citū ⁊ illos qͥ cū imꝑatore venerant p̄ce p̄cio ⁊muneribus: atqꝫ cū eis ad vrbē gradu cito properauit. audiēs hoc philippus iunior vehemēter extimuit: ⁊ totū theſaurū patris ⁊ ſuū beato ſixto ⁊ ſancto laurētio cōmendauit vt ſi ip̄ma decio interfici ꝯtingeret theſauruꝫ ip̄m eccleſijs ⁊ pauꝑibus erogarēt: nec te moueat ꝙ theſauri quos laurentiꝰ diſpēſauit: nō dicunt̉ theſauri imperatoris ſed eccleſie: qꝛ potuit eē ꝙ cūip̄is theſauris philippi aliquē etiam thaſauruꝫeccleſie diſpēſauit: vel forte id̓o dicunt̉ theſauri eccleſie qꝛ philippus eos reliquerat eccleſijsdiſpēſandos. Senatꝰ ergo obuiā decio ꝓceſſit⁊ ip̄m in imperiū cōfirmauit: ne ꝟo ꝓditorie ẜzelo idolatrie dn̄m ſuū occidiſſe videret̉ xp̄ianos cepit crudeliſſime ꝑſeqͥ adeo vt multi martyrio coronarent̉ inter quos etiā philippus iunior annumeratus fuit: poſt hoc oblatus ē decio beatus ſixtus tanqͣꝫ qui xp̄m coleret ⁊ īperatoris theſauros haberet: tūc decius in carcere recipi ip̄m iuſſit donec ꝑ illata tormēta ⁊ theſauros ꝓderet ⁊ xp̄m negaret. beatus autē laurentius ip̄m ꝓſequens: poſt eū clamabat: quoꝓgrederis ſine filio pater: quo ſacerdos ſancteſine miniſtro ꝓperas. Tu nunqͣꝫ ſine miniſtroſacrificiū offerre ꝯſueueras. Quid in me diſplicuit paternitati tue: nūqͥd degenerē me ꝓbaſtiexperire certe vtrū idoneū miniſtrū elegerꝭ cuicōmiſiſti dominici ſanguinis diſpēſatiōeꝫ Cuibeatus ſixtus dixit: nō ego te deſero fili neqꝫ tederelinquo. ſed maiora tibi debent̉ ꝓ fide xp̄icertamina. nos quaſi ſenes leuioris pugne curſum recipimꝰ: te autē quaſi iuuenē manet glorioſior de tyranno triūphus. poſt triduū me ſeq̄ris ſacerdoteꝫ leuita: deditqꝫ ei oēs theſaurosp̄cipiens vt eccleſijs ⁊ pauꝑibꝰ erogaret. Quixp̄ianos diligenter die ac nocte queſiuit ⁊ vnicuiqꝫ ꝓut opus fuerat miniſtrauit om̄eſqꝫ pauperibus diſpēſauit. id̓o eccleſia cantat de eo idpſalmiſte qd̓ ponit̉. ij. ad Corꝭ. viij. c. diſperſitdedit pauperibus iuſticia eius manet in ſeculūſeculi. Que verba ponderāda ſūt diſperſit em̄dicit̉: qꝛ pluribꝰ cōdiuiſit ⁊ nō vni: diſperſit enon auare retinuit: dedit ⁊ nō vēdidit. dedit libere ſine ſpe mercedis lucri aut cōmodi aut obſequij tēporalis. dedit nō dādū poſt mortē d̓reliquit pauperibꝰ ſcꝫ xp̄i non parētibus nondiuitibus. ideo iuſticia eius manet in ſeculū ſeculi: qꝛ merces iuſticie eius eſt eterna: vt exponit Nico. de lyra. Sed quia hoc loco elemoſyna beati laurentij tam ſublimiter magnificat̉ libet tria de ip̄a dubia diſputare.¶ Primū vtꝝ elemoſynā dare ſit actꝰ charitatꝭ¶ Secundū vtrū elemoſyna fieri poſſit de illicite acquiſitis.¶ Tertium vtrum elemoſyna corporalis habeatſpiritualē effectum.¶ Ad primū dubiū poſſet quis dicere arguendo. Ꝙ actus charitatis non pōt eſſe ſine charitate: ſed largitio elemoſynaꝝ pōt eſſe ſine charitate: igit̉ nō erit actus charitatis. nā prime adCorꝭ. xiij. c. apl̓s dixit. Si diſtribuero ī cibospauperū om̄es facultates meas charitatē aūtnō habuero nihil mihi ꝓdeſt. Ad hoc reſpondet Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij. Ꝙ aliqͥd dicit̉ eſſeactus ꝟtutis dupliciter: vno modo materialiter ſicut actꝰ iuſticie eſt facere iuſta: ⁊ talis actꝰpōt eſſe ſine ꝟtute: nam multi nō habētes habtum iuſticie operant̉ iuſta: vel ex naturali ration: vel ex timore: vel ex ſpe aliqͥd adipiſcendiAlio modo d̓r aliqͥd eſſe actus ꝟtutis formalit̓ſicut actus iuſticie eſt actio iuſta eo modo quoiuſtus facit ſcꝫ prompte ⁊ delectabiliter. Et hͦmodo actus ꝟtutis non eſt ſine ꝟtute. ẜm hͦ exgo dare elemoſynā materialiter p̄t eſſe ſine charitate. dare ꝟo elemoſynā formaliter. id eſt. ꝓpter deum delectabiliter ⁊ prompte ⁊ omni eomodo quo delectet: nō eſt ſine charitate elemoſyna qͥdem eſt opus quo dat̉ aliqͥd indigēti excōpaſſiōe ꝓpter deū. ¶ Scd̓m dubiū fuit vtꝝelemoſyna fieri poſſit de illicite acqͥſitis. Ad hͦreſpondet Tho. vbi ſupra. ꝙ aliquid pōt dicitripliciter illicite acquiſitū Vno modo illd̓ qd̓illicite ab alio accipit̉ ⁊ debet̉ ei: nec poteſt abeo qui accipit retineri: ſicut cōtingit in rapinafurto ⁊ vſuris ⁊ de talibus cuꝫ homo teneaturad reſtitutionē elemoſyna fieri non pōt. Secūdo modo eſt aliquid illicite acquiſitū: qꝛ ille qͥacquiſiuit retinere nō pōt: nec tamē debetur eia quo acquiſiuit ſcꝫ qꝛ cōtra iuſticiā accepit etalter cōtra iuſticiā dedit. Sicut cōtingit ī ſymonia in qua dans ⁊ accipiens cōtra iuſticiā legꝭdiuine agit: vnde non debet fieri reſtitutio ei qͥdedit. Sed debet ī elemoſynas erogari: ⁊ eadēratio ē in ſimilibꝰ in quibꝰ ſcꝫ datio ⁊ acceptioeſt contra legem. ¶ Tertio modo eſt aliqͥd illicite acquiſitū non qͥdeꝫ qꝛ ip̄a acqͥſitio ſit illicta: ſꝫ qꝛ id ex quo acquirit̉ eſt illicitū Sicut piꝫde eo qd̓ mulier acquirit ꝑ meretriciū ⁊ hoc ꝓprie vocat̉ turpe lucrū. Quia em̄ mulier q̄ meretriciū exercet turpiter agit ⁊ ꝯͣ legē dei. Sedin eo ꝙ accipit non iniuſte agit nec ꝯtra legemvnde licite retineri pōt ⁊ de eo elemoſyna fieri:nō tamē fit d̓ tali lucro oblatio ad altare. iuxtaillud Deutꝭ. xxiiij. c. Non offers mercedē ꝓſtibuli in domū dei tui: tum ꝓpter ſcandalū: tumꝓpter ſacroꝝ reuerentiā. ¶ Tertiū dubiū fuitvtrū elemoſyna corporalis habeat ſpiritualemeffectū. ⁊ arguit̉ ꝙ nō. Nam effectꝰ nō ē potiorſua cauſa: ſed bona ſpiritualia ſunt potiora cor