DI.XEVF

agenda. ⁊ ideo dd̓m eſt qd̓ damnati nullo modo ſuffragijs iuuant̉. ⁊ hoc ideo qꝛ ſunt extra vinculū charitatisquo membra eccl̓ie vniunt̉ vt oꝑa vnius alium iuuarepoſſint. ¶ Ad primū ergo dd̓m ꝙ donaria idoloꝝ nonacceꝑunt in eoꝝ reuerentiā ſed tanqͣꝫ victores iure belli cum quadā auaricia veniali. vel ẜm quoſdam in ipſemortis ꝑiculo penituerūt. ẜm illud pſal. cum occidereteos querebāt euꝫ. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ de traiano poteſtdici qd̓ ſit reuocatꝰ ad vitā ⁊ ſuſcepta gr̄a veniā ꝯſecutus cum ⁊ alij infideles reſuſcitati legant̉. nō enī longitudo tp̄is p̄iudicat diuīe potentie. vl̓ dd̓m ẜm quoſdaqd̓ pena fuit ſuſpenſa vſqꝫ ad diem iudicij nec tn̄ hoc eſtad cōſeq̄ntiā trahendū qꝛ pͥuilegia paucoꝝ nō faciuntlegē cōem. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ ſuffragia ꝑ malos factainqͣꝫtū agunt in ꝓpria ꝑſona nō valent. poſſunt tn̄ valere inqͣꝫtū agunt in ꝑſona aliena vel totius eccl̓ie ſicut ēde clericis vel eius qui imꝑat ſuffragia fieri ſicut cū ſeruus pctōr iuſti dn̄i mandatū exequit̉ el̓ynam faciendoſacrificia tn̄ eccleſie iuuant ex ip̄o oꝑe oꝑato.D qͣrtū ſic ꝓcedit̉. et videt̉ ꝙ or̄onibꝰ ſcōꝝ nōiuuent̉ Eſaie. lxiij. Abraā neſciuit nos ⁊ iſrigͣrauit nos. vbi dicit glo. Auguſti. Mortuetiā ſancti neſciūt quid agant viui ⁊ eoꝝ filiergo ꝓ eoꝝ neceſſitatibꝰ non orant. ¶ Pͣ. Deꝰ nos magis diligit ⁊ clemētior eſt qͣꝫ aliquis ſctōꝝ ſed mediatores eligunt̉ ꝑ qͦs alteriꝰ dilectio excitet̉ ⁊ ſic oꝑtet eē eosmagꝭ amātes ⁊ magꝭ ꝓpitios: gͦ nō debemꝰ ſcos int̓pellare vt eoꝝ oratōibꝰ iuuemur ¶ Pͣ Quicunqꝫ orando īptrat aliquid quodāmodo illud meret̉. ſed ſancti nō ſūtin ſtatu merēdi. ergo nos ſuis orationibꝰ aliquid impetrando nō iuuant ¶ Sed cōtra eſt qd̓ habet̉. ij. Mach̓vlti. de hieremia hic eſt qui multū orat ꝓ ppl̓o et ꝓ vniuerſa ſancta ciuitate Hieremias ꝓph̓a dn̄i. ¶ Pͣ Sancti ex charitate dum viuūt ⁊ ꝓ alijs orant ⁊ merito charitatis exaudiunt̉ ſed eoruꝫ charitas in patria ꝑficiturergo ibi magis ⁊ efficatius ꝓ nobis orant. ¶℟º. dd̓mꝙ cuiuſdā heretici vigilantij nomīe error fuit. qd̓ ſanctipoſt hanc vitā. nec nr̄as orōnes cognoſcūt nec ꝓ nobisorant qd̓ Hieronimꝰ reprobat ī quadā epl̓a ſic dicēs .ſ.apl̓i ⁊ martyres adhuc in corꝑe ꝯſtituti poſſunt orare ꝓalijs qn̄ ꝓ ſe adhuc debent eſſe ſolliciti qͣꝫto magis poſtcoronas victorias ⁊ triumphos. vn̄ dd̓m eſt qd̓ ex hocip̄o qd̓ vident verbū ⁊ in ꝟbo omnia que eos decent nōſtras or̄ones ⁊ neceſſitates cognoſcūt et vrgente charitate qua feruent ꝓ nobis orant ⁊ impetrant. ¶ Ad primum ergo dd̓m ꝙ augꝰ loquit̉ quantū ad naturalē cognitōꝫ anime ſeꝑate. ſed nō quantū ad cognitionē gloric vt dictū eſt. ⁊ vt Greg. dicit. xij. li. moꝝ. ſuꝑ illd̓ iobxiiij. ſiue nobiles fuerint filij eius ſiue ignobiles. ¶ Adſcd̓m dd̓m ꝙ nō eſt ꝓpter defectū diuīe charitatꝭ qd̓ ſanctos interpellamꝰ ad orandū ſed diuine ſapiētie hoc ordo exigit vt alij ꝑ alios iuuent̉ ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ licꝫſancti nūc nō mereant̉ in patria meruerūt tn̄ in hac vita vt eoꝝ orationes exaudirent̉.¶ DI.XEVIEd queritur hic devalde malis ⁊c̄. ¶ Hic querunt̉ quatuor¶ Primo vtrū in deo ſit iuſticia. ¶ Secundo vtruꝫ in eo ſit miſcd̓ia. ¶ Tertiovtrū oīa oꝑa dei ſint cū mīa ⁊ iuſticia. ¶ Quarto vtruꝫdina iuſticia ex mīa patiat̉ penas dānatoꝝ eē ꝑpetuas.D primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ iuſticia deo nōſit attribuēda iuſticie em̄ actꝰ eſt reddere debitū ſꝫ deꝰ nulli aliqͥd debꝫ gͦ iuſticia nō competit deo ¶ Pͣ. Iuſticia in quadā equalitate

cōſiſtit. vn̄ dn̄i ad ſeruū non eſt iuſticia ẜm ph̓m. in. v.Ethi. ſed nihil eſt deo equale cum ip̄e ſit dn̄s omuiū ergo iuſticia deo nō debet attribui. ¶ Pͣ. Iuſticia eſt vnade quattuor virtutibꝰ cardinalibꝰ ꝯtra temꝑantiā diuiſa ſed tꝑantia deo nō attribuit̉. ergo nec iuſticia ei debꝫattribui. ¶ Sed cōtra ad ꝑfectū iudiciū requirit̉ iuſticia in iudicante ſed deus iudex eſt omniū. ergo oportetponere in eo eſſe iuſticiā. ¶ Pͣ. Om̄e qd̓ eſt optimū deoeſt attribuendū ẜm Anſꝫ. ſed iuſticia eſt optima ꝟtutuꝫvt tullius ꝓbat in li. de offi. ergo iuſticia deo debet attribui. ¶ ℟º dicenduꝫ ꝙ hoc intereſt inter iuſticiā ⁊ bonitatē qd̓ bonitas effectū abſolute reſpicit. Iuſticia vero cum ordine ad aliquid p̄ſuppoſitū cui actus ẜm qͣꝫdam decentiā adequat̉. hoc aūt ſemꝑ in diuiuo effectuinuenit̉ qꝛ ſecūdi effecti eius ꝯgruūt primis ⁊ primi cōgruunt dignitati faciētis. vn̄ ſicut dicit̉ deus bonus inquantū ſua bonitatē cōicat ita dicit̉ iuſtus inquātū inſuis effectibꝰ ordinē ſeruat ⁊ vnius ad alterū ⁊ oīm adſeip̄m. ¶ Ad primū ergo dd̓m ꝙ deus lꝫ nō ſit debitoralteri eſt tn̄ qͦdāmō debitor ſibi ip̄i. vt ſcꝫ faciat qd̓ eumdecet ⁊ ex hoc quodāmodo alijs debitor dicit̉ ꝯſeq̄nterex hoc em̄ qd̓ ſibi ip̄i eſt debitor vt ſuā diſpoſitōnē ẜuetefficit̉ quodāmodo nobis debitor ex ꝓmiſſo ⁊ ex meritoquibꝰ niſi ꝯgruentia redderet ſuā diſpoſitionē minimeſeruaret ⁊ ꝓ tāto dei iuſticia veritas dr̄ inquātū impletqd̓ ordinauit. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ad iuſticiaꝫ requirit̉equalitas nō quātitatis ſemꝑ ſꝫ ꝓportōis ⁊ lꝫ inter dominū ⁊ ſeruū nō poſſit eſſe iuſticia ẜm ꝑfectā rōnem eſttn̄ aliqͥs modꝰ iuſticie quē ph̓s noīat dominatū iuſtū.¶ Ad tertiuꝫ dd̓m ꝙ tꝑantia eſt circa paſſiones quibꝰdeꝰ caret. iuſticia ꝟo circa actōes qͥbꝰ n̄ caret vn̄ nō ē ſil̓e.Dicdm ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ in deo nō ſit miſeri cordia. miſcd̓ia em̄ eſt quedā paſſio que indeū nō cadit. gͦ ī deo nō eſt aliqͣ miſericordia¶ ¶ Pͣ Sūme beato nihil pōt miſerie admiſcefri. ſed deus eſt ſūme beatꝰ cum ergo miſericors ſit quodāmodo ꝑticeps aliene miſerie. videt̉ ꝙ nullo mō deomiſcd̓ia ꝯueniat. ¶ Pͣ. Miſericordis eſt miſeriā aliorum ꝓ poſſe repellere. hoc aūt deus nō facit. inducit em̄aliquos in miſeriaꝫ pene ⁊ permittit aliquos inciderein miſeriam culpe. ergo deo miſericodia nō competit.¶ Sed cōtra eſt qd̓ in collecta dicit̉ deus cui ꝓpriū eſtmiẜeri ſemꝑ ⁊ ꝑcere ¶ Pͣ. In pſal. dicit̉ miſerator ⁊ miſericors dn̄s. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ ſicut iuſticia ſupra bonitatem addit ordinē quendā ita et miſcd̓ia ſed differenternam iuſticia addit ordinē cuiuſdā equalitatis ⁊ ꝯgruētie miſcd̓ia vero addit ordinē ꝯtrarietatis vel diminutionis ⁊ qꝛ deus congruenter ordinat̉ circa bona ⁊ mala. nō aūt diminuit nec repellit niſi mala inde eſt qd̓ iuſticia imꝑtat ordinē ⁊ ad bona ⁊ ad mala. deꝰ em̄ iuſte p̄miat bona ⁊ punit mala. ſꝫ mīa hꝫ ordinē tm̄ ad mala q̄deus vel total̓r tollit vel diminuit. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙſicut ira nō dr̄ ī deo ẜm paſſionē ſꝫ ẜm ſil̓itudinē effectꝰinqͣꝫtū .ſ. deꝰ punit ita mīa in deo nō ponit̉ ẜm paſſionēſꝫ ẜm ſil̓em effectū. qꝛ .ſ. deꝰ ad modū miſcd̓iſ oꝑat̉ repellendo miſeriā aliena ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ miſericors nō dr̄eſſe ꝑticeps aliene miſerie ẜm rem ſed ẜm eſtimatiōꝫ. ꝙſcꝫ eſtimat alienā miſeriā repellēdā ac ſi eſſet ſua ¶ Adtertiū dd̓ꝫ ꝙ miſericors nō repellit alienā miſeriā qͣꝫtūcunqꝫ pōt ẜm potentiā abſolutā ſꝫ qͣꝫtū rō recta ꝑmittitet ſic etiā deus facit ẜm ꝙ exigit ordo ſue ſapīe.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nō in omni oꝑedn̄i ſit miſcd̓ia ⁊ ꝟitas. opus em̄ creatiōis eſtopus dei ī quo tn̄ nec miſcd̓ia nec iuſticia apparet cum iuſticia p̄ſupponat debitū miſcd̓iamiſeriā creatio ꝟo nihil. ergo non eſt veruꝫ ꝙ in omni

ꝙ in om4