vita in qua impoſſibile eſt ꝓpter humane cōdtionis infirmitatē ſemꝑ actu cogitare de deo ⁊moueri dilectiōe ad ip̄m. Scd̓o ꝯtingit vt homō ẜm ſuuꝫ poſſe diligat deū: ita vt om̄e ſuumſtudiū deputet ad vacandū deo ⁊ rebꝰ diuinisp̄termiſſis alijs niſi quantū neceſſitas vite preſentis reqͥrit: ⁊ iſta ē ꝑfectio dilectionis: q̄ ē poſſibilis in via non tn̄ ē cōmunis oībꝰ nec oēs obligant̉ ad illā. Tertio ꝯtingit vt homo ẜm ſuūpoſſe diligat deum ſic ꝙ habitualiter aliqͥs corſuū ponat ī deo: ita ſcꝫ ꝙ nihil cogitet vel velitqd̓ ſit diuine dilectioni ꝯtrariū. ⁊ hec ē ꝑfectiocōmunis oībꝰ poſſibilis ad quaꝫ oēs tenēt̉. Exhis ꝯcludimꝰ cū dn̄o Bonouē. in. iij. di. xxvij.ꝙ ꝑfectio charitatis ⁊ dilectionis diuine que īhac pn̄ti vita ex ꝑte hominuꝫ diligentiū deumexigit tm̄ vt excludat oēm affectū cōtrariū nonaūt omnē affectuꝫ extraneū. ¶ Scd̓m dubiumfuit qͣre p̄ceptū de dilectione dei dicit̉ primū ⁊maximū: ſicut dixit xp̄s Matth̓. xxij. ca. Adqd̓ rn̄demꝰ ꝙ hoc ē multiplici rōne. Prima qꝛdilectio dei ē vita aīe: vnde Deutꝭ. iij. ca. dicit̉Elige tibi vitā vt tu viuas ⁊ ſemē tuū: diligasdn̄m deū tuū. Et Ioh̓es pͥma Canonica. ca. iiQui nō diligit manet in morte. ⁊ Apoc̄. iij. ca.d̓r de illo. qͥ ſine dei dilectione putat ſe viue̓ habēs ꝟtutes alias: nomē habes ꝙ viuas ⁊ mortuꝰ es. Scd̓a rō eſt qꝛ oēs virtutes abſqꝫ amoredei ſunt imꝑfecte: nec pōt a iqͥs ſine dei amoreſimpliciter ꝟtuoſus tueri: id̓o apl̓s ad Roma.xiij. dixit. plenitudo legis ē dilectio. ⁊ Gregꝰ inomel̓. inqͥt. nō hꝫ aliqͥd viriditatis ramus bonioꝑis ſi nō māſerit ī radice charitatis Tertia ratio eſt. qꝛ dilectio dei dū eſt in corde rationaliscreature fac̄ eā ꝓmptā fortē ⁊ expeditiſſimā adquecunqꝫ ardua et difficillima toleranda. ideoGregꝰ in omelia ait. Amor dei nunqͣꝫ ē ocioſusoperat̉ em̄ magna ſi ē. Si aūt operari negligitamor nō eſt. Et Hiero. ad euſtochiū ita ſcribitAmemus xp̄m ⁊ eiꝰ ſemꝑ q̄ramus amplexus.⁊ facile videbit̉ omne difficile breuiaqꝫ putabimus vniuerſa q̄ lōga ſūt: ⁊ iaculo illiꝰ vulneratiꝑ horaꝝ momenta dicemꝰ. heu mihi qꝛ incolatus meꝰ ꝓlongatꝰ eſt. Quarta rō eſt qꝛ dilectiodei magis vnit aīam cū deo qͣꝫ q̄libet alia ꝟtusvnde apl̓s pͥme ad Corꝭ. vj. ca. dicit. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs ē cū deo. ⁊ Hugo ī li. de arraſpō. dic̄. Scio aīa mea ꝙ dū aliū diligis ī eiusſil̓itudinē trāſformarꝭ. ⁊ Augꝰ ſuꝑ Ioh̓eꝫ inqͥtTalis ē vnuſqͥſqꝫ qͣlis ē dilectio ſua: ſi deū diligis deꝰ es. ſi hoīeꝫ hō. ſi terrā terra. Quinta rōqꝛ dilectio dei magis letificat ⁊ delectat aīaꝫ qͣꝫq̄cunqꝫ ꝟtus. vt inqͥt apl̓s ad Roma. viij. ca.Diligētibꝰ deū oīa cooperant̉ in bonū: qꝛ in ꝓſperitate ⁊ aduerſitate ſꝑ ſūt ī leticia. id̓o beatꝰiacobꝰ d̓ tudecto dicebat. Amore dinino amore. amore che non ſey amato amore la tua amicitia e piena di delicia nō cade may in triſticialo cor chi te ha aſſagiato. Tertiuꝫ dubiū fuit q̄ſūt illa q̄ nos incitant vt diligamus deuꝫ ſuperoīa: ⁊ lꝫ ſint multa tn̄ nos dicemus de qͥnqꝫ.¶ Primum eſt ſcriptura.¶ Scd̓m eſt fractura.¶ Tertium creatura.¶ Quartum gratia.¶ Quintum amicitia.¶ Primum eſt ip̄a ſcriptura: vnde Deutꝭ. vj.ca. ſcribit̉. Audi iſrael dn̄s deus tuꝰ vnus ē: diliges dn̄m deū tuum ex toto corde tuo: ex totaaīa tua: ⁊ ex tota fortitudine tua. Et eiuſdē. xj.ca. Ama dn̄ꝫ deū tuū. ⁊ Matth̓. xxij. Marcixij. ⁊ Luce. x. Diliges dn̄m deū tuuꝫ ⁊ ꝓximūtuum ſicut teip̄m. In his duobꝰ p̄ceptis totalex pendet ⁊ ꝓphete. Scd̓m qd̓ nos inducit vidiligamus deū eſt factura qꝛ ipſe fecit nos. Siem̄ naturaliter amat filius patrem a quo habetparteꝫ corporis ſui: quāto magis amare debetdeum qui corpus ⁊ animā fecit. Ideo ſapiensEcc̄i. vij. ca. ait. In tota anima tua dilige eumqͥ te fecit. Nam ſi diligēter qͥs attendat quātuꝫeſt beneficiū qd̓ illi deus tribuit dū corpus dedit vtiqꝫ dignū amore cenſebit. Quot em̄ ſuntmēbra in corꝑe tot dei beneficia īueniunt̉ ⁊ magna. Et ꝓnimio membro plus debet̉ hō amare deū qͣꝫ ament euꝫ multi ꝓ cunctis bn̄ficijs q̄ab eo receperūt. Si qͥs em̄ amiſerit oculū: qͣꝫtūamaret euꝫ qui ſibi reſtitueret. Et ſi qͥs meruiſſet amittere eū: qͣꝫtum diligeret illū qͥ ſibi oculūcōſeruaret. Nō minus ergo amādus eſt qͥ eumab initio dedit ⁊ datū cōſeruauit cū ſepenumero vtendo illo cōtra deū euꝫ amittere meruerihomo. Sic referre poſſumꝰ de ſingulis mēbrisEt ſi tantū amādus eſt qͥ dedit corpus: quātofortius qͥ dedit aīam. Clamant igit̉ om̄ia que īhomīe ſunt a deo facta. Ama deū. Clamāt oculi: ama deū. Clamāt aures: ama deuꝫ. Clamatlingua: ama deū. clamāt dentes: ama deuꝫ. clamant manus: ama deū. clamāt pedes: ama deum. clamat ratio: ama deum. clamat memoria:ama deū. clamat intellectꝰ: ama deū. clamat voluntas: ama deū: qꝛ ab ip̄o ſunt omnia. Ob qd̓Bern̄. inqͥt. Ualde omnino mihi amādus ēquē ſum: viuo ⁊ ſapio. ¶ Tertiū qd̓ nos inducit vt diligamꝰ deū eſt om̄is creatura. ait em̄ d̓hoc Augꝰ lib̓. x. ꝯfeſſionū. Celuꝫ ⁊ terra ⁊ oīaq̄ in eis ſūt: ecce vndiqꝫ mihi dicūt vt te amemnec ceſſant dicere omnibꝰ vt ſint inexcuſabilesDupliciter dicunt creature nobis vt deū amemus. vno modo oſtēdendo eū digniſſimū amore noſtro. Bonitas em̄ vniuerſitatꝭ creaturaꝝ