rogo non facis. Reſpondit. imo qͥd mihi tua: ſiꝓpter te aliqͥd inhoneſte facturus ſū Et Auluſgelius in pͥmo noctiū acticaꝝ querēs an̄ ꝓ vtilitate amicorꝝ delinquendū aliqn̄ ſit. ait. Chilolacedemoniꝰ de hoc dubitauit. Pericles atheniēſis egregius vir ingenio boniſqꝫ oībꝰ diſciplinis ornatus ab amico ſuo rogatus vt pro recauſaqꝫ eius falſum deieraret Rn̄dit. Opus ēme amicꝭ cōmodare ſed vſqꝫ ad aras theophraſtus parua inquit ⁊ tenuis vel turpido vel infamia ſubeunda eſt. Si ea re magna vtilitas amico queri pōt rependitur quippe ⁊ cōpenſatur leue damnū delibate honeſtatis maiore alia grauioreqꝫ in adiuuando amico honeſtate. hec auluſgelius. Sed Cicero in lib̓. de amicitia ita cōcluſit Nulla ē excuſatio peccati: ſi amicitia peccaueris. Nā cū cōſiliatrix amicitie ꝟtutis: opinio fuerit. difficile ē amicitiā manere: ſi a ꝟtutedefeceris. Hec de amicitia ſcripta ſūt: vt cognoſcat vnuſquiſqꝫ quāta ſit vis illius: que tamena rariſſimis obſeruat̉: vt decet: vbiqꝫ etenī pͥuatus amor alas ſuas iam expandit: vnuſqͥſqꝫ qd̓ſuū eſt q̄rit ⁊ ſuo tm̄ cōmodo ſatiſfacere ſtudetNos ꝟo qͥ xp̄iani ſumus ad amicitiā excolēdāinducimur: ꝑ legem illā diuinā: quā xp̄s deusdei filius de virgine natus verbo docuit: pariter ⁊ exemplo. Diliges ait ꝓximū ꝓ tuuꝫ. qd̓ ſifecerimꝰ pignus eterne vite ab eo largiter accipiemꝰ: qͥ ſuam nobis gr̄am largiet̉ ī p̄ſenti ſecūlo. Et in futuro gloriā ſempiternā: in qua viuit⁊ regnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo. lxix. de beatiſſimo cōfeſſoreAntonio paduano de ordine minoꝝOn poteſt ciuitas abſcōdi ſupra mōtē poſita: v̓baſūt redēptoris nr̄i originalit̓ Mat.v. ca. ⁊ in euangelio p̄ſentis ſolēnitatis Cunctifere mortales qͥ baptiſmali caractere ſūt inſigniti: beatū antoniū paduanuꝫ deuotiōe ardentiſſima colunt ac venerant̉: nec ip̄e patrociniū eiꝰexpoſcentibꝰ: ita ſit affabilis ⁊ ꝓpitius vt videatur quodāmodo cuꝫ illis cōuiuere ⁊ cōmorari. Nullꝰ a fonte ſue dulcedinis ſitibūdus abſcedit: om̄ibuſqꝫ eum inuocantibꝰ preſto eſt Et vtveriſſime cantat eccleſia Ad ſacrum eius tumūlum frequēter membra languentū: modo ſanitati quolibet morbo fuerint grauata reſtituūt̉.Propterea ne beneficioruꝫ illius īmemores accuſemur: in ſolenntate p̄ſenti ad ſue laudis p̄conia extollēda: oī ſtudio: oī diligētia: oīqꝫ vi dicēdi debemꝰ incūbere. Eſt qͥppe in eccl̓ia dei velut ciuitas poſita in cacumine mōtis: q̄ ab oībꝰvideri p̄t. vt ꝟba ꝓpoſita dicūt. Qm̄ multa inhoc ſancto reperiunt̉ q̄ fulgent in domo dn̄i: lucentqꝫ oībꝰ qͥ ſunt in illa: ꝓpter q̄ patrē qͥ eſt incelis glorificat ⁊ bn̄dicūt. Sed vt iſta clariꝰ habeant̉ de ſācto antonio in p̄ſentiarū ꝟba facturi. Triplicē excellentiā eius ꝑorabimus.¶ Prima d̓r religionis.¶ Scd̓a p̄dicationis.¶ Tertia glorificationis.Qualit̓ beatꝰ antoniꝰ etate tenellꝰ habitu canonicoꝝ regulariū ſācti auguſtini ſuſcepit. Indeqꝫ zelo martyrijſuccēſus traſijt ad religioneꝫ minoꝝ¶ Capl̓m .j.Rima excellentia ſancti antonij: d̓r religionis. Dedicauit nāqꝫ ſe deo: ⁊ in religione ſācta laudabiliter vſqꝫ ad mortē ꝑſeuerauit. Vtem̄ ſcribit̉ ī cronicis ordinis noſtri minoꝝ. Fuerunt anni vite beati antonij. xxxvj. Nam fuitin domo parentū annis qͥndecim. In monaſterio ꝟo ſācti vincentij annis duobus. Et in monaſterio ſācte crucis de colimbria nouē annis.Poſtremo in ordine beati frāciſci multis miraculis clarus decē annos felicit̓ ꝯſūmauit. Et lꝫin eo multa ꝯueniāt: que ſue religionis ꝓfeſſionē extollūt: nos tn̄ tria dūtaxat explicabimꝰ.¶ Primū eſt etas.¶ Scd̓m cauſalitas.¶ Tertiū charitas.¶ Primū quo extollit̉ ꝓfeſſio aſſumpte religionis a beato antonio d̓r etas. Non em̄ expectauit ſenectā: non iuuenilibꝰ annis pͥus voluit obtemꝑare: ſed vbi ſextūdecimū attigit annū ſpretis mundi ⁊ carnis illecebris ad quoddaꝫ cenobium ordinis ſancti auguſtini vlixbone ciuitatis de qͣ ip̄e oriūdus erat vicinū ſe cōtulit. Ibiqꝫ deuotꝰ habitū religionis aſſumpſit: vbi biēnio exacto: amicoꝝ carnaliū frequentia turbabat̉: ne vt cupiebat ſedulo ꝯtemplationi vacaret: qͣre ad ſancte crucis de colimbria cū ſuperioris licētia aliud ſcꝫ eiuſdē ordinis monaſteriūcōuolauit. Sed pleriqꝫ cū hec dicimꝰ: vel antonio ad iuuenilē quaſi motū imputāt: qꝛ ad religionē ſe tranſtulit: vl̓ detrahūt viris religioſisqͥ inducere conant̉ laicos vt ⁊ ip̄i fiant religioſi: aut religionē damnāt: q̄ viros quādoqꝫ flagitioſos atqꝫ ſceleſtos recipit. Pro quibꝰ tria ſūtde neceſſitate dubia declaranda.¶ Primū vtrū circa religionis ingreſſuꝫ ſit habenda magna deliberatio.¶ Scd̓m vtruꝫ peccet ille qui hortat̉ quoſcunqꝫ ad religionis ingreſſum.¶ Tertiū vtrū peccatoribꝰ ſit denegandus re