Tūc Gregoriꝰ vidit ſuꝑ caſtrū Creſcētij angelum dn̄i qui gladiū cruentatū detergēs in vagnam reuocabat. Intellexitqꝫ Gregoriꝰ ꝙ peſtꝭilla ceſſaſſet. Et deinde caſtrū illud caſtrū ſāctiangeli eſt vocatū. Amplius qͣꝫ gͣte fuerunt deoorationes eius oſtendit angelus qui ſibi in miſſa clara voce reſpondit. Cum enim in die paſceapud ſanctā mariā maiorem miſſam celebraret:¶ Pax domini ꝓnunciaret. Angelus domī alta voce reſpōdit. Et cum ſpū tuo. Unde papaapud illam eccl̓am in die paſce ſtationem facit:nec ſibi cū dicit Pax domini in huius miraculi teſtimoniū reſpondet̉. ¶ Tertio magnificauit deus beatū Gregoriū in cōmendatiōe. Tēpore nanqꝫ eius fuit qͥdaꝫ heremita vir magnevirtutis qui omnia reliquerat ꝓpter deuꝫ: ⁊ nihil p̄ter vnam gattam poſſidebat. Cui blādiēscrebro quaſi cohabitatricem in ſuis gremijs refouebat. Orauit gͦ ad dn̄m vt ſibi oſtendere dignaret̉ cum quo future remuneratiōis manſionem ſperare debuiſſet: qui illius amore nihil exſeculi diuitijs poſſideret. Quadam gͦ nocte ſibireuelatur vt cū Gregorio romano pōtifice manſionem ſibi ſperare deberet. At ille fortiter ingemiſcens parū ſibi voluntariā pauꝑtatem ꝓfuiſſe putabat: ſi cum eo remuneratiōꝫ reciꝑet qͥ tātis mūdanis diuitijs abūdaret. Cum gͦ Gregorij diuitias ſue pauꝑtati die noctuqꝫ ſuſpirādoconferret. Alia nocte audiuit deum ſibi dicēteꝫCum diuitem non poſſeſſio diuitiaꝝ faciat: ſedcupiditas. Cur audes pauꝑtatem tuā Gregorij diuitijs comꝑare: qͥ magis illam gattā quāhabes quottidie palpando diligere cōprobarꝭqͣꝫ ille tantas diuitias quas non amādo ſed cōtemendo cunctiſqꝫ liberalit̓ largiendo diſꝑgitItaqꝫ ſolitarius deo gr̄as retulit: ⁊ qui meritūſuum diminutū putabat ſi Gregorio comꝑaretur: orare cepit vt cum eo manſionē qn̄qꝫ accipere mereret̉. Propter liberalitatē itaqꝫ ſuamaliaſqꝫ ꝟtutes tandem ad celeſtia regna deꝰ illūꝑduxit. Cum em̄ ſediſſet annis tredecim menſibus ſex ⁊ diebus decem: plenus oꝑbus bonismigrauit a corꝑe: accepitqꝫ corona eternam vite. ad quam nos ꝑducat Ieſus benedictus filiꝰdei. Amen.¶ Sermo ſexageſimuſquartus de miſericordia ſancti Martini cōfeſſorisUi miſerēturpauperi beatus erit. Scribunturhec ꝟba originaliter Prouerbio.xiiij. ca. Ad laudem ſancti Martini confeſſoris aſſumpta. In collegio cōfeſſoꝝin maxima veneratiōe habet̉ a cūctis chriſticolis beatus Martinus. Nam ⁊ eccl̓a feſtū eiusſtatuit qͣꝫtum ad operū ceſſatiōꝫ ſolenniter foreẜuanduꝫ: ⁊ officiū illius cum ingenti ſono eiusnoīs celebrat. qd̓ in pleriſqꝫ eccleſijs vſqꝫ ad diem octauū ꝓtrahit̉: ꝓpterea dignū ⁊ rationabile eſt in ſolennitate illius laudibus eum ꝓſequiqͥbus poſſumus. In quo ⁊ ſi multe ꝟtutes eximie vere perſtiterint: nihilominus miẜicordiavalde ſydus radiantiſſimū fulſit. Idcirco ī hocẜmone ſub titulo de miſericordia erimus verbafacturi. Ob quā de ip̄o glorioſiſſimo ſancto dicuntur ꝟba in themate poſita. In quibus triamyſteria ꝓponimus contemplanda.¶ Primū dicit̉ acceptationis.¶ Secundū exaltationis.¶ Tertiū glorificationis.¶ De cōmendatione miſericordie. etde his que inducunt nos ad illam. atqꝫ de miſericordia ſancti Martini.Capitulū. I.Rimum myſterium ꝯtemplandum de miſericordiabeati Martini dicit̉ acceptationisꝓpter illā etem̄ fuit acceptus deo. Sꝫ vt meliꝰꝑtem iſtā ꝑtranſeamus tria ſunt ꝯſiderāda.¶ Primū dicit̉ cōmendatio.¶ Secundū inductio.¶ Tertiū dilatatio.¶ Primū qd̓ occurrit ꝯſideranduꝫ de miſcd̓iad̓r cōmendatio. qͣꝫtū .ſ. miſcd̓ia in ſcpͥtura commēdat̉. Sꝫ pͥus qͥd ſit declaremꝰ. Et ad hͦ dicitſctūs Tho. ẜa. ẜe. q. xxxj. ſequēdo Damaſ. inij. li. ⁊ Augꝭ. li. xiiij. de ci. dei. Miſcd̓ia ē cōpaſſio miſerie alteriꝰ .i. paſſio aliene miſerie in nr̄ocorde. Et eſt ꝓpͥe ad alteꝝ nō ad ſeip̄m: niſi ẜmquādā ſil̓itudinē. nam ad ſeip̄m nō eſt ꝓpͥe miſericordia: ſꝫ dolor. puta cū patimur aliqd̓ crudele in nob̓. Ita etiā ſi ſint aliq̄ ꝑſone nob̓ ꝯiūcte:vt ſint qͣſi aliqͥd nr̄i puta filij vel parētes in eoꝝmal̓ nō miſeremur: ſꝫ dolemꝰ. ſicut in vulneribꝰꝓprijs. Et ẜm hͦ ph̓s dicit. v. eth̓. ꝙ duꝝ eſt expulſiuū miẜatiōis. Miſcd̓ia itaqꝫ ꝓut dic̄ triſticiā de alienis mal̓ ſepiſſime in ſcpͥturis laudatur. vn̄ Zach̓. vij. c. ait. Hec dic̄ dn̄s exercituūIudiciū veꝝ iudicate: miſcd̓iaꝫ ⁊ miẜatōes facite vnuſqͥſqꝫ cū ꝓxīo ſuo. Et ſapiēs Prouer.xxj. ca. Facere miſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciū magis placetdn̄o qͣꝫ victīe. Et Eccī. iiij. c. Eſto pupill̓ miſericors vt pr̄ ⁊ ꝓ viro mr̄i illoꝝ: ⁊ eris velut filius altiſſimi obediēs: ⁊ miſerebit̉ tui. Et Oſcevj. c. Miſcd̓iaꝫ volo ⁊ nō ſacrificiū. Et ſapiēsProuer. xiiij. c. Honorat deū qͥ miſeret̉ pauperis. Et Dauid in pſal̓. cxj. Iocundus homo qͥmiſeretur ⁊ commodat. Et Paulus ad Ephe.