Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.Lox

ad deſtructōeꝫ ꝯſequētis qd̓ nō p̄t ītelligi non eē nō pōtnō eē. ſꝫ ꝟitas nō p̄t ītelligi nō eē. qꝛ qͥcqͥd ītelligit̉: ītelligitur per rōnem ꝟitatis vt oſtenſum eſt. ergo ꝟitas eſt.queē ī ītellectu nō poteſt non eſſe. gͦ eſt eterna Pͣ Idevidet̉ de veritate enūciatōis. ſi enī ꝟitas enūciātiatōisdeſtruat̉. hͦ erit ꝓpter deſtructōeꝫ ip̄iꝰ enūciatōis que eſtſignū rei vel ꝑ deſtructiōem rei. ſꝫ neutro mō deſtruit̉.gͦ veritas enūciatiōis ē ꝑpetua ⁊ eterna. ꝓbatio medienō exiſtēte ſigno rectū ē rem ſignificari. ſꝫ veritas ſigniē rectitudo ſignificatōis. gͦ ſi nō ſit enūciatio vl̓ qd̓cuoſignū ꝟitatis adhuc remanebit veritas ſigni. ſil̓r ꝓbaꝙ nō deſtruat̉ ex deſtructiōe rei. qꝛ vt dictuꝫ ē ẜm Anẜ.vnūqd̓qꝫ hꝫ veritatē qn̄ īplet id ad qd̓ ordinatū ē ī mētediuīa. ſꝫ ceſſāte curſu ſortꝭ adhuc iſta enūcio ſor. enūciatio fac̄ id ad qd̓ ordīata ē ī mēte diuīa. qꝛ ſigͥficat ſor.curre̓. gͦ deſtructare nō deſtruit̉ veritas ſigni Pͣ Idēoſtendit̉ de veritate rei. qꝛ vt dicit Augꝰ ꝑeunte re veranō ꝑit veritas. ſꝫ veritas rei nō p̄t deſtrui niſi ꝑ mutatione rei. gͦ ꝟitas rei nullo mō perit Pͣ Uerū ens ⁊ res⁊ aliqͥd ꝯuertūt̉ ſꝫ pl̓es res fuerūt ab eterno. qꝛ pl̓es ꝑſone. gͦ pl̓a vera. gͦ pl̓es veritates. Cōtra nullū increatiē eternū veritas oīs p̄ter primā ē creata. gͦ ſola pͥma veritas ē eterna. Pͣ Ens ⁊ verū ꝯuertūt̉. vt dictū eſt .ſſolū vnū ē ens increatū eternū. gͦ ſola vna veritas ē eterna. ℟o dd̓m ꝙ ſicut ex dictis patꝫ. Duplex ē ꝟitas rei⁊ ītellectꝰ. nā veritas enūciatōis ad veritatē ītellectꝰ reducit̉. nulla aūt res ē ab eterno niſi deꝰ nec aliqͥs intellectꝰ ē eternꝰ niſi diuinꝰ qͥ idē ē ꝙ eſſentia diuina vndenō ē niſi vna veritas ab et̓no. Ad pͥmū dd̓m ꝙ qͣꝫuisveritas cuiꝰ aīa ē ſub̓m nō ſit ip̄a diuīa veritas. ē tamēq̄dā eiꝰ ſil̓itudo īmaterialis ⁊ ex hͦ aīa q̄ ē eiꝰ ſub̓m eſt īmaterialis ⁊ incorruptibilis. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ſi affirmatio eſt falſa negatio erit vera ſuppoſito ꝙ ſit affirmatio ⁊ negatio. ſꝫ ab et̓no affirmatio ⁊ negatio nō fuerūt niſi ī ītellectu diuīo. vn̄ ſola ꝟitas intellectꝰ diuinieterna ē. Ad tertiū dd̓m ꝙ ꝑ hūc modū poſſibile ē intelligere ꝟitatē nō eē ꝑ quē poſſibile ē ītelligere ītelligtiā nō eſſe. qd̓ qͥdē hꝫ impoſſibilitatē ex ꝑte ītelligētis⁊nō ex ꝑte rei ītellecte. ſi enī ītellectꝰ nō eēt nihil poſſetītelligere tn̄ nō eē ītellectū ē quoddā de ſe intelligibile ſieēt qͥ ītelligeret. Ad qͣrtū dd̓m ꝙ illa rectitudo nihilaliud ē qͣꝫ ſignificabilitas rei. vn̄ h̓ nō ponit ꝟitatē ſigniin actu ſꝫ tm̄ in potētia. Sil̓iter cū obijcit̉ implet illudad qd̓ ordinata ē ī mēte diuīa. dd̓m ꝙ enūciatio dupliciter p̄t ꝯſiderari vel vt res q̄daꝫ. ⁊ ſic ē ipſa veritas reiſicut ī qͣlibet re qn̄ implet id ad qd̓ ordinata ē ī mēte diuina. ⁊ tal̓ ꝟitas manec ī ip̄a etiā re mutata. vl̓ vt ſignūtalis rei. ⁊ ſic veritas eiꝰ ē ꝑ adeqͣtōem ad rē illaꝫ. ⁊ ideomutata re tollit̉ adeqͣtio ſigni ad ſignatuꝫ ſine aliquamutatōe ip̄iꝰ ſigni ſicut ī relatiōibꝰ ꝯtingit. vn̄ veritasenūciatiōis nō manet. Ad qͥntum de Augꝭ. dd̓m oꝑeunte re ꝑit veritas qͣꝫtū ad illud eē qd̓ hꝫ ꝟitas ī re illa. ſꝫ tn̄ p̄t mane̓ intētio veritatis ẜm eē qd̓ hꝫ in re aliavl̓ in aīa q̄ ſi omnia auferāt̉ vt ſint ab eterno non remanebit veritas niſi in deo. ⁊ ideo ſola diuina veritas eſteterna. Ad ſextū dd̓m ꝙ ſi res accipiat̉ cōiter ad eſſentiā ⁊ ꝑſonā plures res fuerūt ab eterno ſcꝫ plures ꝑſonenec tn̄ erāt plura vera qꝛ verum eſſentiale. DI.XXvnc oſtēdere reſtat ⁊c̄ Hic q̄runt̉ qͣttuor. Primo an filiꝰ ſitomp̄s. Scd̓o an ſit patri eqͣlis in potentia. Tertio an̄ in diuinis ꝑſonis ſit ordo. Quartoan ſit ibi ordo nature.

potētia enim d̓r ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad opus. ſꝫ oꝑatioaliqͣ ē quā nō p̄t filiꝰ hr̄e vt generare. gͦ filiꝰ n̄ ēoīps PͣMaiꝰ poſſe ē ꝓduce̓ ꝑſonā diuināqͣꝫ creaturā creare. ſed ſi creare creaturā detraheret̉ filion̄poſſet dici oīps Pͣ Sub vl̓itate entiū ꝯtinēt̉ relatiua. ſed cū dico omps fit diſtributio ꝓ vl̓itate entiū. gͦ ꝓrelatiuis qͥ gͦ nō p̄t oēs actꝰ relatiōis nō p̄t oīa. Contra ī ſimbolo d̓r omp̄s. p. o. f. ⁊cͣ. Pͣ Uirtꝰ ſeqͥt̉ nat̉aꝫſed pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt eqͣles ī nature magnitudine. gͦ ⁊ ī virtute. ⁊ ſic filiꝰ ē oīps ſicut ⁊ pr̄. ℟º filiꝰ d̓r oīps qꝛ p̄t qͥcquid ē potētie. ī actu aūt generādi ſicut ī potentia generādi ē aliqͥd abſolutū. ⁊ aliqͥd relatū ſignificatum ꝑ modū actꝰ. pͥmū eſt cōe pr̄i ⁊ filio. non aūt ſcd̓ꝫ. qꝛ hoc ē potētie ī pr̄e. in filio tn̄ eēt impotētie. ſi enī filiꝰ hoc poſſet.poſſet nō eē filiꝰ qꝛ poſſet eē pr̄. cū hoc ſit ꝓprietatis q̄ eſtpaternitas q̄ tm̄ ē ī pr̄e. ⁊ ſic filiꝰ nō poſſet eē filius. Et ꝑhͦ ptꝫ ſolutio ad pͥmū Ad ſcd̓m maiꝰ ē ꝓducere ꝑſonādd̓m ꝙ maiꝰ ē ſimpliciter nō tn̄ maiꝰ eēt ī filio generareqͣꝫ creare. qꝛ primū imꝑtat ī ip̄o mutatōem ꝑſone ſcd̓mnon. Ad tertiū ſub vl̓itate entiū ⁊cͣ. dd̓m cū dico oīpotēs nō fit diſtributio vl̓iter ꝓ oībꝰ entibꝰ. ſꝫ ꝓ his quepoſſe potētie ē ī eo qͥ d̓r oīps .ſ. ꝓ oībꝰ poſſibilibꝰ alioqͥncū pr̄ nō poſſit eē filiꝰ non eēt oīpotens.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ filiꝰ non ſit eqͣlispr̄i ī potētia. id enī qd̓ agit agit ꝑ aliud ē potētius eo ꝑ qd̓ agit. ſꝫ pr̄ agit ꝑ filiū. ⁊ nō ecōuerſo. gͦ pr̄ ē potentior filo. PͣPotentia appropriat̉ patri ⁊ nō filio. gͦ videt̉ ꝙ magꝭ ꝯueniat patri qͣꝫ filio. Pͣ Inter hr̄e aliqͥd ab alio ꝑſonaliter ⁊ eſſentialiter. ⁊ nō hr̄e aliqͥd ab alio nec ꝑſonaliter nec eſſentialit̓.mediū ē aliqͥd hr̄e ab alio ꝑſonaliter ⁊ nō eſſentialit̓. cūgͦ pͥmū qd̓ ꝯuenit creat̉e ſit infirmitatis ī ea. ẜm aūt qd̓ꝯuenit patri ſit potētie in eo. gͦ tertiū qd̓ ꝯuenit filio ẜmaliqͥd erit potentie .ſ. non hr̄e ab alio eſſentialiter. ⁊ ẜmaliqͥd erit infirmitatis .ſ. hr̄e ab alio ꝑſonaliter. gͦ filiꝰ ēminꝰ potens qͣꝫ pr̄. Cōtra nihil ē ſua ꝟtute potētiꝰ. filius aūt ē pr̄is virtꝰ. jͣ. ad Coꝝ. ergo ⁊cͣ. Pͣ In vno ⁊eodē hoīe virtus ē eqͣlis. gͦ multomagis ī vno ⁊ eodemdeo. ſꝫ tres ꝑſone ſūt vnꝰ deꝰ. gͦ ⁊cͣ. ℟º eqͣlitas diuīepotētie nō attendit̉ ꝑ ꝯꝑatione ad actu notionalē alioqͥn cū pater nō poſſit eē filiꝰ aūt poſſit hoc. nō eēt eqͣlisin potētia pr̄ filio ſed attēdit̉ in ꝯꝑatiōe ad actū eſſentialem ſiue interiorē vt ītelligere. ſiue exteriorē vt creare qͦad hos vero actꝰ eſſentiales vna ⁊ eadē ē ēqͣlis patrꝭ ⁊ filij potentia ſicut ⁊ eſſentia. Ad primū illud qd̓ agit ꝑaliuꝫ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ cum d̓r pr̄ oꝑari ꝑ filiū. hec p̄poſitio ꝑ.nō imꝑtat gradū potentie ſed tm̄ aucͣtem in pr̄e. ⁊ ideopr̄ nō eſt potētior filio. Ad ſcd̓m potētia appropriat̉.dd̓m ꝙ hoc nō eſt qꝛ magꝭ ſibi ꝯueniat qͣꝫ filio. ſꝫ qꝛ maiorem ſil̓itudinem hꝫ cum ꝓprietate patris qͣꝫ cuꝫ ꝓprietate filij. potentia enī hꝫ rōnem pͥncipij. ⁊ pater ē principiū nō de pͥncipio. Ad tertiū dd̓m ꝙ hͦ id̓o ē. nō qꝛ aliquid ab alio habeat ꝑſonaliter. ſꝫ qꝛ diuerſam eſſentiārecipit ab alio. ex hoc enī cauſat̉ inequalitas magnitudinis ⁊ ptātis. qꝛ ineqͣlitas cā eſt diuerſitas ſicut equalitatis vnitas. ſi enī reciꝑet eādem eſſentiam a creatoreqͣꝫuis in diſtinctiōe ꝑſone non eēt in ea impotētie. īmomaxīe potētie ⁊ ꝑfectōis. cū gͦ filiꝰ recipiat eādē eſſentiāa patre qͣꝫuis in diſtinctōe ꝑſone hoc nō ē in eo īpotētieDtertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ in tribꝰ ꝑſonisnō ſit ordo Aug. ordo eſt parium diſpariūqꝫcuiqꝫ ſua loca tribuēs diſpoſitio. ſed in diuinis ꝑſonis nō eſt aliqͣ localis diſpoſitio. ergonec ordo Pͣ Si ordo eſt ī diuīs. aut gͦ ſignificat eſſentiam aut notionē. ſꝫ nō eſſentiā. qꝛ in vno nō eſt ordo gͦ

d 2