cedē eterne vite pollicebat̉ aſſerens. Argentuꝫ⁊ aurū non eſt mihi. At ille ad irā ꝓuocatꝰ percappā eū apprehēdit inquiens: niſi ſolueris nonte dimittā. Tūc vir dei erectis in celum oculis.paululū intra ſeip̄m orans. mox in terrā ꝓſpiciens denariū diuino nutu ꝓcuratū aſpexit dixitqꝫ illi. Tolle ⁊ me dimitte. Sunt ⁊ alia eius miracula multa in vita ip̄ius ⁊ in morte veriſſimecōprobata. ¶ Quintū pͥuilegiuꝫ beati dn̄ici d̓ꝫdiabolica effugatio. Ad ſanctitatē nanqꝫ eiꝰ cōprbandaꝫ voluit deus vt demones ab obſeſſiscorporibꝰ ad eius imperiū diſcederēt. Un̄ multos a demonibꝰ liberauit. ¶ Sextū priuilegiūbeati dn̄ici d̓r felix cōſūmatio. appropinquantenanqꝫ ſue ꝑegrinationis termino ꝯſtitutꝰ apd̓bononiā. graui cepit corꝑis infirmitate languere vbi poſt multa deuotiōis ſigna ad extremaꝫhoram veniēs anno dn̄i. M. ccxxj. dormiuit īdn̄o. Ea die frater Guabe pͥor brixie poſtmodūeiuſdē ciuitatꝭ ep̄s. cū ſe ſopori paululū dediſſꝫvidit ī ſomnis quaſi apertū celū ⁊ duas ſcalasquarū vnā in ſūmitate retinebat xp̄s. aliā ꝟgomater. Angeli aūt aſcēdebāt ⁊ deſcēdebāt. Etin imo ſcalarū ſedes poſita erat in qua ſedebatqͥdā frater p̄dicatoꝝ faciē habēs velatā caputio ſicut ſolēt fratres ſepeliri. Ih̓s aūt ⁊ mr̄ eiꝰſcalas ſurſū trahebāt donec ſedente in celū eleuato aꝑtura celi clauſa eſt. Intellexit ex poſt p̄dictus frater ſanctū dn̄icuꝫ eadem die et horaex hac vita migraſſe. Eadē die frater Raho: tibure exiſtēs qꝛ audierat ſanctū pr̄em bononieegrotare celebrās miſſam cū veniſſet ad illū locum in quo de viuis cōmemoratio fieri ꝯſueuitorās ꝓ patre factꝰ eſt ī extaſi. Raptuſqꝫ ī ſpū vidit virū dei dn̄icū corona quadā laureatū totūqꝫ mirabili ſplendore fulgentē duobꝰ qͥbuſdamreuerēdis viris comitatū hincinde extra bononiā viā regia ꝓcedentē. Intellexitqꝫ ꝙ eademhora dn̄icus ad celos migrauerat .ſ. hora ſextaferia ſexta. ¶ Septimū priuilegiuꝫ beati dn̄icid̓r eccleſiaſtica veneratio. Nā eccleſia ſācta deiſtatuit dn̄icū ab oībus xp̄i fidelibꝰ venerandūcuiꝰ feſtū celebrat annuatim ordinēqꝫ ſuū multis fauoribꝰ et gratijs ſpūalibus ꝓſequit̉. Sicem̄ placet ſūmo deo qͥ vt p̄diximus in pͥma ꝑteelegit dn̄icum ducē populi ſui ⁊ p̄dicatorē euāgelice doctrine. Hic igit̉ eſt ille pater ⁊ patriarcha eximius qui tetrū ⁊ horridū ſeculū ſua vita ⁊ ſcientia illuſtrauit. Cuiuſqꝫ filij in dies prauitatē hereticam validiſſime ꝑſequunt̉. Huncdeuotione ſingulari colimus ꝑ quē deus tātamagnalia dignatus ē oꝑari: qͥ onere carnis depoſito nūc gaudet atqꝫ letat̉ inter agmina angelorū laudans ⁊ benedicēs xp̄m ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sernio. lix. de ſancto vincentio doctore eximio ac celeberrimo famoſiſſimo p̄dicatore ordinis p̄dicatoꝝ.N medio eccl̓ieaperuit os eius. Sapiētis ꝟba ſuntiſta originaliter Ecc̄i. xv. ca. Inſtāte neceſſitate horū tempoꝝ qͥbus mūdus quaſi totꝰ vitijs erat obrutus: ⁊ xp̄iana religio naufragiū pati videbat̉. ſuſcitauit deus ſpiritū ſancti Uincētij: qͥ ſua p̄dicatiōe īnumerabiles populos cōuertit ⁊ reformauit. hūc non ab re ſancta romana eccleſia catalago ſanctorū aſcripſitQuē Calixtus tertiꝰ in vrbe maxima ſolēnitercanonizauit. ſtatuitqꝫ illū a cunctis fidelibꝰ venerandū. Quapropter vt eiꝰ feſtiuitas deuotion feruētiſſima celebret̉: dignū duxi in hͦ ẜmone illius p̄dicationis laudes eximias recenſerede quo cōuenientiſſime dici poſſunt ꝟba in themate poſita: in qͥbus tria myſteria ꝓponimuscontemplanda.¶ Primū d̓r idoneitatis.¶ Scd̓m ſingularitatis.¶ Tertiū vtilitatis.Ꝙ beatꝰ vincētiꝰ fuit idoneus ad p̄dicandum tū qꝛ gr̄a dei fuit in illo. tumꝓpter ſcientiā. tum etiā ꝓpter ſanctitatem vite. ¶ Capl̓m .j.Rimuꝫ myſterium cōtemplandū de p̄dicatiōe ſāctivincētij d̓r idonēitatꝭ. Fuit qͥppe ip̄eidoneꝰ ad p̄dicādū euāgeliū xp̄i triplici rōne.¶ Primo rōne gr̄e inſpirantis.¶ Scd̓o rōne ſcientie excellentis.¶ Tertio rōne vite reſplendentis.¶ Primo fuit idoneꝰ ad p̄dicandū rōne gr̄e inſpirantis. pie qͥdeꝫ tenere poſſumꝰ beatū vincētiū fuiſſe inſpiratū a deo: vt ordinē ſancti dn̄iciingrederet̉. Nā vt in eius legenda narrat̉ ipſenatus ē valētie ex familia ferrariorū parentibꝰclariſſimis: ⁊ honeſtis. Qui tres filios genuerūt ſcꝫ petrū vincentiū ⁊ bonifaciū. hic bonifacius fuit iuris vtriuſqꝫ doctor peritiſſimꝰ: qͥ extincta vxore ſuaſu beati vincētij cartuſiēſiū habitū ſuſcepit: in quodaꝫ monaſterio extra muros valētie: qd̓ ab incolis vocat̉ porta celi. Etob ſue vite grauitatēqꝫ morum: poſt qͣttuor annos illius ordinis electus fuit rector generalisEt vt de beato vincentio dicamꝰ qͥbuſdā indicijs quātus euaſurus eēt oſtenſū eſt. Patri naqꝫ eius dormienti nocte quadā viſū eſt ꝙ cumin eccleſia fratrū p̄dicatoꝝ eēt quendā virumvenerabilem ī habitu ſācti dominici p̄dicātem