infamatorē aduocauerūt. Qui pctm̄ ſuū celarenō valēs: publice ꝯfeſſus ē. pergēſqꝫ ad beatūvincētiū qͥ adhuc factū ignorabat: ab eo cū lachrymis veniā poſtulauit ⁊ obtinuit.De ſingulari excellētia p̄dicatiōis beati vincētij: qͥ ⁊ multis annis ⁊ diuerſis ppl̓is predicauit dn̄o cooꝑante. etẜmonē miraculis ꝯfirmate. ¶ Ca. II.Ecūdū myſterium ꝯtemplandū de p̄dicatiōe ſanctivincentij d̓r ſingularitatis. Fuit eqͥdem p̄dicatio eius ſingularis ⁊ excellentiſſimavalde maxime ꝓpter tria.¶ Primo ꝓpter cōtinuationem.¶ Scd̓o ꝓpter cōmunicationem.¶ Tertio ꝓpter ꝯfirmationem.¶ Primo p̄dicatio eiꝰ fuit cōtinuata ꝑ pluresannos. Nā lꝫ an̄ ī multis locis ꝟbū dei euangeliſaſſet. tn̄ a triceſimooctauo ſue etatꝭ āno: cepitſuarū p̄dicationū cōtinuū exercitiū ꝑſeuerarevſqꝫ ad. lxxv. annum vite ſue: qͦ ex hac luce migrauit. In hͦ autē diſcurſu reꝝ ſuaꝝ ordo talisfuit Nocte qͥnqꝫ horas quieti tribuebat: reliqͣsꝑtes noctis aut oratiōibꝰ: aut ſacris lectionibꝰoccupabat. Mane ꝟo ad locū qͦ ppl̓i euangelzaturū expect abat ſe ꝯferebat. primūqꝫ ip̄e miſſā cātādo celebrabat. deinde p̄dicabat. poſteavolens ſatiſfacere deuotioni populoꝝ: eis manus oſculādas p̄bebat. oblatoſqꝫ ſibi infirmoscruce ſignabat. Dicebatqꝫ. Signa autē eos qͥcrediderint hͨ ſequentur. Suꝑ egros manꝰ imponēt et bn̄ habebūt. deinde adiciebat. Ieſusmarie filius mūdi ſalꝰ ⁊ dn̄s. qͥ te traxit ad fideꝫcatholicā te ꝯſeruet ī ea ⁊ beatū faciat ⁊ ab hacinfirmitate te liberare dignet̉. Amē. Poſtea cibū cū dei bn̄dictiōe ſumebat. nunqͣꝫ voluit niſivno ferculo vti. ab eo āno qͦ religionē īgreſſusē. vſqꝫ ad terminuꝫ vite a carnibꝰ ſꝑ abſtinuit.vinū multa aqͣ cōmixtum ſꝑ ſumebat. ¶ Scd̓op̄dicatio ſācti vincētij fuit excellēs ⁊ ſingularꝭ:rōne cōicationis. qꝛ fuit multis ppl̓is et gentibcōicata. Regiones em̄ in qͥbꝰ p̄dicauit: hec fuerunt. Catalonia. Regnum valētie. Arogonia.vniuerſa hiſpania in qͣ ſūt portugalia: gallitia:nauarra. Predicauit etiaꝫ ī gallia: in comitatutholoſano: ī linguadach: in delphinatu: in auinione: in ſabandia: in aluernia: ī hibernia: ī burgundia: in normādia. Iuitqꝫ ad inſulā maioricarū: ad angliā: ad ſcōtiam deſcēdit. In italiaꝫvt vniu̓ſam regionē pedis mōtis luſtrans: demū venit vſqꝫ ad ianuā ſemꝑ euāgelizās. Predicauit etiā alexādrie: vbi interfuit ſanctꝰ Bernardinꝰ tūc adoleſcēs de qͦ ip̄e vincentiꝰ publice retulit ꝓphetico ſpū. Futuꝝ illū in breuitotius lumē italie: qd̓ ſecutū eſt. Sanctꝰ qͥdē vincentiꝰ. xxx. annis obijt priuſqͣꝫ ſanctꝰ bernardinus. Et ſanctꝰ hernardinꝰ canonizatꝰ ē quinqꝫannis priuſqͣꝫ ſanctꝰ vincentius. ¶ Tertio p̄dicatio ſācti vincētij fuit ſingularꝭ rōne ꝯfirmationis. qꝛ fuit multꝭ miraculis ꝯfirmata. Ex qͥbꝰaliqͣ referamꝰ. Diſcedēte viro dei ex vico q̄ eſtciuitas catalonie: ⁊ ꝟſus barchinonā ſe ꝯferente ad quoddā hoſpitiū declinauit. Illi ꝟo qͥbꝰerat cura de refectiōe: īterrogauerūt hoſpitē: ſiqͥd ſibi eſſet qd̓ viro dei ceteriſqꝫ eū comitatibꝰcomedendū apponeret. Hoſpes rn̄dit. nihil ſibieſſe niſi paruꝫ farine parūqꝫ vini in dolio. Illireſpōderūt: ex farina q̄ tibi eſt conficias tot panes: qͦt potes: vt ſaltim cibari poſſit h̓ ſeruꝰ dei:⁊ aliqͥ nobiles qͥ eū comitant̉: vinū qͦꝫ de dolioextractū iuſſerat reponi in quodā ligneo vaſe:qd̓ ab illiꝰ loci incolis portatoria vocat̉. Oportuno itaqꝫ tꝑe cepit beatꝰ vincētiꝰ ſeſe ad diſcūbēdū accingere. At viri p̄dicti ei nūciauerūt neqꝫ panē neqꝫ vinū vniu̓ſe multitudini poſſe ſufficere. Ꝙ cū audiuit vir ſanctꝰ de ſūma dei liberaliate ꝯfiſus: iuſſit eis ne cui dicerēt aliud: ſedpanes qͦs habebāt quō meliꝰ poſſent multitudini diſtribuerūt: vinū ꝟo in portatoria poſitumab oībus quēadmodū cōſueuerāt ſumi ꝑmitterent. Cepit inde bn̄dictione facta cuꝫ vniuerſamultitudine ferme triū miliū hoīm diſcumbereMox aūt dū panes qͥ erāt qͥndecim diſtribuerent̉ vinūqꝫ ſumeret̉: non ſolū ex eoꝝ multiplicatione eſt illa multitudo ſaciata: ſꝫ etiā ip̄m vinū qd̓ fere acetū erat: in optimū mutatū ē. Qd̓vbi perpendit hoſpes humi ꝓſtratus a beatovincētio bn̄dici poſtulauit: quo viſo miraculooēs deo gr̄as retulerunt. Altera ꝟo die hoſpespͥma luce cōſurgens: paranſqꝫ ꝓ farina ⁊ vinoad vrbē velle ꝓficiſci: archā farina ⁊ doliū optimo vino vſqꝫ ad ſūmū plenū cōpetijt. Aduocatis deinde nōnuilis trāſeuntibꝰ eis rem geſtānarrauit Predicāte beato vincētio in qͣdaꝫ villa ꝯtigit vt narraret factū illud mirabile qͦ fert̉ſancta margarita diaboluꝫ in hūana ſpecie ſibiapparentē humi ꝓſtrauiſſe. Erat inter eos qͥ virū dei ſequebant̉: adoleſcēs qͥdaꝫ lōgobarduscuiꝰ erat multa ſimplicitas. Ideo audiēs duellū illud cepit intra ſe dicere. Si deꝰ aliqn̄ ꝑmiſorit vt viſibili ſpecie diabolꝰ mecū certare voluerit eū ꝯſimili mō ſternā: tantūqꝫ pedibꝰ calcabo quoſqꝫ eū ſuperauero. Igit̉ circa primaꝫ etvigeſimā horā ex villa egrediēs captatoqꝫ ſibioportuno loco ad oranduꝫ genua flectēs petijta deo ſibi cōcedi vt diabolū viſibi forma ei apparere ꝑmittat: de quo poſſet victoriā reportare. Inter hec venit mulier q̄dam falcem manu