duodecim dies ſine cibo tyrānus eam eſſe iuſſerat: xp̄s ꝑ hos dies miſſa de celo candida colūba celeſti eaꝫ cibo refouebat. Deinde dn̄s cummultitudine angeloꝝ ⁊ ꝟginuꝫ eidem apparuitdicens. Agnoſce filia creatorē tuum ꝓ cuiꝰ nomine loborioſum ſubiſti cōflictum: coſtās eſtoqꝛ ego tecum ſum. Rediens igit̉ imꝑator: ⁊ videns eam ſplēdidiorē: quā toto ieiunio eſtimabat afflictā: cuſtodes carceris torqueri p̄cepit.Illa vero ait. Ego cibum non ab homīe accepſed xp̄s me per ſuum angelū enutriuit. Cui cuꝫdixiſſet multa verba. Imꝑator videns firmitatem eius indignatꝰ ait. Eduobꝰ elige tibi vnuꝫaut ſacrificare vt viuas. aut exqͥſita ſubire tormenta vt pereas. Et illa quecūqꝫ tormenta potes cogitare ne differas: quia carnē ⁊ ſanguinmeū xp̄o offerre deſidero ſicut ip̄e ꝓ me ſemetip̄m obtulit. Ip̄e eſt deus meus. amator meuspaſtor ⁊ ſponſus vnicus meus. ¶ Secūdo beata katherina tulit patiēter rotationem. Suaſitem̄ quidaꝫ p̄fectus regi furenti vt infra triduūquattuor rotas ferris ferreis et clauis acutiſſimis circūtectas p̄pararet: vt tam terribile detrimentū ꝟginem diſſecaret ⁊ ceteros xp̄ianostam dire mortꝭ exempluꝫ terreret. Ordinatūqꝫeſt vt due rote vno ordine vo uerent̉: due autēcōtrario impetu agerent̉ vt ille deorſū lacerando cōtraherent. Iſte repugnātes ſurſū deuorātes impingerēt. Tūc virgo katherina dominūexorauit vt ad laudē ſui noīs ⁊ cōuerſionē populi circūaſtantis ip̄aꝫ machinā diſſiparet. Etecce angelus molā illam cū tanto impetu diuellendo cōcuſſit: ꝙ quattuor milia gentiliū intermit. Regina auteꝫ que deſuꝑ hoc aſpiciebat ⁊vſqꝫ tunc ſe celauerat: ſtatim deſcēdēs imperatorem de tanta ſeuicia durius increpauit. Rexautē cum regina ſacrificare ꝯtemeret: iuſſit eāextractis prius mamillis decollari. Que cū admartyriū deduceret̉ katherinā rogauit vt ꝓ ſedominū precaret̉. Que reſpōdit. Ne timeas adeo dilecta regina: quia tibi hodie ꝓ trāſitorioregno cōmutabit̉ eternuꝫ. Et ꝓ mortali ſponſotibi immortalem acquires. Educta igit̉ fuit extra ciuitatem et miniſtri mamillas eius ferreishaſtilibꝰ euellentes: tandē caput preciderunt.Cuius corpꝰ porphirius rapiens ſepeliuit. Sequenti autē die cum de corpore regine queſtiofieret: ⁊ multos ex hoc ad ſuppliciū pertrahi tyrannus iuberet. Porphirius ꝓrumpens ī medio exclamauit. Ego ſum qui xp̄i famulaꝫ ſepeliui: ⁊ fidem xp̄i recepi Confeſſi adhuc ſunt cōmilitones eius fidē ſuſcepiſſe ih̓u xp̄i Quare p̄cepit ceſar omnes decollari: ⁊ corpora eoruꝫ canibus dimitti. ¶ Tertio beata katherina patienter tulit decolla. ionē. Nam cum nullo terrore nec p̄cibus aut ꝓmiſſis a fide ⁊ amore chriſtipoſſet amoueri: data ſuper eaꝫ ſentētia decollari iubetur. Que cum ad locum ducta fuiſſet erectis ī celū oculis orauit dicens. O ſpes ⁊ ſaluscredentium. O decus ⁊ gloria ꝟginū Ieſu rexbone obſecro te: vt quicunqꝫ paſſionis mee memoriam egerit: ſeu in exitus anime ſue vel in qͣcunqꝫ neceſſitate me inuocauerit tue ꝓpitiationis conſequat̉ effectum. Factaqꝫ ē vox ad eādicens. Ueni dilecta mea: ſponſa mea ſpecioſamea. Ecce tibi celi ianua eſt aperta. Naꝫ ⁊ hisqui paſſionē tuam celebrauerint: optata preſidia ꝓmitto de celis. Deinde cum decollata fuiſſet: de eius corpore ꝓ ſanguine lac emanauit.Angeli autem corpus eius accipientes: ab illoloco vſqꝫ ad montem ſinay itinere dierū viginti deduxerunt: ⁊ ibidem honorifice ſepelieruntEx cuius oſſibus oleum indeſinenter emanat:quod cunctoruꝫ debiliū membra ſanat. Paſſaē aūt anno domini tricēteſimo ⁊ decimo. Anima vero illius ad etherea regna volauit ꝑmanens leta cum xp̄o. Qui ſit benedictꝰ per om̄iaſecula ſeculorum Amen.Sermo. lxvj. d̓ fide ſancte cecilie virginis ⁊ martyris: ob quam xp̄s ea ſuam ſponſam fecit.Ponſabo te mihi ī fide dei viuentis. Verba ſūt iſtaoriginaliter. Oſee. ij. ca. Euꝫ animarationalis fide formata ſe exornat adeo grataefficit̉ regi ſeculorum īmortali ⁊ inuiſibili deovt illā dignetur ſpirituali caſtoqꝫ matrimonioſibi copulare. Nec retrahit̉ celſitudine maieſtatis ſue: que infinita eſt. quinimo ex abundanticharitate ſua creaturam ip̄aꝫ ad ſui vnionē trahit Facitqꝫ illam extra terminos nature procedere. Quando em̄ potuit operari natura illa q̄de beata ꝟgine cecilia legunt̉ vnde in ea tantapuritas mentis vt ꝟginitatē vnqͣꝫ voluerit deſerere: vnde tāta ſapiētia tāta ve fecūdia: vt valerianū ſponſū ſuum fratremqꝫ eius tiburtiumnon ſolū ad fidē: ſꝫ etiā ad martyrij triūphū perduxerit. Un̄ deniqꝫ tanta conſtantia vt nec tormenta: nec violentā mortē horruerit niſi ex preſentia ſpōſi ſui: qͥ gr̄aꝫ illi porrigebat indeſinenter. Propterea in pn̄ti ẜmone de ip̄a puella ſāctiſſima locuturi: ad fideꝫ eiꝰ mētes nr̄as aīoſqꝫvertemus. Qm̄ vt verba propoſita dicunt: deſponſata fuit xp̄o: in fide ꝑfecta. de qua tria myſteria ꝓponimus contemplanda.¶ Primū d̓r cōmendationis.¶ Scd̓m approbationis.¶ Tertiū defenſionis.