Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ē exigua tāqͣꝫ lutū eſtimabit̉ argētū ī ꝯſpectuilliꝰ. Scd̓a ꝯditio decorē fecit p̄dicationeꝫbeati antonij d̓r hūilis obedientia. ad p̄dicādū ſe p̄ſūptuoſe vel arrogāter ingeſſit: ſꝫlatoꝝ ſuoꝝ p̄cepto monitꝰ aſtrictꝰ. Et vt ſcribit̉ in. c. niſi pridē. de renūciationibꝰ. Tūcte verā humilitatē cuſtodies: locū ſubli aufugies: obediētiā dimittes. Cumem̄ tēptaſſet ad ꝑtes ſarracenoꝝ nauigare licētia p̄latoꝝ aduerſa grauiqꝫ valitudine impeditus ad ꝑtes fideliū tandē redire cōpulſus fuit: dum nauigātes hiſpaniā tēptaſſent peterevētis flātibꝰ ſecūdis ad ſicilie inſulā applicuerūt. Inſtabat aūt eo tꝑe generale capl̓m fratꝝminoꝝ aſſiſij ꝓxime celebrādū. Ad qd̓ antoniꝰdebilis infirmꝰ ꝑuenit Soluto ꝟo ex more capitulo frater gratianꝰ tunc romādiole miniſterſanctū antoniū ſecū duxit. Miſitqꝫ illū ad quēdam locū ꝯtēplationi diſpoſitū ẜm ipſe ſuppliciter expoſtulauerat: vbi totū ſe orationibꝰ alijs ſpūalibꝰ exercitijs dedicauit: ſicut diffuſius ponit̉ ī legenda: ſicqꝫ aliqͣꝫdiu dono ſapīeplenꝰ ſimplicē int̓ ſimplices vitaꝫ duxit. Cumꝟo frēs ſuſcipiēdis ordinibꝰ miſſi ad ciuitatēforliuij ꝯfluxerūt inter qͦs affuit beatꝰ antoniꝰEp̄s loci perquiſiuit religioſos ordinum ibiꝯuenerāt: an aliqͥs vbū dn̄i p̄dicare eēt diſpoſitus. Et oēs id recuſarēt ad antoniū ſe vertit: importuneqꝫ ſatis vt id ꝑficeret exorauit ꝟo ip̄e ſepiꝰ recuſaſſet: tandē deo ſic diſponēte ep̄i volūtatē adimpleuit Cepitqꝫ pͥmotimore dn̄i ſimpliciter fari: in ꝓgreſſi aūt ẜmonis dei eloquia: ita profunde: ita ſubtiliter: itaetiā efficacit̓ eructauit: vt oēs in vehemētē ſtuporē ꝯuerterit. Fratribꝰ aūt ip̄is minoribꝰ resvidebat̉ hec noua: qm̄ lꝫ ſanctꝰ antoniꝰ tantamdeſuper gr̄am accepiſſet: vt memoria codicibus vteret̉: nullū tn̄ in eo ſciētie aliud ꝑpendebat̉ iudicium: niſi pauca perraro lr̄aliter loquebat̉. ꝟo ꝟtus tāti patris generali miniſtro nota fuit. mox in publicū ꝓdire cōpellensantoniū: officiū ſibi p̄dicatiōis iniūxit. Tetia ꝯditio decorauit antonij p̄dicationē dicit̉glorioſa aſſiſtentia. Aſtitit illi qͥppe p̄dicanti veriſſime gr̄a dei: qd̓ vtiqꝫ multa de illo miraculaveriſſime ſcripta teſtant̉. Ex qͥbꝰ aliqͣ enarremPrimū de piſcibꝰ ad p̄dicationē ſuā niſi mraculoſe ꝯfluentibꝰ. em̄ ip̄e ariminū p̄dicaret: vbi hereticoꝝ magna copia morabat̉ ꝯtraeoꝝ errores diſputās cupiebat eos ad lumē reducere veritatis. Ip̄i ꝟo nec eius ꝟba audiredignabāt̉. Quare ſanctꝰ antoniꝰ deo inſpirāteacceſſit qͣdam die ad os fluminis iuxta mare:ſtans ī rippa que mari appropinquabat flumini incepit piſces aduocare dicēs. Audite ꝟbūdn̄i piſces maris fluminis: ex quo illud audire ꝯtemnunt heretici infideles. Et ecce ꝯuenitſtatim ibi tanta piſciū multitudo nūqͣꝫ tantaſimul in illis partibꝰ fuit viſa: oēs tenebāt capita aliquātulū extra aquā. Quibꝰ ſanctꝰ antonius ſolēniter p̄dicare cepit dicēs Frēs mei piſces multuꝫ tenemini veſtro modulo referregr̄as creatori in veſtrū habitaculū dedit vobis nobile elementuꝫ: ita vt aqͣs dulces ſalſas ꝓut expedit habeatis refugia. Inſuꝑ multiplicia ꝯtulit: vt euitētis incōmoda tēpeſtatisExhibuit inſuꝑ vobis elemētū dyafanū limpidū: vt vias qͣs incedatis eſcas plenius videatis vt viuere poſſitis. Idē creator eſcas vobis neceſſarias adminiſtrat: vos ī creatiōedi benedictiōe a deo multiplicatiōis p̄ceptūhabuiſtis: vos ī diluuio ceteris aīalibus extraarchā pereuntibꝰ abſqꝫ leſione reſeruati fuiſtisUobis data fuit ex imperio Ionā ꝓph̓am dn̄ireſeruare illū poſt triduū in terram reponereUos cenſū dn̄o ih̓u xp̄o: pauꝑ non haberet vn̄ ſtaterē ſolueret obtuliſtis vos ante reſurrectionē: poſt fuiſtis cibꝰ eterni regis dn̄iih̓u xp̄i. Propter oīa laudate bn̄dicite deūa quo tot bn̄ficia ſingularia ceteris aīalibꝰ recepiſtis. Ad hec verba ſimilia exultabant piſces aperiebāt ora ſignis qͥbꝰ poterant altiſſi collaudabāt. Tūc antoniꝰ clamās dicebat.Benedictꝰ deꝰ eternꝰ qꝛ magis honorāt piſcesdeū qͣꝫ hoīes heretici Ad qd̓ miraculū ꝯcurritpopulꝰ ciuitatis: qd̓ vidētes heretici cōpūcticorde ad pedes ſācti antonij vt p̄dicationem illis faceret ꝯſederūt. Tūc ſanctꝰ antoniꝰ de fideillis efficaciter adeo p̄dicauit oēs ꝯuertit hereticos: fideles in fide roboratos cuꝫ gaudio benedictione remiſit. Piſces etiā licentiati aſancto antonio quaſi gaudentes capitibꝰ ſancto applaudentes: ad maris ꝑtes varias abierunt. Aliud miraculū fuit de pluuia que tetigit auditores eiꝰ em̄ ſemel in ciuitate leniſarcenſi populo p̄dicaret in quodā latiſſimopo: turbatus eſt aer tonitrua ſonare ceperūt eipluuia ſpargi: timens ꝟo populus abire diſponebat. At ſanctꝰ ſilentio imperato orauit ad dominū. Statim in loco illo ceſſauit pluuia: tamen in circūitu vndiqꝫ pluuia efflueret abūdāter. Finito itaqꝫ ẜmone om̄es gratias dederūtomnipotenti deo. In ciuitate adhuc paduanaqͥdam nomīe petrus filiā ſuam que paduana dicebatur ad ſanctum adduxit: erat illa annoruꝫquattuor: pedum greſſu priuata: ac more ſerpe̓tum reptans: morbo caduco laborans: hancdum ad p̄ces patris antonius in ſancte trinitatis nomīe cōſignaſſet: mox omnis aduerſa valitudo dimiſit. Sanaqꝫ facta eſt a morbo cadu