co ⁊ ab ambulādi impedimēto. In eadē ciuitate paduana: qͥdam noīe leonardus cōfeſſus eſtbeato antonio: ꝙ pede ꝑcuſſerat matrē ſuā: itaꝙ ex vehemēti impulſu ī terrā ceciderat: ꝙ videi horrens ip̄m dure redarguit. Et inter cetera ei dixit. Pes qͦ ꝑcutit patrē aut matrem debet ꝓtinus amputari. Hoc autem vir ſimplexnon recte intelligens ⁊ ꝓpter culpam ⁊ ſācti exaſperationē triſtis effectus domū cōcite redijtpedemqꝫ ꝓpriū illico mutilauit: quod vbi mater aſpexit ad ſanctum antoniū feſtina perrexitConqueſtaqꝫ de ip̄a ꝙ filiū ſuum ita inſtruxerat: ⁊ confidens tn̄ in ſanctitate illius p̄cabaturvt ꝓ ip̄o dn̄m exoraret Sanctus autē ip̄am cōſolando ſe legitime excuſauit: ⁊ mox ad ipſuꝫ ꝑueniens oratione premiſſa pedem coniungenstibie: facto pariter ſigno crucis ſacrꝭ manibusaliquādiu deſuper liniens ſtatim pes ita inſertus ⁊ cōſolidatus eſt tibie ꝙ ibidē ſurrexit homo alacer ⁊ incolumis exultās ⁊ laudās omnipotentem deum.Ꝙ deꝰ glorificauit ſāctū antoniū ꝑ reuelationē mortis eiꝰ ⁊ canonizationēatqꝫ frequentē exauditionē illoꝝ qͥ inuocant patrociniū eius. ¶ Capl̓m. III.Ertia beati Antonij excellētia dicit̉ glorificatiōis.Preter qͥppe gl̓iaꝫ illā beati quaꝫ adeptus eſt in regno celoꝝ glorificauit deꝰ ſāctuꝫſuum in eccleſia militāte triplici gloria.¶ Prima reuelationis.¶ Secūda canonizationis.¶ Tertia exauditionis.¶ Prima gloria dicit̉ reuelationis Voluit deus felicem illius tranſituꝫ mirabiliter reuelare:nam vt ſcribit̉ in cronicis ordinis. Eodem diequo beatus antoniꝰ padue ex hac vita migrauit. Abbas ꝟcellenſis erat in camera ſua diuinis meditationibꝰ intentus. Tunc ad eum ſolingrediens antonius poſt minimā ſalutationēbeniuolā vir ſanctus adiens. Ecce domine abbas ꝙ relicto aſello meo padue vado ad patriāfeſtinanter. Et confeſtim cum abbatē in gutture vbi tunc grauiter patiebat̉ familiarius tetigiſſet: ⁊ ꝯtinuo ab egritudine liberaſſet exiensforas nō ē amplius viſus. Ille ꝟo abbas cōſiderans ꝙ forte ad natiuā patriam ſcꝫ hiſpaniāpergeret: eius deceſſum totaliter ignorans ſurrexit vt ipſum aliquātulū retineret: ⁊ exiēs extra cellam cum nō inueniret anxie a monachisrequirebat: vbi eēt frater antonius. Quibꝰ reſpondentibꝰ ip̄m non veniſſe ⁊ vbi eſſet ſe penitus ignorare. Ille firmiter aſſeruit ſe modo illūvidiſſe: a quo etiam ⁊ curatum ſe atqꝫ ſanatumaſſerebat Et cum nullibi reperiret̉ prefatus abbas ad cor rediens certiſſime intellexit beatumpatrem ꝑ mortis exceſſum ad patrie celeſtis cōuiuiū perrexiſſe. Et notās tēpus diligēter poſtmodū liquido repperit eadē hora qua ſibi apparuit ip̄m ex hac vita migraſſe. ¶ Secunda gloria qua deus hunc ſanctū ſublimauit dicit̉ canonizationis. Gregoriꝰ em̄ nonus obſeruatisomnibꝰ in ſanctoꝝ canonizatione debitis: ip̄mſanctum cathalago ſanctoruꝫ aſcripſit: a die ſuiobitus menſe. xj. Eodeꝫ die vniuerſus vlixbonenſis populus vnde iſte ſanctus fuerat oriundus ſolēnitate maxima letabat̉: ⁊ cauſam exultationis hmōi om̄es penitus ignorabāt. Namde ip̄ius canonizatiōe nihil ſciebāt: ⁊ vt aiuntcampane ciuitatis ꝑ ſe ſonabāt. Cōpertūqꝫ eſtpoſtea ꝙ eodeꝫ die fuerat beatiſſimus antoniꝰſolēniter canonizatus. Anno ꝟo dominice incarnatiōis. M.cclxiij. Cōſtructa pregandi eccleſia in eius honore. Corpus ibi tranſlatū eſt:⁊ cū diu ſub terra iacuiſſet inuēta eſt lingua eiꝰadeo recens rubicūda ⁊ pulchra: quaſi eademhora pater ſanctiſſimꝰ diſceſſiſſet: cum tn̄ elapſifuiſſent a die mortꝭ anni. xxiiij. ⁊ ampliꝰ. Ip̄aꝫaūt linguā dn̄s Bonauētura tūc ordinis generalis miniſter qͥ poſtmodū fuit cardinalis ep̄salbanēſis: cū p̄ſens eſſet illius trāſlationis gaudijs in manibus reuerēter accipiens cū lachrymis cepit deuotiſſime huiſcemodi ꝟbis affari.O lingua bn̄dicta q̄ ſemꝑ dn̄m dn̄dixiſti ⁊ alios bn̄dicere feciſti: nūc manifeſte apparet quātiexiſtis meriti apud deum. Et infiges ei dulciaoſcula: iuſſit eam ſeorſum honorifice collocari.¶ Tertia gl̓ia beati antonij d̓r exauditiōis Ipſe qͥppe auxiliū eiꝰ poſcētibꝰ eūqꝫ inuocantibꝰ liberaliter ꝯdeſcendit: p̄ceſqꝫ ac vota ſuoꝝ deuotorū exaudit. Qualit̓ ꝟo ſācti ⁊ beati oratiōesnr̄as agnoſcāt: oſtēdit richar. in. iiij. di. xlv. dicēs Ꝙ ip̄i cognoſcūt oēs ſupplicatiōes nr̄as qͣseis porrigimꝰ ī ꝟbo dei qd̓ clare vidēt. Ꝙuisem̄ nō videāt oīa que videt v̓bum tn̄ ꝓbabileeſt ꝙ in illo videant oīa q̄ facimus ⁊ dicimꝰ etq̄ ī corde geſtamꝰ ad reuerētiā eoꝝ. Et qͥs enarrare valeret: quot a diuerſis periculis beati antonij fuerint meritis liberati. Quot ad eū fūdētes pias p̄ces exauditi. Obmiſſis tn̄ alijs aliqͣꝓ deuotione nr̄a inflāda hoc loco ſubnectemꝰ.Regina legionis multū ī btō antonio ꝯfidenstenuit filiā. xj. annoꝝ ꝯtra volūtatē regis ⁊ baronū tribus diebus defunctā: orans et dicensBeate antoni ego fui d̓ patria tua: redde mihifiliam meam. Que ſurrexit matriqꝫ dixit. Parcat tibi deus mater. Cū em̄ eſſem inter ꝟginesin gl̓ia: beatꝰ antonius p̄cibus veſtris aſtrictꝰ