bona fructus malos facere. Ex quo inferūt: ergo mala nō poſſunt eſſe ab eodē pͥncipio a quoſunt bona. Ergo ſūt duo pͥncipia vnū bonorū:aliud maloꝝ. Quibꝰ reſpōdemꝰ ꝙ lꝫ arbor bona nō faciat malū fructum: tamen nihil ꝓhibetfructū quē arbor bona ꝓduxit poſſe putrefieri⁊ corrumpi: ⁊ nemo adeo fatuus eſt vt cum videt diuerſa pira in archa vel in mēſa: quorumalia putrida ſūt: alia ſana ꝙ ꝓpter hoc non credit ea nō poſſe eſſe ex eadē arbore: nec aliqͥs credat duas mulieres nō poſſe habere vnā mr̄eꝫ:eo ꝙ vna ꝟgo alia corrupta. Sic nihil ꝓhibetdiabolū eſſe bonū creatiōe ⁊ factū a deo: maluꝫꝟo ſua voluntate. ¶ Tertio arguūt manicheqꝛ Ioh̓is. viij. c. ſcribit̉. vos ex parte diaboloeſtis. ergo diabolus eſt creator illoꝝ: quibꝰ verba illa ſic dicta ſūt. Reſpondet̉ ꝙ nō ſequiturnam pater dicit̉ aliqͥs alterius: vel qꝛ ab eo habet ſubſtātiā: vel quia ab eo habet mores ſuſcipiendo eius doctrinā: vel imitādo vitā: hͦ ſcd̓omodo diabolꝰ erat pater phariſeoꝝ. ¶ Quarto arguunt Ioh̓. xiiij. xp̄s dixit de diabolo. venit em̄ pͥnceps mundi huius ⁊ in me nō habetquicqͣꝫ: diabolꝰ pͥnceps mūdi vocat̉: ergo mūdus eſt ab eo. reſpōdet̉ ꝙ non omnes pͥncipesſunt dij vel creatores: preterea ip̄e pͥnceps eratvſurpatione: vnde iudicio a mūdo erat eiciendus: ẜm illud Ioh̓. xij. Nunc iudiciū eſt mūdinūc pͥnceps mūdi huius eiciet̉ foras. ¶ Quinto arguūt quia Ioh̓. xviij. dixit xp̄s. regnū meum non eſt de hoc mūdo. ergo xp̄s non eſt rexhuius mūdi: ergo mūdus eſt regnum diaboli.Reſpondet̉ ꝙ regnū xp̄i fideles vocant̉: qͥ nonſunt de hoc mūdo: qꝛ non ſunt dediti mūdanisſunt tamē in mūdo ſed quaſi exulātes ⁊ eternūdei deſiderātes. ¶ Sexto arguūt: qꝛ apoſtolꝰſcd̓a ad Corꝭ. iiij. ca. ait. deus huius ſeculi excecauit mētes infideliū: diabolus ergo deus huiꝰſeculi eſt. Reſpondet̉ ꝙ diabolus nūcupatiōedeus eſt vel dn̄s ⁊ non ẜm veritatē. Nam ⁊ vēter deus vocat̉ ad Philippē. iij. ca. quorū deꝰventer eſt: tamē venter nō eſt creator: oſtendendum eſt igit̉ manicheis ꝙ om̄ia ſunt creata abip̄o deo viſibilia ⁊ inuiſibilia. Scribitur nāqMatth̓ .vj. ca. Reſpicite volatilia celi ⁊cͣ. Etſubdit̉ pater veſter celeſtis paſcit illa: ergo cibcorruptibilis quo aues paſcunt̉ a patre celeſtieſt. Et Matth̓. v. c. dicit̉ de pane celeſti. pluitſuper iuſtos ⁊ iniuſtos: ergo pluuia eſt a deo.Et Matth̓. viij. ca. ſcribit̉ de xp̄o ꝙ vēti ⁊ mare tanqͣꝫ domino obediebāt ei. ⁊ Ioh̓. j. c. Omnia ꝑ ip̄m facta ſunt. ⁊ iteꝝ ibi. In ꝓpria venit⁊ ſui eam non receperūt. Sed nō erat ꝑ gratiaſui: cum eſſent mali: ergo ſui erant ꝑ creationē.Item mutauit aquā ī vinū corruptibile. Ioh̓.ij. ca. ergo ⁊ corruptibilia ſunt ab ip̄o. Et apl̓aad Roma. ij. ca. ait. ex ip̄o ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o ſūtom̄ia Et pͥme ad Corꝭ. x. ca. Ex deo om̄ia. ⁊ adEphe. ij. ca. ip̄ius factura ſumꝰ. ⁊ eiuſdē. iij. c.In deo qͥ creauit om̄ia. ⁊ ad Eollocē. iij. c. Inip̄o cōdita ſūt vniuerſa que ſūt in celo ⁊ int̓raviſibilia ⁊ inuiſibilia. Et ad Heb̓. j. ca. Initiotu dn̄e terrā fundaſti: ⁊ oꝑa manuū tuaꝝ ſūt celi. ⁊ Actꝭ. iij. ca. dicit̉. Tu feciſti celū ⁊ terram.⁊ eiuſdē. xvij. ca. deus qͥ fecit mundū ⁊ om̄ia q̄in eo ſūt. ⁊ Apoc̄. x. ca. iurauit ꝑ viuētē in ſecula ſeculorū qͥ creauit celū ⁊ terram mare ⁊ om̄iaque in eis ſūt. mouent̉ itaqꝫ manichei abſqꝫ vlla rōne docentes multas fatuitates. ¶ Secundus error manicheoꝝ ē ꝯtra incarnatiōis xp̄iveritatē: dicunt em̄ xp̄m non habuiſſe verā humanā naturā. Sed contra iſtos eſt ſcriptura ſacra: que xp̄m affirmat deū ⁊ hominē: homineꝫꝟo ꝑfectum ex aīa rationali ⁊ hūana carne ſubſiſtentē: atqꝫ verū redemptorē mundi affirmatqͥ nos redemit p̄cioſo ſanguine ſuo. ¶ Tertiuserror manicheoꝝ eſt cōtra legis antique bonitatem. dicūt em̄ patres veteris teſtamēti fuiſſedānatos: qꝛ legunt̉ aliquādo peccaſſe Sꝫ ſimiliter dicendū foret d̓ petro ⁊ paulo qͥ aliquādopeccauerūt. qd̓ ip̄i negāt Sed nos ꝓbamus teſtimonijs noui teſtamēti qd̓ ip̄i recipiunt antiquos patres bonos fuiſſe atqꝫ ſaluatos: nam legit̉ Matth̓. viij. ca. Multi ab oriēte ⁊ occidēcidente veniēt ⁊ recūbent cū abraam iſaac ⁊ iacob ī regno celoꝝ: ergo abraā iſaac ⁊ iacob ſūt īregno celorū. Item Matth̓. vij. ca. in trāſfiguratiōe domini apparuerūt moyſes ⁊ helias cuꝫeo loquētes: ſi damnati fuiſſent in trāſfiguratione illa nō affuiſſent. Inſuꝑ luce. xvj. lazarꝰ mortuus portatus eſt ab angelis in ſinū abrae. Tenēt adhuc manichei legē veterē datam eē a pͥncipe tenebraꝝ ⁊ malam eſſe. Cui errori occaſionem dedit pͥmo legis grauitas. Uiſū eſt em̄ aliquibꝰ nō fuiſſe deū benignū qͥ tam graue onuspopulo impoſuerit. Ad qd̓ dicēdū ꝙ corda iudeorū erecta erant per p̄ſumptionem. Nam dicebant Exodi. xviij. ca. Nō deeſt qui impleat:ſed deeſt qui iubeat. Et Exodi. xxiiij. ca. Reſpondit vniuerſus populus ſimul cuncta q̄ locutus eſt dominꝰ faciemꝰ. ideo humiliādi erātgraui onere legis vt ad auxiliū gratie currerēt.Secūdo dedit occaſioneꝫ huic errori iuſticia qͣpuniebant̉ criminoſi. vnde dicūt non fuiſſe deum benignū qͥ legem tam crudelē dedit. Ad qd̓dicendū ꝙ cum pͥncipium ſapiētie ſit timor deivt ſcribitur Prouer .j. ca. ꝑfectio vero ſapiētieſit amor dei. pͥma lex debuit inchoare a timoremalos acriter puniēdo ſecūda lex debuit ſapiētiam ꝑficere cuꝫ amore multis amonitionibꝰ et