audiebat. Cūqꝫ illū attēte deuotiſſime audiret.Ille dicebat. Congratulor tibi. O fili dilectiſſime. poſt paucos em̄ dies vxor tua pariet tibi filiū: cuius erit tanta vite integritas: tāta doctrine vtilitas: tāte fame ac mirabiliuꝫ operū claritas: ꝙ oēs hiſpaniaꝝ galliarūqꝫ ppl̓i: eum tāqͣꝫvnū ex veteribꝰ apl̓is venerabunt̉. Eritqꝫ frater ordinis cuiꝰ me eſſe vides poſt q̄ dicta multitudo q̄ ibi adeſſe videbat̉ magnis vocibꝰ deogr̄as referebat. Itaqꝫ dū ⁊ ip̄e in illiꝰ modi gratiarūactione ſeſe multitudini cōformē reddereconaret̉: ſtatim excitatꝰ ē conatuqꝫ vocis dormientē vxorē excitauit. Mater inſuꝑ ip̄iꝰ vincentij dū ꝯcepiſſet ſatis leuiter eū portauit. Etdū eum geſtabat ī vtero audiebat ſepe tāqͣꝫ voces canis latrantis emitti qd̓ a multis dei ẜuisp̄cipue a Ioh̓e valentine vrbis ep̄o. Interp̄tatū eſt ꝙ filiꝰ quē retinebat in vtero futurus eēteuāgelij xp̄i feruentiſſimꝰ p̄dicator. Dū aūt exvtero infans ꝓdijt: ⁊ ad baptizandū delatꝰ eētmulta erat inter ſuos de noīe ei imponendo diſſenſio. At ſacerdos illū baptizans. Uincētiusinqͥt vocet̉. qd̓ ⁊ factū eſt. In infantia ſua quietus erat ⁊ aſpectu decorꝰ: ⁊ grādiuſculꝰ factusfrequētabat eccl̓ias: audiebatqꝫ libēter p̄dicātes: quoꝝ geſta ⁊ vocē motuſqꝫ quaſi p̄dicansalijs pueris referebat. Tādē lr̄is traditus euaſit in virū doctiſſimū. Ita vt inter eos qui valentie ph̓iaꝫ: theologiaqꝫ ꝓfitebantur: ſūmusoīuꝫ haberet̉. Dum aūt decimūoctauū attigitannū: pr̄ eius allocutꝰ eſt eū dicens: vt ex tribꝰeligeret vnuꝫ: aut vxorē duceret: aut ad romanā curiā pergeret: vt ibi exaltaret̉: aut ordineꝫfratꝝ p̄dicatoꝝ intraret. Cui vincentius rn̄ditaīo iam diu ꝯcepiſſe vt ſācti dn̄ici ſuſciperet habitū: quē pater ad matrē duxit: eiqꝫ filij ꝓpoſitū indicauit. Cuꝫ bn̄dictione itaqꝫ vtriuſqꝫ parentis: ad ꝯuentū fratrū p̄dicatoꝝ acceſſit: queū letantes ad ſacrum ſuuꝫ ordinē receperunt.¶ Scd̓o fuit idoneus beatus vincentiꝰ ad predicandū v̓bum dei rōne ſcīe excellētis. Quātadebeat eſſe p̄dicantiū ſcientia. dixi in qͣdrageſimali nr̄o: in ẜmone de ꝟbo dei. Sufficiat igit̉ īhoc loco exprimere: qͣꝫ fuerit doctus beatꝰ vincentius. Ip̄e nanqͣꝫ poſt ſuſceptuꝫ habitū orationi ⁊ lectioni ſe totum dedit. Et cum eius doctrina nota eſſet a priore cōuentus iniunctū fuit ei: vt ꝓ fratrū adoleſcentū ꝓfectu de dialetica ⁊ de ph̓ia aliquid legeret. ꝙ cū humiliter iocūdeqꝫ acceptaſſet: rumor impleuit aures multoꝝ ciuiū. Et ad eiꝰ lectionē multi ſeculares cōfugerunt audiebātqꝫ eū legētē ſupra ſeptuaginta. In quo exercitio tres cōtinuos annos cōſūpſit. poſtmodū miſſus fuit barchinonā: ⁊ indehileridā in qͥbus ciuitatibꝰ eo tꝑe florebant ſtudia liberaliū diſciplinaꝝ. Tandē cū theologiedediſſet operā: vigeſimūoctauū annū agēs magiſtraſi corona fuit inſignitus: poſtea redijt valentiā. Ubi honorifice ſuſceptus eſt: ⁊ ꝑ ſex annos publice legit ⁊ p̄dicauit. Ad quē etiā ex vicinis ciuitatibus multi ꝯfluebāt vt eū ⁊ p̄dicācantem audirēt: ⁊ ſub tam inſigni lr̄aꝝ ⁊ morūp̄ceptore ꝓficerent. Inter hec tꝑa venit valentiā: petrus de luna cardinalis .ſ. clemens qͥ clemens electus fuerat in fundenſi ciuitate: ab illaꝑte cardinaliū: que diſceſſerat ab vrbano ſextoIs ergo petrus miſſus erat legatus ad Carolūfrancoꝝ regem qͥ audita fama beati vincētij eūſecū duxit: ac tādiu tenuit donec peracto legationis tēpore ad ip̄m pōtificem redijt. Tantuꝫaūt fuit grata cardinali vincentij ꝯuerſatio: ꝙvix multis p̄cibus impetrare potuit licentiaꝫ:vt rediret valentiā ad cōſueta legendi ⁊ p̄dicādi exercitia. ¶ Tertio fuit idoneꝰ beatꝰ vincentius ad p̄dicandum ꝟbum dei: rōne vite reſplēdentis. Fuit equidē vita eius ꝟtutum ſplendore decorata. Nā qͣꝫtuꝫ ꝑtinet ad carnis mortificationē. xlij. annis cōtinuis ieiunauit exceptisdn̄icis diebus. Et ſextis ⁊ quartis ferijs in pane ⁊ aqͣ: a quo ieiunio nūqͣꝫ abſtinuit: niſi qn̄qꝫex corporis infirmitate. Itinerabat diſcurrēdonon eqͥtans: ſed ꝓprijs pedibus: cōtentus ſolobaculo quē manu geſtabat. Idqꝫ fecit vigintiduobꝰ annis. Sed poſtea ex quadā infirmitateſuꝑueniēte in tibia grauior effectus fecit ſibi ꝑquiri aſinū quo vehebat̉ quotiens de ciuitatein ciuitatem volebat ꝓficiſci. A tꝑe auteꝫ quocepit euāgelizādo diſcurrere: vſqꝫ ad extremuꝫvite ſue terminū: nunqͣꝫ niſi aūt ſuꝑ ſarmentoꝝaut paleaꝝ: aut hmōi rerū ſtraminibꝰ: aut paupere ſacculo modica lana pleno cum eiſdē veſtibus qͥbus iudutus erat dormiebat. A prima inſuꝑ adoleſcētia vſqꝫ ad vite ſue terminū: ſingulis noctibus corpus ſuū diſciplinis flagellabatEt ſi forte egritudinis impedimento illud facere nequiuiſſet: hoc a ſuis fidelibꝰ ſocijs fieri volebat. Quid de illius humilitate dicemus: quetāta fuit: vt quaſcūqꝫ dignitates eccleſiaſticasanimoſus effugerit. Nā nec dignitatē cardinalatus voluit acceptare. Defuncto nāqꝫ clemēte auinnioni: creatus fuit petrus de luna: qͥ fuitbenedictus. xij. A quo ꝑ lr̄as vocatus fuit ſanctus vincentiꝰ ⁊ confeſſor eius factus: ac magiſter ſacri palatij. Et qm̄ romana eccl̓ia tunc ſciſmate fluctuabat. Erātqꝫ tres pōtifices. videlicet ip̄ę Benedictꝰ. xij. Gregorius. xij. ⁊ Ioh̓es.xxiij. Facto cōcilio cōſtantienſij ī quo creatusfuit papa Martinus qͥntus. Cuꝫ renūciaſſentGregꝰ ⁊ Ioh̓es: beatꝰ Uincētiꝰ ꝓ pace ⁊ vnitate eccl̓ie ſuaſit bn̄dicto. vt et ip̄e cederet. qd̓ cuꝫ