¶ Tertio ꝓpter importunitatē.¶ Primo fuit cōmēdabilis ꝟginitas katherīne ꝓpter formoſitatē. d̓r em̄ d̓ ea ꝙ erat incredibilis pulchritudinis: et oīuꝫ oculis admirabilis videbat̉. Eſt aūt pulchritudo ī iuuēcula cāruine. qꝛ vt inqͥt Aureolꝰ theofaſtꝰ. Pulchracito adamat̉. Et ſapiēs Prou̓. vltꝭ. ca. Fallaxſpēs ⁊ vana ē pulchritudo. ⁊ Ezechiel ca. xvj.Habēs fiduciā ī pulchritudīe tua fornicata es.Sꝫ pulchritudo katherine nō obfuit: q̄ animūfortitudine decorauit. vn̄ de ip̄a dici pōt illudProu̓. vltꝭ. ca. Fortitudo ⁊ decor indumētumeiꝰ. ¶ Scd̓o fuit cōmēdabilis ꝟginitas katherine ꝓpt̓ libertatē: qꝛ ſui ⁊ ſuoꝝ dn̄a remāſerattn̄ ſubdidit ſe totā deo viuēs in filiali timore illius. vn̄ ſibi cōueniūt ꝟba ſapientis Prou̓. adhūc vltꝭ. ca Mulier timens deū ip̄a laudabit̉¶ Tertio fuit cōmēdabilis ꝟginitas katherīeꝓpt̓ importunitatē Nā virilit obſtitit ꝑſuaſionibꝰ importunis ꝓmiſſiſqꝫ imꝑatoris. Cēptauit qͥdē illā vxorē hr̄e. Cui dixit. o ꝟgo generoſa: iuuentuti tue ꝯſule ⁊ poſt reginam ī palatiomeo ſcd̓a vocaberis: ⁊ imaginē tui ī medio ciuitatis faciā fabricari atqꝫ a cūctis adoraberis velut dea. Cui ꝟgo. deſine talia dicere: q̄ ſcelꝰ ſūtetiā cogitare. Ego me xp̄o ſpōſaꝫ tradidi. Illegl̓ia mea: ille amator meus: ille dulcedo ⁊ dilectio mea: ab eius amore nec blandimēta nec tormēta me poterūt reuocare. Et cū iterū poſt dies aliquos imꝑator ei diceret. Non te qͣſi famulam poſſidere cupimꝰ: ſed regina potens et electa decore in regno meo triūphabis. Rn̄dit. attende ⁊ tu obſecro ⁊ iudicij examen veridica ſāctione diſcerne: qꝛē magis eligere debeo. Autpotentē eternū glorioſū ⁊ decorū: vel infirmuꝫmortaleꝫ: ignobiiē ⁊ deformē. ¶ Tertio beatakatherina ẜuauit ſe mundaꝫ a cordiali ſuꝑbia.fuerūt quippe in eo tria ex quibus cōſueuerunthomīes in ſuꝑbiam erumpere.¶ Primū fuit nobilitas.¶ Scd̓m abundantia.¶ Tertiū ſcientia.¶ Primū qd̓ fuit ī beata katherina fuit nobilitas originis: nā fuit coſti regis filia: ⁊ nihilominus imꝑatori eā interrogāti ⁊ dicēti. ꝓgeniemtuā requirimus. humiliter rn̄dit. Scriptuꝫ eſt.Nec te collaudes: nec te culpaueris ip̄e. hoc faciunt ſtulti qͦs gloria vexat inanis. confiteor tn̄meā ꝓgeniem nō tumore iactātie ſed humilitatis amore Ego enim ſum katherina coſti regisquondā filia: q̄ qͣꝫuis ī purpura nata: ⁊ liberalibus diſciplinis mediocriter inſtructa. Hec tn̄oīa ꝯtēpſi: ⁊ ad dn̄m ih̓m ꝯfugi. ¶ Scd̓m ꝙ fuit ī beata katherina: fuit abūdantia diuitiaꝝ ⁊bonoꝝ tꝑaliū. ex his ꝓuocāt̉ hoīes ad ſuꝑbiāvermis diuītiaꝝ ſuꝑbia ē. Ip̄a tn̄ ꝟgo katherina tꝑalia oīa velut puluerē vilipēdit. ¶ Tertiū qd̓ fuit in beata katherina eſt ſcīa. Et d̓ hacdicemꝰ in ſequenti myſterio. ꝓ ip̄a tn̄ non intumuit: ſꝫ ea ad diuinū vtebat̉ honorem.De ſapīa ſācte katherine cui nō potuerūt reſiſtere etiā rhetores ⁊ ph̓i quoſad fidē ꝯuertit. ¶ Capl̓m. II.Ecūdum myſterium cōtemplandū d̓ beata katherina dicit̉ ſapiētie. ⁊ hec eſt ſcd̓a illiusexcellentia: ad quam plene intelligēdā ſciendūꝙ triplex eſt ſcientia.¶ Prima increata.¶ Scd̓a cōdemnata.¶ Tertia cōmendata.¶ Prima ſapīa increata ē ip̄iꝰ dei. d̓ qͣ paulusad Roma. xj. ca. ait O altitudo diuitiaꝝ ſapīe⁊ ſcīe dei Iſta aūt ſapīa nihil aliud ē qͣꝫ ip̄e deꝰq̄ tn̄ ſolet attribui filio: ꝑ appropriationeꝫ: ſicutpr̄i potētia: ⁊ ſpūiſācto clementia. vnde Ecc̄i.xxiiij. c. d̓r. Ego ſapīa prodij ex ore altiſſimi primogenita an̄ oēm creaturā. Et. j. ca. Fons ſapientie v̓bū dn̄i ī excelſis. ¶ Scd̓a ſapīa ē ꝯdēnata. vt enim colligit̉ ex dictis Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.xlv. Sic̄ bonū d̓r duplicit̓. aliqn̄ vere illd̓ .ſ. qd̓ē ſimplicit̓ bonū. aliqn̄ ſil̓itudinarie: vel abuſiue. ſicut cū d̓r. ille ē bonꝰ vel optimus latro. itaſapīa aliqn̄ d̓r vere aliqn̄ ſil̓itudinarie. Cū ergoqͥs ſapiēs ē ad male agendū: ſapīa in eo eſt perſil̓itudinē dicta De qͣ Hiere. iiij. ca. ſcribit̉ Sapientes ſūt vt faciāt mala: bn̄ autē facere neſcierūt. Et Iaco. iij. ca. Nolite gloriari ⁊ mēdaceseſſe aduerſus veritatem. Nō ē iſta ſapīa de furſū deſcendēs: ſꝫ terrena: aīalis: diabolica. Et declaratur iſta diuiſio a ſctō Tho. vbi ſupra. ſic.Quicūqꝫ auertit̉ a fine debito: neceſſe eſt ꝙ aliquē finē indebitū ſibi p̄ſtituat: qꝛ oē agēs agitꝓpt̓ finē. Un̄ ſi p̄ſtituat ſibi finem in bonis exterioribus terrenis vocat̉ ſapīa terrena. Si inbonis corꝑalibꝰ: vocat̉ ſapīa aīalis. Si aūt inaliqͣ excellētia animi: vocatur ſapīa diabolica.Sic̄ fuit ſapīa tyrānoꝝ ⁊ ph̓oꝝ. De hac ita loquit̉ Gregꝰ in moralibꝰ. Huiꝰ mundi ſapīa eſtcor machinationibꝰ regere: ſenſum vbis velareq̄ falſa ſūt vera oſtēdere: q̄ vera ſūt falſa demonſtrare. hāc qͥ ſciūt: ceteros ſuꝑbiendo deſpiciūtSed de ip̄is ph̓is ſuꝑbientibus: qͥ fapiētes vocari voluerūt: donec pictagoras: ph̓m .i. amatorem ſapīe ſe noīauit. vt Iſid̓. viij. ethi. meminit. Et Augꝰ li. xviij. de ciui. dei. ita inqͥt apl̓usad Roma .j. ca. Cū deum cognouiſſent .ſ. rōnenaturali nō ſicut deuꝫ glorificauerūt: quia non