Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.XXIII

nitas reducit̉ ad diuiſioneꝫ Amb̓. vt ex p̄dictis ptꝫ.DI.XXIIIRedictis tamen adijciendū eſt ⁊cͣ. Hic q̄runt̉ qͣttuor. Primo an nomen ꝑſone ꝓprie dicatur de deo. Scd̓o qͥd nomē ꝑſone ſignificet ī diuīs Tertio annomē ꝑſone pl̓r ī diuīs poſſit p̄dicari Quarto d̓ dr̄iahoꝝ qͣttuor noīm ſcꝫ eēntia. ſubſiſtentia. ſub̓a ⁊ ꝑſonaet dr̄ia noīm eis correſpondētiuꝫ ī greco .ſ. vſia vſiaſisypoſtaſis ꝓſopion.O pͥmū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ hͦ nomē ꝑſona nōꝓprie ī diuīs dicat̉. a qͦcūqꝫ remouet̉ ſuꝑius ⁊inferiꝰ. gͦ a qͦcūqꝫ remouet̉ ꝑticulare ⁊ ꝑſona.ſꝫa diuinis ꝑticulare remouet̉. gͦ ⁊ ꝑſona Pͣ Int̓ oīaꝯpoſita ī rebꝰ inferioribꝰ ꝑſona maxīe ē cōpoſita. qꝛ aceiꝰ eē ꝯcurrit q̄libet creatura ſꝫ ī diuīs ē oīmoda ſimplicitas. gͦ eis nō ꝯgruit nomen ꝑſone. Pͣ Perſona d̓r q̄ſubſiſtit alicui ꝓprietati vel ſubſtat. ſꝫ deꝰ n̄ ꝓprie d̓r alicui ſubſtare. gͦ nō ꝓprie d̓ deo d̓r hͦ nomē ꝑſonā Cōtraꝑſona d̓r qͣſi ꝑ ſe vna ſꝫ hͦ maxīe d̓o ꝯuenit gͦ ⁊ nomē ꝑſone. PͣPerſona dicit qͥd cōpletū exiſtēs ī natura ītellectuali. ſꝫ hͦ deo cōpetit. gͦ ⁊ nomē ꝑſone. ℟º In hocnoīe ꝑſona duo ꝯſiderāda ſūt .ſ. id a qͦ nomē īponitur ⁊id cui imponit̉ qͣꝫtū ad pͥmū. ſi tn̄ ẜm boe. hͦ nomen ꝑſona īpoſitū ſit a rep̄ſentatōe alicuiꝰ ꝑ ipoſitōem larue d̓qͦ geſta ꝓpria decātabāt̉ q̄ rep̄ſentatio nō ꝓprie deo ꝯuenit. ideo nomē ꝑſona qͣꝫtū ad id a qͦ īpoſitum ē nō ꝓpriedeo ꝯuenit. Quātū ꝟo ad ſcd̓m cū impoſitū ſit ſubſiſtēti. aut diſtīctio ī nat̉a ītellectuali. d̓ qͦ tal̓ rep̄ſentatio fiebat. ī deo aūt ſi qͥd diſtinctuꝫ exn̄s ī natura ītellectualiideo hͦ nomē ꝑſona qͣꝫtū ad id cui nomē īponit̉ ꝓprie d̓oꝯuenit Ad pͥmū de ꝑticulari dd̓m ꝙ nō ē ſil̓e de hͦ qd̓e ꝑticulare ⁊ ꝑſona. qꝛ ꝑticulare d̓r a ꝑte. ꝑs āt d̓ ſuo nomine īꝑfectōeꝫ īꝑtat. ⁊ ideo nō cadit ī diuīs. ꝑſona aūtqͣꝫtū ad id qd̓ ſignificat n̄ dicit īꝑfectōeꝫ ſꝫ dignitatē. iōꝑſona ī diuinis ꝯuenit. Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ ꝑſona in humanis ſit maxīe ꝯpoſita. hͦ ē qꝛ ē ī tali natura nō qꝛ ꝑſonalitas hoc exigat. vnde ī angelis ē ꝑſona ſimplex ⁊ itanihil obſtat qͥn poſſit dici de diuīs Ad tertiū dd̓m.qͣꝫuis ꝓprie ẜm rēn̄ ſit ī diuīs qꝛ ẜm re nihil ponitur ibiſub aliqͣ ē tn̄ ibi ẜm modū ītelligēdi ꝓut intelligit̉ deusſubſtās ꝓprietati ſue ꝑſonali vel eēntiali ẜm ꝙ d̓r ſub̓acū ſuo eē ẜm ꝙ d̓r ſubſtātia ſubſiſtētia. ⁊ hͦ ē iō. qꝛ nō ē īdiuīs diuerſitas ẜm rem eiꝰ qd̓ ineſt ⁊ cui ineſt. q̄ reqͥrerētur ad hoc ꝙ aliqͥd realiter ſub alio reponeret̉ ē tamēibi diuerſitas qͣꝫtum ad modum intelligendi.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ꝑſona in diuīs ſignificet ſub̓aꝫ. pͦ ꝑ aucͣteꝫ Augꝰ ī lr̄a. qͥ hͦ exp̄ſſe dicit li. vij. de tri. cū dicimꝰ ꝑſonaꝫ pr̄is n̄aliud dicimꝰ qͣꝫ ſub̓aꝫ pr̄is Pͣ Dicit boe. ꝙ ꝑſona ē rōnalis nat̉e indiuidua ſub̓a. gͦ ꝑſona ē ſub̓a Pͣ qd̓ rn̄det̉ad q̄ſtionē factā ꝑ qͥd dicit ſub̓aꝫ. ſꝫ ꝑſona rn̄det̉ ad q̄ſtionē factā ꝑ qͥd vt dic̄ mgr̄ ī lr̄a. gͦ ꝑſona ſignificat ſub̓aꝫ.PͣOē nomē relatiuū ẜm nomē ſuū refert̉ ad aliqͥd ſꝫhͦ nomē ꝑſona nō refert̉ ad aliqͥd ẜm nomē. gͦ nō ſignificat relatōeꝫ ⁊ ita ſignificat ſub̓aꝫ. Cōtra ẜm boe. ſub̓aꝯtinet vnitatem relatio multiplicat trinitatē. ſꝫ ẜm ꝑſonā multiplicat̉ trinitas. gͦ ꝑſona dic̄ relatōeꝫ nō ſub̓amPͣ Ad qd̓cūqꝫ genꝰ reducit̉ inferiꝰ ⁊ ſuꝑiꝰ. ſꝫ ꝑſona ēſuꝑiꝰ ad pr̄eꝫ. pr̄ ꝟo dicit relatōeꝫ gͦ ⁊ ꝑſona ℟º dd̓mꝙ ẜcatio alicꝰ noīs p̄t dupl̓r ꝯſiderari. Uno mō formaliter .ſ. qͣꝫtū ad id ad qd̓ ſignificandū nomē fuit īpoſitūẜm cōem noīs rōneꝫ ſicut hō ſignificat aīal rōnale mortale. Alio mō qͣſi materialit̓ qͣꝫtū ad id cui nomen attribuit̉ ī aliqͣ re ſpāli. ſicut ſi dicat̉ ꝙ ꝑſona ī natura diuīa

ſignificat relatōeꝫ ſic̄ color ī niue ſignificat albedinē. nōmē gͦ ꝑſone qꝛ īpoſitū ē ad ſignificādū rē ſubſiſtēteꝫ diſtincta ab alijs rebꝰ ſubſiſtētibꝰ in eadē nat̉a formalit̓ ſignificat ſub̓aꝫ pͥmā q̄ ē ſuppoſitū. nō aūt ſub̓aꝫ q̄ ē eſſentia vel qͥdditas. qꝛ ꝟo ſubſiſtēs diſtinctū ī diuīs nō pōteē aliqd̓ abſolutū. ſꝫ ſolū relatiuū. id̓o qͣſi mat̓ialit̓ ⁊ artributiue ī diuīs ꝑſona ſignificat relatiuū. nā relatio īdiuīs ē ſubſiſtēs. ⁊ ſic ē ibi diſtinguēs ⁊ diſtinctum. Etinde ē ꝙ qͥdā dixerūt ꝙ hͦ nomē ꝑſona ſignificat ſub̓amin diuīs. Quidam ꝟo ꝙ relatōeꝫ qͦꝝ vtrūqꝫ aliquo mōveꝝ ē ſꝫ vtrūqꝫ ſimul amplectamur poſſumꝰ dice̓ ꝙ ſignificat relatōeꝫ ꝑ modū ſub̓e pͥme .i. inqͣꝫtū ē diſtinctūſubſiſtēs. ⁊ n̄ inqͣꝫtū ē diſtinguēs. ſic enī ſignificat̉ rōe ꝓprietatis Ad pͥmū de Aug. dd̓m ꝙ aliꝰ attēdit ſignificationē ꝑſone qͣꝫtū ad modū ſignificādi. ſꝫ nō qͣꝫtuꝫ adid qd̓ ſignificat̉. ⁊ id̓o qͣꝫuis ſigͥficet relatiōeꝫ qꝛ tn̄ ſignificat ꝑ moduꝫ ſub̓e. ideo dicit ꝙ ſignificat ſub̓aꝫ. Adſcd̓ꝫ d̓ boͣ. dd̓m ſil̓r ꝙ ī diuīs ꝑſona d̓r ſignificare ſub̓aꝫqꝛ ſignificat relatōeꝫ ꝑ modū ſub̓e. Ad. iij. ad interrogationē factaꝫ dd̓m ꝙ qͥd qn̄qꝫ q̄rit de eſſentia vt cū d̓rqͥd ē hō. rn̄det̉ aīal rōnale mortale Qn̄qꝫ q̄rit ip̄m ſuppoſitū. vt cū q̄rit̉ qͥd natat ī mari. rn̄det̉ piſcis. ⁊ ita ad īterrogatōem facta ꝑ qͥd ꝓut q̄rit de ſuppoſito rn̄det̉ tres ꝑſone Ad qͣrtū dd̓m ꝙ qͣꝫuis ꝑſona ſignificet relatōeꝫnon tn̄ ꝑ modū relatōis. ⁊ iō nō refertur ẜm nomen adaliud.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nomē ꝑſone nonp̄dicet̉ pl̓iter ī diuīs qꝛ vt dicit Augꝰ in lr̄a. eētres ꝑſonas ē eſſe tria q̄dā. ſed nō ꝯceditur ꝙ Pͣ. qͣꝫuis ſint tres hn̄tes diuītatē nō tn̄ pn̄t dici pl̓espr̄ ⁊ filiꝰ ⁊. ſſ. ſint tria. gͦ ꝙ nec ſint tres ꝑſone.dij ꝓpter vnā naturā habitā. gͦ a ſil̓i qͣꝫuis ſint pl̓es ſubſiſtētes ī natura diuīa non tn̄ pn̄t dici pl̓es ꝑſone ꝓptervnā naturā. PͣPerſona ſignificat qͥd ꝑ ſe ſubſiſtēsſub̓aliter. gͦ dicit eē ſub̓ale ſꝫ eē ſub̓ale nō multiplicat̉ ꝑꝓprietates ꝯſequētes eē. gͦ rōne triuꝫ ꝓprietatū ī deo nōp̄t dici tres ꝑſone. Pͣ ꝑſona in ſui ītellectu includitſub̓am vt dictū eſt ſed nomē ſub̓e nō ponit̉ pl̓iter in diuinis. ergo nec nomē ꝑſone. Pͣ Perſona ē ſubſiſtentia q̄dā. ſꝫ ſubſiſtētia nō ponitur pl̓iter ẜm boe. gͦ ⁊cͣ. Cōtra fides in deo aſſerit eē tres ꝑſonas. gͦ ꝯuenient̉d̓r. ℟. ꝑſona dicit qͥd ſubſiſtēs diſtinctū ī nat̉a intellectuali. vn̄ vbicunqꝫ reꝑiuntur aliqui diſtincti habētesnaturam ītellectualeꝫ ponūtur ꝑſone plures nec ītereſtad pluralitatem ꝑſonaꝝ vtrū habeāt eandē naturā necne. diffinitio enī nature in pluribꝰ ꝑſonis creatis accidit ex imꝑfectōe nature create q̄ nō nō eſt ſuū eē. ſed accipit ſuuꝫ eē in ſuppoſito. vnde ī diu̓ſis ſuppoſitꝭ eſt ẜmdiuerſū eſſe. hec autē īꝑfectio ī deo non eſt. ⁊ ideo nihilꝓhibet eſſe vnā eſſentiā in ꝑſonis pl̓ibꝰ Ad primū deAug. dd̓m ꝙ accipit tres ꝓ tria. vel dd̓m ꝙ ſic̄ tria. nonſimpliciter ſꝫ ſūt tria q̄dā ſcꝫ tria ſuppoſita. Ad ſcd̓md̓ hͦ noīe deꝰ dd̓m ꝙ ſecꝰ. qꝛ t̓mini ſub̓ales nō multiplicāt̉ nō multiplicata forma a qͣ īponit̉. h̓ āt t̓minꝰ deꝰ īponit̉ ab eēntia diuīa q̄ n̄ multiplicat̉. ſꝫ iſte t̓minꝰ ꝑſonaīponit̉ a ꝑſonali ꝓprietate q̄ multiplicat̉ ī diu̓ſis ſuppoſitis Ad. iij. dd̓m ꝙ ſecꝰ ē d̓ ꝓprietatibꝰ q̄ ſūt ī īferioribꝰqꝛ nō ſūt res ſubſiſtētes nec ſub̓aꝫ ꝯſtituūt ſed ꝯſecunt̉cē ſub̓ale. ſꝫ ꝓprietates ī diuīs ſūt ſubſiſtētes ⁊ ꝑſonas īeē ſub̓ali ꝯſtituūt lꝫ ip̄m eſſe ſub̓ale non diſtinguant ſedſuppoſitū habēs illud. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ apd̓ latinosh̓ nomē ſub̓a qͣꝫuis ẜm ꝓprietatem vocabuli rn̄deat noīgreco qd̓ ē ypoſtaſis. tn̄ ẜm cōeꝫ vſū loquēdi accipit̉ etiāꝓ eēntia ideo ad vitādū errorē nō dicimꝰ tres ſub̓as ſic̄greci tres ypoſtaſes. ſed vnā ſub̓am ſic̄ vnaꝫ eſſentiā vl̓vſiam Ad qͥntum dd̓m ꝙ ẜm ꝓprietatē vocabuli hoc

d 4