Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a dn̄o impetrauit: vt ad vitā redirē. Sꝫ vnumſciatis ero vobiſcū niſi diebus. xv. qd̓ itaīpletū ē ſicut dixit. In ciuitate vlixbone filiꝰ ſororis beati antonij forte qͥnquēnis puerulus alijs pueris ī mari ludēs: euerſa nauicula ſolus alijs natātibꝰ ē ſubmerſus Mater ꝟo poſtſpatiū triū horaꝝ accurrēs filium mortuū a piſcatoribꝰ accepit. Quē vellet ſepelire pater.Cōuerſa mater ad beatū antoniū dixit cum lachrymis. Frater mi ſi piꝰ extraneis es: noli mihiſorori tue crudelis durꝰ. Eſto mihi ꝓpitius mihi filiū redde: quē tuo ordini ſancto ſireuixerit dedicabo. Mox puer ſurrexit incōlumis: tandē adultꝰ intrauit ordinē: vſqꝫ infinem ſue vite ſancte ac laudabiliter ꝑſeuerauitFrater Bernardinꝰ parma ex qͣda graui egritudine duobꝰ menſibꝰ mutꝰ exiſtēs ad tantā debilitatē ꝑuenerat: nec candelā poterat extingͣuere ſuo flatu timēs de ſuffocatiōis periculo: iam ei diffiderēt medici ſubuenire: fecit ſe adſanctū antoniū paduam adduci: ante archāſancti ꝓſtratꝰ: oranſqꝫ feruētiſſime multꝭ fratribꝰ populi frequētia ſtatim ibideꝫ loquelam recuꝑauit ꝑfectaꝫ ſanitatē recepit. Atqꝫcum fratribꝰ ſalue regina: leta ſoronoſa vocecantauit. Tempore bonifacij pape octaui reꝑarata eſt tribuna baſilice ſaluatoris in laterano:cui depingēde opere moſaico deputati ſūt duofratres minores in illa arte valde periti. Deſignatis aūt imaginibus quas idem papa ibi depingi mādauerat: vidētes illi fratres adhucloca ſuꝑerant: ī qͥbus alie imagines poſſent poni. ꝓprio motu vel forte diuino inſtinctu beato fraciſci antonij imagines etiaꝫ hodie ilcernunt̉: hincinde depinxerūt. Quo ad eiuſddomini pape delato noticiā mandauit qͥbuſdāclericis hec ſibi ex liuore nūciantibꝰ ita dicensDe imagine ſancti frāciſci poſtqͣꝫ ibi eſt equanimiter toleramus: ſancti antonij vero imagineꝫdelete: loco eius imaginē beati Gregorij faciatis. Qui accedentes vnus poſt aliū aſcendentes cōfeſſi ſunt ab vna ꝑſona terribili ab alto interram deici. quaſi in furiā verſi fuerunt a cepto ꝓpoſito impediti. Et ſicut dicti fratres pictores referebant: qͥdam illorū ſtatim infra breue tempus ſpiritū exhalarūt. Audiēs hoc memoratus papa referentibꝰ demādauit. Dimittatis inqͥt ſtare ſanctū illū ſicut vult: qꝛ potiuspoſſemꝰ eo ꝑdere qͣꝫ lucrari. In begra caſtroregni portugalie vir qͥdā petrꝰ noīe potēs et diues: ordini fratꝝ minoꝝ tanta dilectiōe aſtrictus: eis ibi ꝯtulit locū edificatiōe cōuētꝰ edificijs plurā dedit. Cum autē infirmaret̉ad mortē: quattuor fratres minores alij ſuafamilia vigilātes ī camera eius exitum expectabant. Tenebat ex deuotione p̄dictus petrꝰ habitum fratꝝ cum quo elegerat ſepeliri. Et ecceduo fra tres minores vnus ad eius dexterā alius ad ſiniſtrā ſibi apparuerūt. Cui vnus eoruꝫdixit. Petre cognoſcis nos? Et ille: cognoſcovos eſſe fratres minores: ſed non habeo noticiam perſonarū. Et ille: ego ſum ſāctus franciſo iſte eſt ſanctus antonius: ꝓpter deuotionēquam ſemꝑ ad nos habuiſti: miſſiſumus ad tecōſolandum: de iſta infirmitate curandū. Ettunc ille rogauit ſanctū frāciſcū vt habitū quēſuper ſe habebat benedicere dignaret̉. Quo facto ambo diſparuerūt. Et ille tata celeritateualuit: oēs pn̄tes in ſtuporem ꝯuertit. Et extūc duodecim annis ſuꝑuixit: reſeruās ſibi illūhabitū benedictū in ſcrinio cum quo fuit tādeꝫmortuus ſepultus filia cuiuſdā milit Iohānis petri de gͣuarino de licio ciuitate mea natiua fuperioribꝰ annis ageret in extremis iam ip̄a exequiaꝝ pompa diſponeret̉: pararent̉qꝫ funeralia indumenta: et luminaria: ceteraqꝫẜm patrie morē: emiſſo voto patrē eiꝰ p̄fatuꝫad ſanctū antoniū illico ad ſe redijt: ꝯfortataqꝫloqͥ cepit die ſequēti de lectulo ſana ſurrexit.In p̄fata ciuitate licij euenit quod narro. Erāego hora miſſaꝝ ī camera mea: venit ad medam de t̓ra tricaſij meſtꝰ dolēs: qm̄ die p̄cedēti ſacculū quendā cētū ducatis ꝑdiderat: rogabatqꝫ vt ī nr̄a p̄dicatiōe inuētores moneremqͣtenꝰ reſtituerēt ſibi: qd̓ bona ꝯſcīa retinerepoterāt. At ego illū cōmonui vt ad eccl̓iaꝫ ꝑgeret: ſācto antonio ſe cōmēdaret. Qui meisfilijs acqͥeſcēs ad ſacriſtiā ſe ꝯtulit: frēꝫ vnuꝫſacerdotē reqͥſiuit: vt miſſā ī honorē ſācti antonij eo celebraret. aūt ſic miſſa celebraret̉aſtabat ille mēte deuota ſancto antonio ſemēdabat: vix ſacerdos eleuauit ſāctiſſimum ſacramētū: ecce venere ad me duo iuuenes ſac integra pecunia deferētes: orātes vt ppl̓oſignificarē in publico nr̄o ẜmone qͣliter ip̄i pecunias illas inuenerāt: qͣs reſtituere erāt ꝑati:dixi eis erat lōge eūdū patronꝰ ī eccl̓iaad moraret̉. Miſi itaqꝫ ſociuꝫ illo miſſafinita ad me venit ac pecunias amiſſis meritisbeati antonij recuperauit. Pauca ſunt imo qͣſinulla diximꝰ: qͥtidie mortales innumera adeo ſuſcipiāt btō antonio īterueniente bn̄ficia.Liberāt̉ eiꝰ īteruētu a naufragio ſepiſſime nauigātes a ꝑiculis gͣuiſſimis: mulieres ꝑturiētesab infirmittibꝰ varijs illas patiētes: ab obprobrio ſterilitatꝭ vxores qn̄qꝫ ꝓpterea virꝭ exoſe:a ꝑiculis fluminū: latronū: alioꝝqꝫ diſcriminūꝑegrinātes Propterqꝫ oīa ſil̓ia ī toto orbe ſātus a cūctis fidelibꝰ fideliſſimus aduocatusexpoſcit̉. Quem nos dep̄cemur vt et nobis