deferēs miſſa ad metēdū ferraginē qua ibidemcāpus plenꝰ erat. hec aūt mulier erat a natiuitate muta. Que veniēs ī locū vidēſqꝫ adoleſcētēinter ſegētē genu flexū vehementer expauit acaliquātulū retrocedēs cepit vocē ſine exp̄ſſiōeẜmonis emitte̓: ⁊ ip̄i adoleſcēti qͥbuſdaꝫ ſignismanuū ⁊ capitis minabat̉. Ille cernēs femināeſſe decrepitā corꝑe oblongam facie macilentālaceratas veſtes habenteꝫ: voces altas ſine expreſſione ꝟboꝝ emittētē ſibi falce quam manuportabat minantē diabolū eſſe eſtimauit: crediditqꝫ ſuas p̄ces exauditas. qͣre in eā irruens interrā deiecit: veniſti inqͥt maledicte diabole veniſti. Non certe me viſibili certamine ſuꝑabisquā inuiſibili ſuperaſti temptatione ſepiſſime.Hec dicēs crinibꝰ eā hūc ⁊ illuc trahēs mō manibus aliqn̄ falce quā ip̄a portauerat tādiu verberauit totqꝫ ſibi vulnera in facie ⁊ in ceterꝭ corporis ꝑtibus intulit: ꝙ eā ſeminecem reliquitAd vocē aūt vtriuſqꝫ magna multitudo cucurit: ⁊ videntes qd̓ factū fuerat adoleſcenteꝫ captū carceri detruſerunt. Relata ſunt hec beatovincētio: qͥ corpus fere exanime ad ſe illico ferri iuſſit mox frontē deinde pectꝰ vltimo cor mulieris cruce ſignauit. Et ecce corpꝰ qd̓ extinctūvidebat̉ reſpirare cepit: ⁊ femina quā a natiuitate oīs cataloniā mutā cognouerat locuta eſt.Et ſacerdotem petijt: cui ꝯfiteret̉: qͥ dum veniſet confeſſa eſt ſingula ꝓferendo diſtincte: ac ſinūqͣꝫ muta fuiſſet. deinde petijt cetera ſacra ſibicōferri: poſtremo ſe morientē dn̄o cōmendauit⁊ loqui nūqͣꝫ deſijt quouſqꝫ ſpiritum exalauit.Adoleſcēs ꝟo beati vincētij p̄cibꝰ a ſuſpendioliberat̉: ⁊ iuſſu vincentij in italiā remeauit. Invilla ſancti matthei nō lōge diſtante ab vrbe valentie: in qͣ beatꝰ vincentiꝰ aliquos dies cōmoratus fuerat. viſus ē vir qͥdā venerabilis ſpeciem̄ ⁊ habitū gerens homīs heremite: qͥ ſe vltroobtulit beatū vincētiū vna cū alijs ſecuturum.Fuit gͦ a cūctis magna cū iocūditate ⁊ humanitate ſuſceptꝰ. Itaqꝫ in initio fuit eius ꝯuerſatiooībus gratiſſima poſt paucos ꝟo dies cepit detrahere doctrine beati vincētij: ita vt aliqͦs ſubuerteret: venerūt hec ad aures officialiū. Quieū captū ac cathenis vinctū carceri māciparūtAltera ꝟo die volētes eū examinare: miſſis adcarcerē miniſtris qͥ eum adducerēt neminē niſicathenas inuenerūt. Mox ad virū dei venientes rem geſtam narrauerūt: qͥ ſurridens nō hōinqͥt vt putabatis ſꝫ diabolꝰ fuit: volēs impedire fructū quē ex p̄dicatiōe mea multi ꝯſequūt̉.Oratione ſua in barbaſen ſedata fuit tēpeſtasq̄ mota eſt: dū volebat populo p̄dicare in feſtoapl̓oꝝ petri ⁊ pauli. Idem factuꝫ eſt tholoſe infeſto ſancti martini. In ciuitate carcaſone a mēſe iunio vſqꝫ ad ianuariū tāta fuit terre ficcitasvt oēs de fructibus colligēdis deſperarēt. Aduocauerūt ciues beatū vincētiū qͥ tholoſe p̄didicabat: ad quos cū veniſſet quarto die quo fuerat ciuitatem ingreſſus finito ẜmone: monuitpopulū vt oēs genua flecterēt: ⁊ dei miſcd̓iamimplorarēt: ip̄e etiā orauit. deinde ſe erexit ⁊ inaere fecit ſalutare ſignū: habito inquiēs ⁊ dn̄ogr̄as referatis. Exaudite ſunt oratiōes veſtreꝫvix ꝟba finierat cū ſubito aer nubibus plenꝰ ē⁊ tanta aquarum abundantia eſt e celo dimiſſaquantā incole illaꝝ regionū ſeſe vidiſſe meminerint. In ciuitate caſtrēſi q̄ eſt in gallia ī feſtoaſcēſionis xp̄it: oblatuꝫ ſibi hoīem qͥ paraliſimſeptē annis paſſus fuerat: bn̄dixit ⁊ ſanatus eſtIn qua ciuitate ꝓxima die maximā tēpeſtatēmotā dū p̄dicaret crucis ſigno facto penitꝰ fugauit. In mōteſquino nō lōge a tholoſa. vir qͥdam gerardus noīe morbū caducū patiens: accepta benedictiōe a viro dei liberatꝰ eſt. In loco quē dicūt d̓ mōte oluio ꝓpe carcaſona: quēdam mercatorē cui nomen guilhelmꝰ: tribꝰ annis viſu orbatū poſt factā benedictionē ad oculorū officiū reſtituit. Ualētie ductū ad ſe hoīeꝫqͥ fuerat mutus qͣdraginta annis cruce in ore ſignauit: ⁊ ille ſtatim locutꝰ eſt: ſemperqꝫ lingueofficio vſus fuit qͣꝫdiu vixit. Surdū alium quiocto annis nūqͣꝫ audierat: facto in eiꝰ auribꝰ ſigno crucis ꝑfectiſſime audire fecit. Apd̓ murſiam hiſpanie ciuitatē: quodaꝫ eſtatis tꝑe: tantafuit locuſtaꝝ ⁊ brucoꝝ multitudo ꝙ in qͣttuordierū ſpatio fere ꝯſumpſerāt qͥcquid viride habebat̉ in cāpis. Uincentiꝰ illis diebꝰ in ip̄aꝫ vrbem venerat: quē ciues lachrymātes reqͥſierūtvt ꝓ ip̄is oraret. Qui ſtatim iufſit aquā afferrieamqꝫ bn̄dixit. deinde extra vrbē egreſſus contra locuſtas ⁊ brucos ip̄am aquaꝫ aſperſit. Altera ꝟo die mortua cōperta ſunt illius generisaīalia. Voluit etiā deus beatū vincentiū ſpū illuſtrari ꝓphetico. Nā ⁊ de calixto ſicut etiā etmihi retulit ſanctitas ſua: p̄dixit matri eum filium futurū pontificē maximū. Barchinone tēpore qͦ erat maxima penuria p̄dicās populo: p̄dixit duas naues ea die onuſtas fore vēturasde qͥbus nulla erat mētio. Pronūciauit mortēcuiuſdā fratris heremitani. Et etiā cuiuſdaꝫ alterius monachi. Cum apud ceſaris auguſtamnobilē aragonie ciuitatem p̄dicaret mediuꝫ ſermonē interrupit: cepitqꝫ vehementer flere: deinde lachrymas terſit. demum ad populum iocundo vultū conuerſus. Hac inquit hora mater mea valentie extincta eſt: ⁊ ad requiem celeſtis regni perducta. Que ꝟba audientes notauerunt. Et ex facti poſtea euidentia vera fuillecomperta ſunt.