cogitauerūt .ſ. ꝙ improportionabiliter exceditcognitionē nr̄am: ⁊ ꝑ ꝯſequēs ſuꝑ oīa ē glorificādus: neqꝫ gr̄as egerūt .ſ. de cognitiōe naturali ſibi a deo data Sꝫ euanuerūt ī cogitationibꝰſuis ſcꝫ ſuꝑbiēdo de ip̄a naturali cognitiōe dei⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ ſcꝫ iuſto iudicio dei: ⁊ dicētes ſe eſſe ſapiētes: ſtulti facti ſūt¶ Tertia ē ſapīa cōmēdata. ⁊ hec aliqn̄ ponit̉ꝟtus intellectualis ab Ariſto. in. vj. ethi. q̄ nilaliud ē ẜm Augꝭ. in. xiiij. d̓ trinita. qͣꝫ cognitiodiuinoꝝ: q̄ tn̄ vt inqͥt Tho. rōne naturali acqͥrit̉ vel habet̉. Aliqn̄ a ſanctis accipit̉ ꝓ gratiagratis data. Iuxͣ illud apl̓i. Alij dat̉ ꝑ ſpirituꝫẜmo ſapīe ſcꝫ cognitio diuinoꝝ ꝑ lumē infuſū:qd̓ qͥdē poſſet eſſe etiā in peccatoribꝰ. Quia dona gr̄e gratꝭ date ẜm Alexādrū in ſuo. iij. Poſſūt eſſe qn̄qꝫ a ſpūſancto: ſed nō cum ſpūſanctoAliqn̄ iſta ſapīa cōmēdata ponit̉ vnū de ſeptēdonis ſpūſſancti: q̄ ꝯſiſtit in cognitiōe diuinoꝫillorūqꝫ ſaporoſo guſtū: ⁊ eſſe nō pōt ſine charitate ⁊ gr̄a gratū faciente. Iuxta illud Sapīe. j.ca. In maliuolā aīaꝫ nō intrabit ſapīa: nec habitabit ī corꝑe ſubdito peccatꝭ. Sapīa igit̉ fuitī beata katherina: q̄ nō ſolū in hūanis: ſꝫ etiā indiuinis illuminatiſſima fuit: atqꝫ ea q̄ dei ſunt:⁊ fidei ſue ſācte cognouit ⁊ deguſtauit. Cū hacſapīa ſuꝑauit maxētiū: ꝯuertit ph̓os ⁊ reginaꝫatqꝫ porphiriū: cū ducētis milibus ad xp̄m attraxit. Maxentio qͥppe dixit. Dij qͦs colis necte nec alios iuuare p̄nt. Cui rex. ſi ita eſt vt aſſeris. gͦ totꝰ mūdus errat ⁊ tu ſola veꝝ dicis: cuꝫtn̄ oē verbū ī ore duoꝝ vel triū teſtiū ꝯfirmet̉.Si angelus eſſes: ſi celica virtus: adhuc nemotibi credere deberet: quāto minꝰ cū femina fragilis eſſe ꝓberis. Et poſt multa ꝟba videns ceſar ꝙ eiꝰ ſapīe obuiare nō poſſet: mādauit occulte ꝑ lr̄as vt oēs grāmatici ⁊ rhetores ad p̄toriūalexādrie feſtināter venirēt īmēſa munera recepturi: ſi cōcionatricē ꝟginē ſuis aſſertionibꝰ ſuperarēt. Adducti ſūt igit̉ de diuerſis ꝓuincijsqͥnquaginta rhetores: qͥ oēs mortales ī dī mundāna ſapīa excellebāt. Quibꝰ interrogantibuseur de tā remotis ꝑtibꝰ euocati fuiſſent. Ceſarrn̄dit. Eſt apud nos q̄dā puella ſenſu ⁊ prudētia incōꝑabilis: q̄ oēs ſapientes confutat: ⁊ deos nr̄os demones eſſe affirmat: quā ſi ſuꝑaueritis: cū magno honore ad ꝓpria redibitis. Cuiilli dixerūt Adducat̉ cora nobis puella: vt ſuatemeritate cōuicta: nunqͣꝫ ſe ſapiētes vidiſſe cognoſcat. Sed cū ꝟgo certamē qd̓ ſibi īminebatdidiciſſet: totā ſe dn̄o cōmēdauit. Et ecce angelus dn̄i aſtitit. Et vt ꝯſtanter ſtaret admonuiaſſerēs: ꝙ nō ſolū ab illis vinci nō poterat: ſꝫ inſuꝑ illos ip̄a ad palmā martyrij deſtinaret. Cūgͦ corā oratoribꝰ adducta fuiſſet. Dixit imꝑatori: qͣli iudicio ꝯͣ vnā pueilā qͥnquaginta oratores apponis: qͦs ⁊ ꝓ victoria remunerādos promittꝭ: ⁊ me ſine ſpe mercedis pugnare cōpellis.Erit tn̄ mihi merces dn̄s ih̓s xp̄s: qͥ eſt ſpes etcorona ꝓ ſe certantiū. Cū ꝟo katherina cū oratoribꝰ ſapiētiſſime diſputaret: ⁊ eos aꝑtis rationibꝰ ꝯfutaret. Obſtupefacti illi ⁊ quid dicerenō inueniētes: muti penitꝰ ſunt effecti. Tūc imꝑator nimiū ꝯͣ eos furore repletꝰ increpare eoscepit. Cur ab vna puella tā turpiter ſe vinci ꝑmitterēt. Tūc vnꝰ magiſter alioꝝ ſic ait. Noueris imꝑator ꝙ nullus vnqͣꝫ an̄ nos ſtare potuitqͥn ꝯtinuo vinceret̉. Hec autē puella in qͣ ſpūsdei loquit̉: ſic nos ī admirationē cōuertit: vt ꝯͣxp̄m aliqͥd dicere: aut oīno neſciamꝰ: aut penitus formidemꝰ. Un̄ imꝑator ꝯſtanter fatemurꝙ niſi ꝓbabiliorē ſnīaꝫ de dijs quos vſqꝫ nunccolimus ꝓtuleris ecce oēs ad xp̄m ꝯuertimurAudiens hec tyrānus nimio furore ſuccenſus:om̄es in medio ciuitatis cremari iuſſit. At ꝟgokatherina ip̄os cōfortans ad martyriū cōſtantes effecit ⁊ de fide diligēter inſtruxit. Cum ergo ſigno crucꝭ muniti flāmis fuiſſent iniecti: itaanimas domino reddiderūt: vt nec capilli: necveſtimēta eorū ab igne in aliquo lederēt̉. Qualiter ꝟo reginam vxorem maxentij: ⁊ porphirium cum ducentis militibus ad fidem xp̄i deduxit dicemus in ſequenti myſterio.De patiētia ſācte katherine. ⁊ glorioſo martyrio eius. ¶ Capl̓m. III.Ertiū myſteriūcontemplanduꝫ de beata katherinadicitur patientie. Tulit quidem patienter ꝓ xp̄o: maxime tria.¶ Primo incarcerationem.¶ Scd̓o rotionem.¶ Tertio decollationem.¶ Primo tulit incarcerationē. Uidens nanqꝫmaxentiꝰ ꝙ non poſſet animū katherine mollire. Iuſſit eaꝫ ſpoliatā ſcorpionibꝰ cedi: ⁊ ceſamin obſcuruꝫ carcerem trudi. Ibiqꝫ. xij. diebꝰ fame cruciari. Rege autē ꝓ quibuſdaꝫ cauſis inſtantibus extra regionis cōfinia ꝓcedente. Regina eius nimio amore ſuccēſa: cum pͥncipe militum nomīe porphirio media nocte ad carcerēꝟginis ꝓperauit. Quo cum regina introiſſet:vidit carcerem ineſtimabili claritate fulgenteꝫet angelos plagas ꝟginis ꝑungētes. Incipieſqꝫ ꝟgo ei et̓na gaudia p̄dicare: ⁊ ad fidē cōuertens martyrij coronā eidem p̄dixit. Sicqꝫ vſqꝫad mediā noctē ẜmonē ꝓtraxerunt: que cū oīaporphiriꝰ audiuiſſet: ad pedes ꝟginis ꝓcidit:⁊ cū ducētis militibꝰ fideꝫ recepit: qꝛ vero per