Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.

in eſſentia ꝓut ſignificat̉ vt forma q̄dā. vn̄ ꝯfitet̉ filiumſil̓em pr̄i ⁊ negat alienitatē q̄ dicit extra neceſſitatē ī natura. qͣrto eqͣlitatē ī potētia magnitudinē ⁊ eternitatē.vn̄ negat ip̄m diſparē vel ineqͣlem. Cōtra ſabelliū aūtaffirmat qͣttuor. pͥmo pl̓itatē ꝑſonaꝝ ⁊ diſtinctōem. etſic ꝯfitet̉ pl̓itateꝫ ⁊ negat ſingularitatem. ſcd̓o qꝛ pl̓itasē ibi nō tm̄ ẜm rōeꝫ ſꝫ ẜm rem. ideo dicit diſtinctōeꝫ verā. ⁊ excludit vnicū. tertio ponit ī rebꝰ ꝑſonalibꝰ eſſe ordinē originis. ⁊ id̓o p̄dicat diſcrectiōꝫ q̄ īꝑtat ordinē etexcludit ꝯfuſionē. qͣrto ponit tres perſonas vnitas ſocietate amoris que ē. ſſ. ⁊ ideo p̄dicat ꝯſonātiā vt ptꝫ exHyl̓. ⁊ excludit ſolitudinem. Ad primuꝫ de Hil̓. dicēdū ꝙ vtit̉ noīe ſub̓e ꝓ ſuppoſito nō ꝓ eſſentia. Ad ſecūdū alienum denoīat̉. dd̓m ꝙ denoīat̉ ab alietate nature nō ab alietate ſuppoſiti. ideo filius qͣꝫuis dicat̉ aliꝰnō p̄t dici alienꝰ. qꝛ deſignaret̉ extraneitas nat̉e. Aotertiū dd̓m ꝙ ꝑſona diuīa nō p̄t dici ſingularꝭ ꝓprie. qꝛſingulare ē cuiꝰ eſſentia ē incōmunicabilis. eēntia autēpr̄is ē ꝯmunicabil̓. hͦ aūt nō dicit ꝑſona. ideo p̄t dici p̄ꝑſona. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ vnicū ꝓprie ſūptū dicit vnitatem tam eēntie qͣꝫ ꝑſone. vn̄ qn̄ deꝰ d̓r vnicus rōne vnitatis eēntie nō ꝓprie ſumit̉ hoc qd̓ ē vnicū. ſꝫ ſumit̉ vnicus ꝓ vno.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ trinitas nō ſit noAmen eſſentiale. qͥcquid p̄dicat̉ de vnaquaqꝫ ꝑona ſingulariter. ⁊ d̓ oībꝰ ſil̓ dicit ſub̓am. ſꝫ hͦ nomē trinitas ē hmōi. d̓r enī trinitas triū vnitas. pr̄ aūt ē triuꝫvnitas. ⁊ ſic de alijs ꝑſonis. ⁊ he tres ſil̓ ꝑſone ſunt vnatrinitas. gͦ hͦ nomē trinitas dicit ſub̓aꝫ Pͣ Nulla vnitas triū ē niſi eſſentialis. ſꝫ trinitas ē triū vnitas. gͦ trinitas ē eſſentialis. Pͣ Qd̓ nō refert̉ ad aliud ē eſſentiale. ſꝫ hͦ nomē trinitas n̄ refert̉ ad aliud. gͦ dicit ſub̓am. Cōtra boe. ait relatio multiplicat trinitatē ſꝫ eēntiaꝯtinet vnitatē. gͦ trinitas nō ſignificat eſſentiā ſꝫ relationē. ℟º ī noīe trinitatis īꝑtat̉ vnitas ⁊ numerꝰ. ſedvnitas ī diuīs d̓r duplicit̓ .ſ. vnitas eēntialis ⁊ vnitasꝑſonalis. id̓o qͥdā dixerūt ꝙ hͦ nomen trinitas imꝑtatvnitatē ꝑſonaꝝ ⁊ ẜm eos ſic exponit̉ trinitas qͣſi ter vntas. qꝛ ſunt ibi tres vnitates perſonales ⁊ ẜm hͦ ſimpliciter relatōeꝫ ſignificat Sꝫ ꝯͣ hͦ ē qd̓ a trinitate noīamus deū trinū. ſic aūt hͦ nomē trinꝰ non poſſet exponvt diceret̉ pr̄ vel trinꝰ deꝰ. qͣſi ter vnꝰ. ideo alij dicūtvnitas īꝑtata ī hͦ noīe trinitas ē vnitas eēntialis. ⁊ iſtiſic exponūt trinitas .i. triū vnitas. vt yſidorꝰ ī lr̄a dicit.⁊ ẜm hͦ trinitas vtrūqꝫ ſignificat .ſ. vnitatē eſſentie ⁊ diſtinctioneꝫ ꝑſonaꝝ. ſed tn̄ diuerſimode. qꝛ ẜm ethimologiā noīs vnitas eēntie ſignificat̉ ibi ī recto. pl̓itas aūtꝑſonaꝝ ī obliqͦ. ſꝫ ẜm impoſitōeꝫ noīs cū hͦ nomen ſitpoſitū ad ſignificādū numerū ꝑſonaꝝ ē econuerſo. vn̄ſenſus ē. trinitas .i. tres ꝑſone vniꝰ eēntie ſic̄ magiſter īlr̄a exponit. Ad pͥmuꝫ qͥcqͥd p̄dicat̉ de ſingulis. dd̓mꝙ qͣꝫuis qͣꝫtū ad ethimologiā noīs de oībꝰ ī ſingularidicet̉ nō tn̄ qͣꝫtū ad verā ſignificatōeꝫ noīs ad qͣꝫ ſignifcādā nomē īponit̉. qꝛ pr̄ nō p̄t dici tres ꝑſone vniꝰ eſſentie qͣꝫuis poſſit diei vnitas triū ꝑſonaꝝ. Ad ſcd̓ꝫ nula vnitas triū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ argumētuꝫ ꝓcedit ẜm ethimologiam nominis ẜm quam vnitas ſignificatur ibiin recto ⁊ ſic ſignificat ibi eſſentiaꝫ vt dictum eſt non tamen ẜm ſignificatōem ad quam ſignificādam nomē īponit̉ trinitas enī ē triū vnitas vt ſupponit argumētū. Ad. iij. illd̓ ꝙ nō refert̉ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ qͣꝫuis qͣꝫtū ad id adqd̓ ſignificādū nomē īponit̉ n̄ ſignificet relatōeꝫ ẜm numerū. ⁊ ſic ẜm nomē nō refert̉ ad aliud tn̄ qͣꝫtū ad ea circa q̄ numerus ille ponitur ī diuiuis ſignificat ip̄as relationes que ſolū in diuinis numerant̉. DIXXI

Reterea cōſiderāduꝫeſt ⁊cͣ. Hic q̄rūtur qͣttuor. Primo dediffinitōe ꝑſone. Scd̓o vtrum ꝑſona d̓creaturis ⁊ de deo dicat̉ vniuoce Tertio de cōitate reſpectu diuinaꝝ ꝑſonaꝝ Quarto vtrū tres ꝑſone ſinttres entes vel tres res ⁊cͣ.D pͥmū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ hec diffinitio boetij. ꝑſona eſt rōnalis nat̉e indiuidua ſub̓a. nōſit recte aſſignata. natura enī rōnalis p̄dicat̉ī recto de ꝑſona. gͦ male ponit̉ in obliqͦ ī diffinitiōe ꝑſone Pͣ Multiplicato diffinito multiplicat̉ illd̓ qd̓ indiffinitōe ponit̉ ī recto. gͦ cū ſub̓a ponat̉ ī recto ī diffinitione ꝑſone cuꝫ ſint tres ꝑſone ī diuīs erūt tres ſub̓e. ſꝫhͦ ē falſū. gͦ dicta diffinitio nō ꝯuenit diuīs ꝑſonis PͣCū d̓r ꝑſona ē indiuidua ſub̓a. aut ſub̓a ſtat ibi ꝓ eſſentia. aut ꝓ ypoſtaſi. nō ꝓ eſſentia. eēntia enī nō ē indiuidua cū ſit cōicabilis nō ꝓ ypoſtaſi. qꝛ ẜm boe. ypoſtaſisē ſub̓a indiuidua. gͦ nugatio ē appone̓ huic qd̓ ē ſub̓a hͦqd̓ ē indiuidua. PͣDicta diffinitio ꝑſone ꝯuenit aīerōnali q̄ tn̄ nō ē ꝑſona. gͦ incōueniēt̓ aſſignata ē illa diffinitio. PͣMagiſter in li. tertio. x. diſtin. dicit ꝙ dicta diffinitio nō ꝯuenit ꝑſonis diuīs. gͦ inſufficiens eſt ℟º dd̓. ꝙ noīa q̄dā ſūt pͥme īpoſitōis tm̄ q̄ ſignificātip̄as res abſolute vt hō aīal̓ q̄dā ſūt ſecūde īpoſitōis tm̄q̄ ſignificāt ſolas ītētiōes vt vl̓e ⁊ ꝑticulare genꝰ ⁊ ſpēs.q̄dā ꝟo īcludūt vtrūqꝫ q̄ ſignificāt rē ſil̓ ⁊ ītētōeꝫ īqͣꝫtūꝯuenit ſiue accidit ip̄i rei ⁊ hmōi ē hͦ nomē ypoſtaẜ apd̓grecos qd̓ ſignificat ſub̓aꝫ pͥmā. ⁊ hͦ nomen ꝑſona apudnos. ⁊ ideo boe. ī diffinitōe ꝑſone ponit genꝰ ip̄iꝰ rei qͣꝫꝑſona ſignificat .ſ. ſub̓aꝫ ⁊ addit duas dr̄ias vnā ꝑ quānotificat̉ ꝑſona rōne ītētōis ſcd̓e .ſ. indiuiduū. aliam ꝑquā notificat̉ rōne rei ī hͦ ꝙ dicit rōnal̓ nat̉e. Ad pͥmūgͦ dd̓m ꝙ nat̉a vt boe. dicit qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ ſub̓a q̄ agere etpati p̄t. ⁊ ſic p̄dicat̉ in recto de ꝑſona. qn̄qꝫ aūt ſumit̉ ꝓforma partis vel totiꝰ ſiue ꝓ ſpecifica dr̄ia ẜm boe. ⁊ ſicn̄ p̄dicat̉ ī recto ſꝫ ī obliqͦ. ⁊ hͦ mō ſumit̉ ī diffinitiōe ꝑſone. Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ ſub̓a eqͥuocat̉ ad ſtādū ꝓ ypoſtaſivel ꝓ eēntia. pͥmo mō accipit̉ ī ꝓpoſito. ⁊ ſic multiplicat̉ſic̄ ⁊ ꝑſona. ſꝫ mō n̄ vtimur ſub̓a ꝓ eſſentia. qͣꝫuis antiqͥaliqͥ vſi ſint ꝓ ypoſtaſi Ad tertiū dd̓m ꝙ hͦ nomē ſub̓ade ſe hꝫ ꝙ p̄t ſtare ꝓ pͥma vel ſcd̓a ſub̓a ſꝫ ꝑ addituꝫ qd̓ē indiuidua ſtat ꝓ ypoſtaſi q̄ eſt ſub̓a pͥma. ⁊ ita non ſuꝑfluit. Ad qͣrtū ꝯuenit aīe ⁊cͣ. dd̓m ꝙ falſū ē. qꝛ in hacdiffinitōe indiuiduū ponit̉ ꝓ incōicabili Incōmunicabile ꝟo pͥuat ibi triplicē cōicabilitatē .ſ. vl̓is ꝑtis ⁊ vnionis cū digniori. ꝓpt̓ pͥmū nō ē ꝑſona al̓ cōe. ꝓpter ſcd̓maīa q̄ ē ꝑs hoīs ꝓpt̓ tertiū hūana nat̉a q̄ ē dei ꝟbo vnita Ad qͥntū d̓ dicto mgr̄i dd̓m ꝙ ſi ꝓprie acciꝑētur noīapoſita ī dicta diffinitōe vt ſub̓a ẜm ꝙ d̓r a ſubſiſtēdo accidēti. indiuiduū .i. diſtinctū accidētibꝰ. ⁊ rōnale a diſcurſu inqͥſitōis ſic nō ꝯueniret illa diffinitio diuīe ꝑſone. ⁊ ſic mgr̄ intelligit. tn̄ large accipiēdo dicta noīa bn̄cōpetunt ei ꝓut ſub̓a ſignificat ens nō ī alio indiuiduūincōmunicabile. rōnale ītellectuale. vnde Richar. ip̄mad ꝓprietatē reducēs dicit ꝙ diuīa ꝑſona eſt diuine nature incōmunicabilis exiſtētia.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ꝑſona vniuocep̄dicet̉ de deo ⁊ creatura qͣꝫtucūqꝫ enī aliquadifferūt. vniuoce ꝯuenire pn̄t ī negatiōe aliqͣſicut hoc non eſſe lapidem. vniuoce ꝯuenit deo ⁊ homini ſꝫ tn̄ rō ꝑſone in negatiōe ē enī indiuidua ſub̓a. ergovniuoce deo ⁊ creaturis ꝯuenit. Pͣ Quicqͥd p̄dicat̉ d̓aliqͥbꝰ ẜm vnū nomē ⁊ ẜm vnā rōnem vniuoce eis conuenit. ſꝫ nomē ꝑſone ⁊ diffinitio aſſignata cōuenit deo⁊ creaturis vt dictū ē gͦ videt̉ ꝙ vniuoce dicat̉. Cōtra