perpetuus interceſſor apud deū īmortalem aſſiſtat: impetretqꝫ gr̄aꝫ ⁊ tādē vitā eternā. AmēSermo. lxx. de ſancta katherina deſenis tertij ordinis ſancti dominici.Ulte filie cōgregauerūt diuitias: tu ſupergreſſa es¶ vniuerſas. Scribunt̉ hͨ ꝟba Prou̓.vltꝭ. Inuēte ſūt vſqꝫ in p̄ſentē diē qͣꝫplures mulieres ſanctiſſime q̄ in habitu ſancti dn̄ici ſeruiētes ih̓u xp̄o reſplenduerūt miro fulgore ꝟtutū⁊ ſanctitatꝭ. Oībus tn̄ p̄lata ē beata katherinaſenēſis noſtro tꝑe cathalago ſanctoꝝ ꝑ Piumpontificē ſūmū annumerata. Sꝫ vt ſua oꝑa atqꝫ ꝟtutes pleniꝰ innoteſcant: in pn̄ti ẜmone dep̄ſtantiſſima tante ꝟginis excellētia ꝟba faciemus. Cui non incōgrue imo accōmodatiſſimereferre poſſumꝰ ꝟba ꝓpoſita in themate nr̄o inqͦ cōmendat̉ ꝙ diuitias ꝟtutū copioſiſſime ſuper ceteras ꝯgregauit. Inqͥt em̄ Bern̄. in ẜmone d̓ ſpūali regno. Uere diuitie nō opes ſūt ẜmꝟtutes qͣs ſecū ꝯſciētia portat: vt in ꝑpetuū diues fiat. Hmōi honuſta diuitijs katherina ingreſſa ē regnū celoꝝ. De cuius excellentia triamyſteria ꝓponimus contemplanda.¶ Primū d̓r poſſibilitatis.¶ Scd̓m ſingularitatis.¶ Tertiū ſublimitatis.¶ In primo videbimꝰ an fuerit poſſibile beatākatherinā in muliebri ſtatu tā ampliſſimis p̄rogatiuis fuiſſe dotatā. ¶ In ſcd̓o qͥbꝰ ꝟtutibusfuit ſingularitate adornata. ¶ In tertio ꝟo ꝙfuerit a deo ſuꝑnaturalibꝰ gratijs ſublimata.Ꝙ nō debet aliqͥs exiſtimare īpoſſibilia fore illa: qd̓ beata katherina dicūtur: cū deꝰ multipliciter magnificarevoluerit etiā femineū ſexū. Capl̓m. iRimuꝫ myſtericum ꝯtemplandū de excellētia ⁊ ſanctitate beate katherine d̓r poſſibilitatis. Inſultāt qͥppe nobis de ea loquētibꝰ pleriqꝫ: vel paſſione humana deuicti: vel ſua p̄ſūptione inflati: aut qd̓ deterius eſt: fide religiōeac deuotione penitus ieiuni ⁊ nudi: aſſerentesnō expedire de vna muliere tanta eructare magnalia: nec poſſibiliter credūt: aut veriſimile fore: vt hec ſponſa xp̄i fecerit tāta egregia facinora quāta vel ſcripta ſūt de ea vel dicūt̉. Quibꝰnos obuiare volētes oſtendemꝰ ꝙ deus omnipotens muliebrē ſexū: quia ſibi ſic placuit: magnifecit in multis ⁊ precipue in ſeptem.¶ Primo in nobili ꝓductione.¶ Scd̓o in excellenti ꝯſignatione.¶ Teitio in ꝓphetica illuſtratione.¶ Quarto in materna electione.¶ Quinto in iocūda apparitione.¶ Sexto in mirabili fortificatione.¶ Primo deꝰ magnificauit muliebrē ſexum in¶ Septimo in glorioſa reſurrectione.nobili ꝓductione. Nā deus bn̄dictꝰ vt inquitTho. pͥma ꝑte. q. xcij. Qui ſolus ē nature inſtitutor: potuit virū de limo terre: vel mulierē decoſta viri formare. vnde Augꝰ li. ix. ſuꝑ Gen̄.ait. Formare vel edificare coſtā vt mulier eſſetnō potuit: niſi deꝰ a quo vniuerſa natura ſubſiſtit. Ꝙ aūt miniſteriū angeli exhibuerūt deo informatione mulieris neſcimꝰ. Certū tn̄ eſt ꝙ ſicut corpus viri de limo nō fuit formatū ꝑ angelum: ita nec corpus mulieris de coſta viri. Formauit ꝟo deꝰ ip̄am mulierē in adiutorium virivt ſcribit̉ Gen̄. ca. ij. In adiutoriū ſcꝫ genęrationis. Et ẜm ph̓m etiam domeſtice vite: qͣre etip̄a ad vniuerſi ꝑfectionem cōcurrit. Et vt aitRichar. in ſuo. iiij. diſ. xliiij. Ꝙuis mulier generet̉ p̄ter intētionē nature ꝑticularis: eſt tn̄ deintentiōe nature vniuerſalis: q̄ vtrunqꝫ ſexū requirit ad ꝑfectam humane ſpeciei generationēvt aūt deꝰ ꝓducte prime mulieris nobilitatemmanif. ſtaret: dū illaꝫ de coſta ab adā detractaformare vellet: īmiſit ſoporē in illū. Vt aūt aſſerit Augꝰ. ix. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Sopor ille fuitraptꝰ vel extaſis: qꝛ tunc forte vidit per eſſentiam dn̄i ⁊ īterfuit curie angeloꝝ. Coſta etiā illaẜm Tho. detracta fuit abſqꝫ leſione et dolore.Et vt refert landulphus in ſuo ẜmōe. di. xviij.fuit coſta ſic detracta angelico miniſterio: lꝫ illoꝝ nō fuerit miniſterio formata. ¶ Scd̓o deꝰmagnificauit muliebrē ſexū in excellenti conſignatiōe. Voluit qͥdem ſua imagine illam conſignare. vn̄ Gen̄. j. ca. Cū dixiſſet ſcriptura. Creauit deꝰ hoīem ad imaginē ſuaꝫ: ad imaginemdei creauit illum. Deinde ſubiunxit maſculum⁊ feminā creauit eos: vt ſic intelligat̉ etiam mulier ad imaginē dei creata. Ad qd̓ clarius inueſtiganduꝫ dicit Bonauē. in. ij. di. xvj. ⁊ Tho.pͥma ꝑte. q. xciij. Ꝙ cū hō ẜm ītellectualē naturā ad imaginē dei eē dicat̉: ẜm hoc maxīe ē adimaginē dei ꝙ ītellectualis natura deuꝫ maxīimitari p̄t. Imitat̉ aūt ītellectualis natura maxime deuꝫ: qͣꝫtū ad hͦ ꝙ deus ſeip̄m intelligit etamat. Et ſic tā ī viro qͣꝫ in muliere inuenit̉ deiimago: qͣꝫtum ad illud in quo principalit̓ ratioimaginis ꝯſiſtit: ſcꝫ qͣꝫtuꝫ ad intellectualē naturam. Sꝫ qͣꝫtum ad aliqͥd ſecundariū imago deiīuenit̉ in viro: ẜm qd̓ nō īuenit̉ in muliere. Nāvir ē pͥncipiū mulieris ⁊ finis: ſicut deꝰ eſt principiū ⁊ finis totius creature. Vnde apoſtolusad Corinth̓. Uir eſt imago dei: mulier aūtē eſt