LI.
in eſſentia ꝓut ſignificat̉ vt forma q̄dā. vn̄ ꝯfitet̉ filiumſil̓em pr̄i ⁊ negat alienitatē q̄ dicit extra neceſſitatē ī natura. qͣrto eqͣlitatē ī potētia magnitudinē ⁊ eternitatē.vn̄ negat ip̄m diſparē vel ineqͣlem. Cōtra ſabelliū aūtaffirmat qͣttuor. pͥmo pl̓itatē ꝑſonaꝝ ⁊ diſtinctōem. etſic ꝯfitet̉ pl̓itateꝫ ⁊ negat ſingularitatem. ſcd̓o qꝛ pl̓itasē ibi nō tm̄ ẜm rōeꝫ ſꝫ ẜm rem. ideo dicit diſtinctōeꝫ verā. ⁊ excludit vnicū. tertio ponit ī rebꝰ ꝑſonalibꝰ eſſe ordinē originis. ⁊ id̓o p̄dicat diſcrectiōꝫ q̄ īꝑtat ordinē etexcludit ꝯfuſionē. qͣrto ponit tres perſonas vnitas ſocietate amoris que ē. ſſ. ⁊ ideo p̄dicat ꝯſonātiā vt ptꝫ exHyl̓. ⁊ excludit ſolitudinem. ¶ Ad primuꝫ de Hil̓. dicēdū ꝙ vtit̉ noīe ſub̓e ꝓ ſuppoſito nō ꝓ eſſentia. ¶ Ad ſecūdū alienum denoīat̉. dd̓m ꝙ denoīat̉ ab alietate nature nō ab alietate ſuppoſiti. ideo filius qͣꝫuis dicat̉ aliꝰnō p̄t dici alienꝰ. qꝛ deſignaret̉ extraneitas nat̉e. ¶ Aotertiū dd̓m ꝙ ꝑſona diuīa nō p̄t dici ſingularꝭ ꝓprie. qꝛſingulare ē cuiꝰ eſſentia ē incōmunicabilis. eēntia autēpr̄is ē ꝯmunicabil̓. hͦ aūt nō dicit ꝑſona. ideo p̄t dici p̄ꝑſona. ¶ Ad qͣrtū dd̓m ꝙ vnicū ꝓprie ſūptū dicit vnitatem tam eēntie qͣꝫ ꝑſone. vn̄ qn̄ deꝰ d̓r vnicus rōne vnitatis eēntie nō ꝓprie ſumit̉ hoc qd̓ ē vnicū. ſꝫ ſumit̉ vnicus ꝓ vno.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ trinitas nō ſit noAmen eſſentiale. qͥcquid p̄dicat̉ de vnaquaqꝫ ꝑona ſingulariter. ⁊ d̓ oībꝰ ſil̓ dicit ſub̓am. ſꝫ hͦ nomē trinitas ē hmōi. d̓r enī trinitas triū vnitas. pr̄ aūt ē triuꝫvnitas. ⁊ ſic de alijs ꝑſonis. ⁊ he tres ſil̓ ꝑſone ſunt vnatrinitas. gͦ hͦ nomē trinitas dicit ſub̓aꝫ ¶ Pͣ Nulla vnitas triū ē niſi eſſentialis. ſꝫ trinitas ē triū vnitas. gͦ trinitas ē eſſentialis. ¶ Pͣ Qd̓ nō refert̉ ad aliud ē eſſentiale. ſꝫ hͦ nomē trinitas n̄ refert̉ ad aliud. gͦ dicit ſub̓am.¶ Cōtra boe. ait relatio multiplicat trinitatē ſꝫ eēntiaꝯtinet vnitatē. gͦ trinitas nō ſignificat eſſentiā ſꝫ relationē. ¶ ℟º ī noīe trinitatis īꝑtat̉ vnitas ⁊ numerꝰ. ſedvnitas ī diuīs d̓r duplicit̓ .ſ. vnitas eēntialis ⁊ vnitasꝑſonalis. id̓o qͥdā dixerūt ꝙ hͦ nomen trinitas imꝑtatvnitatē ꝑſonaꝝ ⁊ ẜm eos ſic exponit̉ trinitas qͣſi ter vntas. qꝛ ſunt ibi tres vnitates perſonales ⁊ ẜm hͦ ſimpliciter relatōeꝫ ſignificat ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ ē qd̓ a trinitate noīamus deū trinū. ſic aūt hͦ nomē trinꝰ non poſſet exponvt diceret̉ pr̄ vel trinꝰ deꝰ. qͣſi ter vnꝰ. ideo alij dicūtvnitas īꝑtata ī hͦ noīe trinitas ē vnitas eēntialis. ⁊ iſtiſic exponūt trinitas .i. triū vnitas. vt yſidorꝰ ī lr̄a dicit.⁊ ẜm hͦ trinitas vtrūqꝫ ſignificat .ſ. vnitatē eſſentie ⁊ diſtinctioneꝫ ꝑſonaꝝ. ſed tn̄ diuerſimode. qꝛ ẜm ethimologiā noīs vnitas eēntie ſignificat̉ ibi ī recto. pl̓itas aūtꝑſonaꝝ ī obliqͦ. ſꝫ ẜm impoſitōeꝫ noīs cū hͦ nomen ſitpoſitū ad ſignificādū numerū ꝑſonaꝝ ē econuerſo. vn̄ſenſus ē. trinitas .i. tres ꝑſone vniꝰ eēntie ſic̄ magiſter īlr̄a exponit. ¶ Ad pͥmuꝫ qͥcqͥd p̄dicat̉ de ſingulis. dd̓mꝙ qͣꝫuis qͣꝫtū ad ethimologiā noīs de oībꝰ ī ſingularidicet̉ nō tn̄ qͣꝫtū ad verā ſignificatōeꝫ noīs ad qͣꝫ ſignifcādā nomē īponit̉. qꝛ pr̄ nō p̄t dici tres ꝑſone vniꝰ eſſentie qͣꝫuis poſſit diei vnitas triū ꝑſonaꝝ. ¶ Ad ſcd̓ꝫ nula vnitas triū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ argumētuꝫ ꝓcedit ẜm ethimologiam nominis ẜm quam vnitas ſignificatur ibiin recto ⁊ ſic ſignificat ibi eſſentiaꝫ vt dictum eſt non tamen ẜm ſignificatōem ad quam ſignificādam nomē īponit̉ trinitas enī ē triū vnitas vt ſupponit argumētū.¶ Ad. iij. illd̓ ꝙ nō refert̉ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ qͣꝫuis qͣꝫtū ad id adqd̓ ſignificādū nomē īponit̉ n̄ ſignificet relatōeꝫ ẜm numerū. ⁊ ſic ẜm nomē nō refert̉ ad aliud tn̄ qͣꝫtū ad ea circa q̄ numerus ille ponitur ī diuiuis ſignificat ip̄as relationes que ſolū in diuinis numerant̉.¶ DIXXI
Reterea cōſiderāduꝫeſt ⁊cͣ. ¶ Hic q̄rūtur qͣttuor. ¶ Primo dediffinitōe ꝑſone. ¶ Scd̓o vtrum ꝑſona d̓creaturis ⁊ de deo dicat̉ vniuoce ¶ Tertio de cōitate reſpectu diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ¶ Quarto vtrū tres ꝑſone ſinttres entes vel tres res ⁊cͣ.D pͥmū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ hec diffinitio boetij. ꝑſona eſt rōnalis nat̉e indiuidua ſub̓a. nōſit recte aſſignata. natura enī rōnalis p̄dicat̉ī recto de ꝑſona. gͦ male ponit̉ in obliqͦ ī diffinitiōe ꝑſone ¶ Pͣ Multiplicato diffinito multiplicat̉ illd̓ qd̓ indiffinitōe ponit̉ ī recto. gͦ cū ſub̓a ponat̉ ī recto ī diffinitione ꝑſone cuꝫ ſint tres ꝑſone ī diuīs erūt tres ſub̓e. ſꝫhͦ ē falſū. gͦ dicta diffinitio nō ꝯuenit diuīs ꝑſonis ¶ PͣCū d̓r ꝑſona ē indiuidua ſub̓a. aut ſub̓a ſtat ibi ꝓ eſſentia. aut ꝓ ypoſtaſi. nō ꝓ eſſentia. eēntia enī nō ē indiuidua cū ſit cōicabilis nō ꝓ ypoſtaſi. qꝛ ẜm boe. ypoſtaſisē ſub̓a indiuidua. gͦ nugatio ē appone̓ huic qd̓ ē ſub̓a hͦqd̓ ē indiuidua. ¶ PͣDicta diffinitio ꝑſone ꝯuenit aīerōnali q̄ tn̄ nō ē ꝑſona. gͦ incōueniēt̓ aſſignata ē illa diffinitio. ¶ PͣMagiſter in li. tertio. x. diſtin. dicit ꝙ dicta diffinitio nō ꝯuenit ꝑſonis diuīs. gͦ inſufficiens eſt¶ ℟º dd̓. ꝙ noīa q̄dā ſūt pͥme īpoſitōis tm̄ q̄ ſignificātip̄as res abſolute vt hō aīal̓ q̄dā ſūt ſecūde īpoſitōis tm̄q̄ ſignificāt ſolas ītētiōes vt vl̓e ⁊ ꝑticulare genꝰ ⁊ ſpēs.q̄dā ꝟo īcludūt vtrūqꝫ q̄ ſignificāt rē ſil̓ ⁊ ītētōeꝫ īqͣꝫtūꝯuenit ſiue accidit ip̄i rei ⁊ hmōi ē hͦ nomē ypoſtaẜ apd̓grecos qd̓ ſignificat ſub̓aꝫ pͥmā. ⁊ hͦ nomen ꝑſona apudnos. ⁊ ideo boe. ī diffinitōe ꝑſone ponit genꝰ ip̄iꝰ rei qͣꝫꝑſona ſignificat .ſ. ſub̓aꝫ ⁊ addit duas dr̄ias vnā ꝑ quānotificat̉ ꝑſona rōne ītētōis ſcd̓e .ſ. indiuiduū. aliam ꝑquā notificat̉ rōne rei ī hͦ ꝙ dicit rōnal̓ nat̉e. ¶ Ad pͥmūgͦ dd̓m ꝙ nat̉a vt boe. dicit qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ ſub̓a q̄ agere etpati p̄t. ⁊ ſic p̄dicat̉ in recto de ꝑſona. qn̄qꝫ aūt ſumit̉ ꝓforma partis vel totiꝰ ſiue ꝓ ſpecifica dr̄ia ẜm boe. ⁊ ſicn̄ p̄dicat̉ ī recto ſꝫ ī obliqͦ. ⁊ hͦ mō ſumit̉ ī diffinitiōe ꝑſone. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ ſub̓a eqͥuocat̉ ad ſtādū ꝓ ypoſtaſivel ꝓ eēntia. pͥmo mō accipit̉ ī ꝓpoſito. ⁊ ſic multiplicat̉ſic̄ ⁊ ꝑſona. ſꝫ mō n̄ vtimur ſub̓a ꝓ eſſentia. qͣꝫuis antiqͥaliqͥ vſi ſint ꝓ ypoſtaſi ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ hͦ nomē ſub̓ade ſe hꝫ ꝙ p̄t ſtare ꝓ pͥma vel ſcd̓a ſub̓a ſꝫ ꝑ addituꝫ qd̓ē indiuidua ſtat ꝓ ypoſtaſi q̄ eſt ſub̓a pͥma. ⁊ ita non ſuꝑfluit. ¶ Ad qͣrtū ꝯuenit aīe ⁊cͣ. dd̓m ꝙ falſū ē. qꝛ in hacdiffinitōe indiuiduū ponit̉ ꝓ incōicabili Incōmunicabile ꝟo pͥuat ibi triplicē cōicabilitatē .ſ. vl̓is ꝑtis ⁊ vnionis cū digniori. ꝓpt̓ pͥmū nō ē ꝑſona al̓ cōe. ꝓpter ſcd̓maīa q̄ ē ꝑs hoīs ꝓpt̓ tertiū hūana nat̉a q̄ ē dei ꝟbo vnita¶ Ad qͥntū d̓ dicto mgr̄i dd̓m ꝙ ſi ꝓprie acciꝑētur noīapoſita ī dicta diffinitōe vt ſub̓a ẜm ꝙ d̓r a ſubſiſtēdo accidēti. indiuiduū .i. diſtinctū accidētibꝰ. ⁊ rōnale a diſcurſu inqͥſitōis ſic nō ꝯueniret illa diffinitio diuīe ꝑſone. ⁊ ſic mgr̄ intelligit. tn̄ large accipiēdo dicta noīa bn̄cōpetunt ei ꝓut ſub̓a ſignificat ens nō ī alio indiuiduūincōmunicabile. rōnale ītellectuale. vnde Richar. ip̄mad ꝓprietatē reducēs dicit ꝙ diuīa ꝑſona eſt diuine nature incōmunicabilis exiſtētia.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ꝑſona vniuocep̄dicet̉ de deo ⁊ creatura qͣꝫtucūqꝫ enī aliquadifferūt. vniuoce ꝯuenire pn̄t ī negatiōe aliqͣſicut hoc non eſſe lapidem. vniuoce ꝯuenit deo ⁊ homini ſꝫ tn̄ rō ꝑſone in negatiōe ē enī indiuidua ſub̓a. ergovniuoce deo ⁊ creaturis ꝯuenit. ¶ Pͣ Quicqͥd p̄dicat̉ d̓aliqͥbꝰ ẜm vnū nomē ⁊ ẜm vnā rōnem vniuoce eis conuenit. ſꝫ nomē ꝑſone ⁊ diffinitio aſſignata cōuenit deo⁊ creaturis vt dictū ē gͦ videt̉ ꝙ vniuoce dicat̉. ¶ Cōtra