. ⁊ poſt hec omnia mors interimit. ⁊ vniuerſisgaudijs ſitū imponit. ita vt cū eſſe deſierit. nec fuiſſe putet̉. Et hoc eſtqd̓ d̓r Sapiē. ij. Exiguū ⁊ cū tedio ē tp̄s vite noſtre. Ex nihilo natiſumꝰ. ⁊ poſt erimus qͣſi nihil fuimꝰ Et ibidē. Umbra trāſiēs ē tp̄usnoſtrū Itē Sap̄. primo. Trāſiet vita nr̄a tanqͣꝫ veſtigiū nubis. ⁊ ſi-cut nebula diſſoluet̉ q̄ fugata ē a radijs ſolis. ⁊ a calore eiꝰ aggrauata Iob. xvi. Ecce breues anni trāſierūt ⁊ ſemitā ꝑ quam nō reuertar.ambulabo Eiuſdē nono. Dies mei velociores fuerūt curſore. p̄tereūtqͣſi naues poma portātes. ⁊ ſicut aquila volās ad eſcā Eiuſdem. vij.Dies mei velociores trāſierūt qͣꝫ a texēte tela ſucciditur ⁊ ꝯſumptiabſqꝫ vlla ſpe. Memēto mei deꝰ qꝛ ventꝰ eſt vita mea. ⁊ nō reuertat̉oculus meꝰ vt videat bona. nec aſpiceat me vllꝰ viſus hoīs Un̄ Petrus in aurora. Tela texētis citiꝰ tua vita ſecat̉. Nā nullo trāſire dievel nocte morat̉. Qꝭ ſimilis vēto fuerat tua vita memēto Que fugitabſqꝫ mora. q̄ ſola trāſit in hora Acce qͣꝫ breuis ⁊ modica. qͣꝫ inſtabilis ⁊ caducā. ē hec pn̄s nr̄a vita Nā vt ſcribit̉ Ecc̄i. xix. Numerꝰ dieꝝhoīm vt multū centū anni Sꝫ iſte nūerus ꝑ ſucceſſus tꝑm ē modi-cū minoratꝰ Un̄ etiā in Pſal. d̓r. Dies annoꝝ noſtroꝝ ſeptuagintaanni Si aūt in potētatibꝰ octoginta anni. ampliꝰ eoꝝ labor ⁊ dolorSꝫ qͥd ē hoc tp̄s octoginta annoꝝ vel cētū annoꝝ ꝑ qd̓ hō viuit ēB