oſtendit creatorē eſſe optimū: ⁊ ideo amore digniſſimū. Alio modo dicūt nob̓ vt amemꝰ deūexhibēdo nobis tot īnumera bn̄ficia. Nā terra⁊ fructus eius aqua ⁊ piſces maris. Aer ⁊ volucres celi. Ignis ⁊ claritas ſolis: ⁊ ſpēdor ſtellarū ⁊ lune: ⁊ om̄ia alia que homini ꝑſtāt: nonceſſant ſuo modo homini dicere. Ama deum:amā deū: ama deū: qͥ cuncta ad vſū tuum ordinauit. Quartū qd̓ nos inducit vt diligamꝰ deūē gr̄a ſcꝫ nobis tributa: cū deus ꝓ nobis incarnatus trigintatribꝰ annis cū oībus ꝯuerſandopati ꝓ nobis voluit famē: ſitim: frigꝰ: calorem⁊ tandeꝫ ſubijt iugū grauiſſime crucis in qͣ ſanguinem fundēs morte p̄cioſa genus humanuꝫredemit. Nā ſi puerulū ip̄m in p̄ſepio naſcēteꝫinſpicimus: audimꝰ illū dicenteꝫ. amor tuus ooīa facit me deū celi carne veſtitū hoc vili locoteneri. Si pānis inuolutū vel vagientē ī cuna:aut herodis iram ꝑegrinando in vlnis matrisfugientem miramur. Mox ⁊ ip̄e rn̄det. O aīamea amor tuus ad hec oīa me compellit Si ſingulos eius actus ſubtiliter meditamur oēs abamore ardētiſſimo emanare videmꝰ Quid plura vincula: ſputa: ludibria: verbera: ꝯtumelie:deriſiones: flagella: corona ſpinea: crux: claui:ſpongia: lancea: nōne ſuo modo ſonum faciuntamoris. O inſenſibilis rationalis creatura. Emens ferrea om̄i adamāte durior. O deniqꝫ ingratiſſima aīa quaꝫ non inflāmant nō aduruntxp̄i ih̓u amoris incendia. ꝓpter hec oīa Bern̄.in lib̓. d̓ diligendo deū ait. Quid retribuā dn̄opro oībus que retribuit mihi. in pͥmo opere memihi dedit: in ſcd̓o ſe ⁊ vbi ſe dedit memihi reddidit: datus ergo ⁊ redditus me ꝓ me debeo ⁊bis debeo. Quid deo retribuā ꝓ ſe: nā etiam ſime millies rependere poſſem qͥd ſū ego ad dn̄ꝫEt ideꝫ ſuꝑ Can. Suꝑ oīa reddit te mihi amabilē bone ih̓u calix quē bibiſti: opus redēptionis noſtre hoc amorē noſtrū facile vendicat: totum ſibi. hoc inquā eſt qd̓ noſtrā deuotioneꝫ ⁊blādius allicit ⁊ iuſtiꝰ exigit ⁊ artius ſtringit etafficit vehemētius. Et iteꝝ in ẜmonibꝰ Bern̄.dicit. O duri ⁊ indurati filij adam qͦs nō emollit tāta benignitas tāta flāma tam ingēs ardoramoris tā vehemens amator: qͥ ꝓ vilibus ſarcinulis tam p̄cioſas merces expendit. Quintuꝫꝙ nos incitat ad amorē dei d̓r amicitia. de ſoloqͥppe deo certi eē valemus: ⁊ ſi eū diligimꝰ nob̓ſit fidelis ⁊ verus amicus. Alij ꝟo amici inueniunt̉ tripliciter infideles. Primo qꝛ aliqn̄ nōamāt lꝫ ament̉. ſꝫ nō ſic eſt d̓ eo qͥ Prouer. viijca. ait Ego diligentes me diligo. ⁊ de hoc xp̄sdixit Ioh̓. xxiiij. ca. Qui diligit me diligetur apr̄e meo: ego diligā eū. Scd̓o qꝛ multi ſūt amici tꝑe ꝓſperitatis ⁊ in aduerſitate deficiūt: id̓oſapiēs Ecc̄i. vj. ca. ait. eſt amicus ẜm tp̄s ſuū:⁊ nō ꝑmanebit in tꝑe tribulatiōis. Sꝫ nō ſic ēin deo de qͦ d̓r ī pſalmo. Iuxͣ ē dn̄s his qͥ tribulato ſunt corde ⁊ qͣꝫuis amicos ſuos ⁊ eoꝝ vtilitatem flagellari ſepe ꝑmittat: illos tn̄ nūqꝫ deſerit quos in tribulatiōe cōfortat. Tertio pleriqꝫamant amicos dū viuūt ſed in morte inimici efficiunt̉: mortuos expoliātes ⁊ bona eoꝝ pauperibꝰ diſpenſanda tanqͣꝫ lupi rapiētes. Sꝫ deus ſpirituꝫ a corpore exeuntē ad ſe ſuſcipit: illūqꝫ delicijs ac diuitijs et̓ne vite facit participē.Cōſiderans oīa ſupradicta beatus laurentiuspatriā ſcꝫ hiſpaniā ⁊ parētes reliquit: terrenaoīa calcauit ſpreuitqꝫ hereditatē: cū filius fuiſſet vt aiunt nobiliſſimi ducis: atqꝫ beatuꝫ ſixtūpapam ſecutus romam vſqꝫ ꝑuenit: ibi a beatofixto factus eſt archidiaconꝰ: qui tāto fidei zelo ductus fuit: vt nec cōminationes nec ꝟberadura nec ignis incēdiū horreret Id̓o Ambro.ī ẜmone ſic ſcpͥſit d̓ illo. ardebat extrinſecꝰ martyr laurētiꝰ tyrāni ſeuiētis incēdijs: ſꝫ maior illū intrinſecꝰ xp̄i amoris flāma torrebat.Qualit̓ beatꝰ laurētiꝰ ꝓbatꝰ fuit ignepximalis miſeratiōis. ⁊ an poſſit elemoſyna dari abſqꝫ charitate. ⁊ ſi fieripōt de illicite acqͥſitis. ⁊ quo pōt cauſare ſpūalem effectum ¶ Capl̓m. II.Ecundus ignisquo examinatꝰ eſt ⁊ ꝓbatus inuētabſqꝫ crimine beatꝰ laurentiꝰ d̓r ꝓximalis miſerationis: nā ad ꝓximos miſericorsfuit. qͥbus theſauros eccl̓ie diſpenſauit: naꝫ vtrecitat̉ in legēda. Tꝑe beati ſixti philippus imperator: ⁊ filius ſuꝰ noīe philippus fidē xp̄i receperāt: ⁊ eccleſiā ſublimare plurimū intendebātRegnauit aūt iſte philippus āno milleſimo abvrbe cōdita: vt milleſimus rome annꝰ xp̄o potius qͣꝫ idolis diceret̉: qͥ annus milleſimꝰ fuit aromanis cū ingenti ludoꝝ ⁊ ſpectaculoꝝ apparatu celebratꝰ. Erat aūt cuꝫ philippo imꝑatoremiles qͥdā nomīe decius: quē miſit in galliā vieā rebellātē imperio romano ſubiugaret. Quipergens cum exercitu ꝓſpere cuncta geſſit: victorqꝫ ad vrbē redibat. audiens imꝑator eiꝰ aduentū honorare eū volens eidē a roma vſqꝫ veronā obuius iuit nec videri debet cuiqꝫ duruꝫhoc qd̓ d̓r de verona: quaſi vellet eā nouā foreciuitatē: quoniā vt in cronica ricobaldi ſcribit̉tꝑe tarquinij priſci qͥnti regis romanoꝝ: cōdite fuerunt in italia agallie vrbes ſcꝫ mediolanūbrixia verona vincentia. decius igit̉ ambitiōeimperij papilionē imꝑatoris latenter introiuit⁊ dormientē dn̄m iugulaūit. attraxit aūt exer-