iiij. ca. Eſtote inuicē benigni miſericordes. EtPetrus pͥma ſua canonica. c. iij. Om̄es vnanimes in oratione eſtote cōpatiētes fraternitatisamatores miſeri cordes modeſti hūiles. Et ambro. lxxxvj. di. ca. In ſingulis miſcd̓ia plenitudo ꝟtutū ē. Et Hiero. lxxxvj. di. c. Qui clemētiā nō hꝫ: nec indutꝰ viſcera miſcd̓ie: etiā ſi multū ſpūalis ſit nō adimplet legē xp̄i. Et Augꝰ inxiiij. de ciui. dei. inqͥt. Cōge meliꝰ ⁊ humanꝰ etpioꝝ ſenſibꝰ accomodatiꝰ Cicero in ceſaris laude locutꝰ eſt vbi ait. Nulla de ꝟtutibꝰ tuis necadmirabilior nec gratior miſcd̓ia. Et ſaluatornr̄ Luce. vj. ca. Eſtote miſericordes ſicut ⁊ pater veſter celeſtis miſericors ē. Et Mat. v. ca.Beati miſericordes qm̄ ip̄i miſcd̓iaꝫ ꝯſequent̉¶ Scd̓ꝫ qd̓ occurrit ꝯſiderādū circa miſcd̓iaꝫd̓r inductio Sunt qͥppe multa q̄ nos inducūt vtmiſericordes ſimus. Et primū ē pͥncipij noſtrivnitas. Sumus em̄ om̄es ex vno patre et vnamatrē. Un̄ Augꝰ lib̓. de diſciplina xp̄iana ait.Si putamus nō eſſe ꝓximos: niſi qͥ de eiſdemparētibus naſcunt̉. Adam ⁊ euam intēdamus⁊ om̄es fratres ſumus. Eſt adhuc in nobis fraternitas ſpiritualis inqͣꝫtum ſumus ex vno patre deo ⁊ vna matre eccl̓ia. Scd̓m qd̓ nos inducit ad miſericordiā eſt nature cōformitas. Oēsquippe hoīes eiuſdē ſpeciei ſūt atqꝫ nat̉e. Proptereā dicebat Eſa. lviij. Cū videris nudū operi eū: ⁊ carnē tuā ne deſpexeris. Tertiū ē dei exemplaritas. Eiꝰ em̄ ē ꝓpriū miſereri: vt patꝫ inoī ſcriptura vtriuſqꝫ teſtamēti: ſicut in qͣdrageſimali nr̄o ſcripſi ī ẜmone d̓ miſcd̓ia dei ¶ Tertiū ꝯſiderādū de miſcd̓ia d̓r dilatatio. Ad ip̄snanqꝫ dilatauit cor ſuū beatus martinus: qͥ cōpaſſus eſt triplici ꝓximoꝝ neceſſitati.¶ Primo tꝑali.¶ Secundo corporali.¶ Tertio ſpirituali.¶ Primo cōpaſſus ē beatꝰ martinꝰ ex miſcd̓ianeceſſitati ꝓximoꝝ tēporal̓i: dū em̄ eēt adhuccathecuminus in adoleſcēti etate. Quodā hiemali tꝑe ꝑ portā ambianenſiū tranſiēs: pauperem quēdā nudū obuiū habuit: qͥ cū a nullo elemoſynā accepiſſet. Martinꝰ hūc ſibi ẜuatū intelligēs. arrepto enſe: qꝛ militie deſeruiebat clamidē ſuā diuidit. ⁊ ꝑtem tribuens pauperi: tm̄reliqua rurſus q̄ ſupererat induit̉. Sequēti igitur nocte xp̄m clamidis ſue qͣ pauperē texeratꝑte veſtitū vidit: ip̄mqꝫ ad circūſtantes angelos ſic loquētē audiuit. Martinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte cōtexit. Un̄ vir ſanctꝰ nōin gloriā eſt elatus: ſed dei bonitatē cognoſcēscum eſſet annorū. xviij. baptizari ſe fecit. Atqꝫad inſtantiā ⁊ importunitatem tribuni ſui ꝑ bienniū militauit. Deinde relicta militia ad ſāctūhyarium pictauiēſeꝫ epiſcopū ꝑrexit: a quo fuit acolitus ordinatus Legit̉ adhuc in dialogoſeueri ⁊ galli diſcipuloꝝ beati martini. ꝙ martinū in quadā feſtiuitate ad eccleſiā tendentē dūep̄s erat: pauper qͥdā nudus ſecutus eſt Martinus autem p̄cepit archidiacono: vt egentemveſtiret. Sꝫ cū hoc ille facere diſtuliſſet: ingreſſus martinꝰ ſecretariū tunicā ſuam illi tribuit ⁊ꝯtinuo abſcedere iuſſit. Cū gͦ archidiaconꝰ moneret vt ad ſolēnia ꝑagēda ꝓcederet ille d̓ ſe loquēs rn̄dit: ſe ire nō poſſe donec pauꝑ veſtē accipiat. Archidiaconꝰ ꝟo nō intelligēs. qꝛ cumextrinſecꝰ cappa tectꝰ eēt. ip̄m nudū interiꝰ nonvidebat: pauperē nō adeſſe rn̄dit. At ille Mihi inqͥt veſtis deferat̉ ⁊ pauꝑ nō deerit veſtienbus. Cōpulſus ille ad foꝝ vadit: ⁊ qͥnqꝫ argenteis tunicā vilē ⁊ curtā rapiēs an̄ pedes martini iratꝰ ꝓiecit. Quā ille ſecreto induit cuiꝰ manice vſqꝫ ad cubitū ⁊ lōgitudo vſqꝫ ad genu ꝓtēdebat̉. ⁊ ſic miſſaꝫ celebraturꝰ ꝓceſſit. dū aūtmiſſaꝫ celebraret globꝰ igneꝰ ſuꝑ caput eius apparuit: ⁊ a multis ibidem viſus erat. ¶ Scd̓ocōpaſſus ē beatꝰ martinꝰ ex abundāti ſua miſericordia vximoꝝ neceſſitati corꝑali. Nā inter cetera d̓ ip̄o narrat̉. ꝙ pariſiꝰ leproſū quēdā horribilē ſatis obuiū habuit: quē oſculatꝰ eſt atqꝫbn̄dixit qͥ ſtatim mūdatꝰ ē. ¶ Tertio cōpaſſusē martinꝰ neceſſitati ꝓximoꝝ ſpūali. Nā peccatores ad pnīaꝫ hortabat̉: qͦs ad pnīaꝫ ꝯuerſoscōpaſſionis ſinu recipiebat. Cuꝫ aūt diabolusip̄m rep̄hēderet. Cur ſemel lapſos ad pnīaꝫ reciperet. rn̄dit. Si tuip̄e o miſerabilis hoīuꝫ infeſtatiōe deſiſteres ⁊ te factoꝝ tuoꝝ peniteret:ego ꝯfiſus ī dn̄o tibi eiꝰ miſcd̓iam pollicerer.Qualit̓ deꝰ exaltauit beatū martinūquē voluit ī maxima veneratione abhoībꝰ haberi. atqꝫ timeri a demonibꝰ⁊ clarere miraculis. ¶ Capl̓m. II.Ecundū myſteriū cōtemplandū de miſeri cordia beati martini: dicitur exaltatiōis ꝓpimiſericordiā quippe ceteraſqꝫ ꝟtutes eius fuita deo exaltatus maxime in tribus.¶ Primo in hoſtiū opinione.¶ Scd̓o in demonū fugatione.¶ Tertio in miraculoꝝ oꝑatione.¶ Primo exaltatꝰ fuit a deo ī hoīuꝫ opinionedeo qͥdem faciente homines illiꝰ tēporis martinū venerari conabant̉: de quo erat opinio communis ⁊ famā ex euidentia facti: qꝛ ſanctꝰ erat⁊ a mundo totaliter ſeparatus. Cuꝫ aūt plebsTuronica epiſcopo careret: ip̄m plurimum renitētē ſibi ordinari petijt. Quidā aūt ex ep̄is qͥ