veritatē oībꝰ lucide tradidit: facit inſuꝑ ad huius legis dignitatē legiſlatoris excellētiaˡ. Nāp̄eſt oībꝰ qͥ leges tulerūt: imo cūctis angelis ethoībꝰ ceteriſqꝫ creaturis celi ⁊ terre. vt em̄ tradit Iſid̓. v. ethim. li. multi fuerunt legis auctores. nam foroneus grecꝰ: rex pͥmus: leges iudiciaqꝫ conſtituit. Mercuriꝰ termegiſtus pͥmusleges egyptijs tradidit. Solon pͥmꝰ leges athenienſibꝰ dedit. Ligurgus pͥmus lacedemonijsiura ex apollinis auctoritate confinxit. Numapumpiliꝰ qͥ romulo ſucceſſit in regnuꝫ pͥmus leges romanis edidit. Deinde cū populꝰ ſeditioſos magiſtratꝰ ferre nō poſſet decē viros legibſcribēdis creauit: qͥ leges ex libris: ſolonis: ī latinū ſermonē tranſlatas: duodecim tabulis expoſuerūt. Fuerūt aūt hi. Apius. Claudiꝰ. Genutius. Uecerius. Iuliꝰ. Maniliꝰ. SulpitiSectius. Curatiꝰ. Romulꝰ. Poſtumius. Supradicti tn̄ oēs dn̄o ih̓u xp̄o: nec in minimo valent cōparari. Moyſes ꝟo gentis hebree primus oīuꝫ diuinas leges ſacris lr̄is explicauitverūtamē qͣꝫuis vetus ⁊ nouū teſtamentū ſinta deo data. Tn̄ vetus fuit datū mediantibꝰ angelis. vnde Actꝭ. vij. ca. Stephanꝰ dicebat iudeis. accepiſtis legem in diſpoſitiōe angeloꝝ.Sꝫ nonū teſtamentū dedit ꝑ ſeip̄m xp̄s deꝰ ꝓnobis incarnatꝰ. ꝓpter qd̓ Augꝰ in li. de ẜmone dn̄i in monte exponens illud Matth̓. v. Etaperiens os ſuū dicit. tunc aperuit os ſuumin lege veteri aperiebat ora ꝓphetaꝝ. Et hͦ eſtqd̓ ait apl̓s ad Heb̓. j. ca. Multipharie multiſqꝫ modis olim deus loquens patribus in prophetis. nouiſſime diebꝰ iſtis locutus eſt vobisin filio quem cōſtituit heredem vniuerſorū perquem fecit ⁊ ſecula. ¶ Scd̓m dubium fuit vtꝝlegis euangelice debuerūt eſſe quattuor principales ſcriptores. Et dicimus ꝙ ſic. Et hoc ꝓpter figurā ſacramēti: quia iſte qͣternarius fuitin veteri lege multipliciter figuratus. Primo īquattuor fluminibꝰ de paradiſo exeuntibus d̓qͥbus ſcribit̉ Gen̄. ij. ca. Secundo in quattuorpatriarchis pͥncipalibus: a qͥbus denominataeſt coria thabeer. id eſt. ciuitas qͣttuor q̄ anteadicebat̉ Ebron. vt patet Ioſue. xiiij. ca. Quiaquattuor magni patriarche ſunt: ibi ſepulti cūvxoribꝰ ſcꝫ adam eua: abraam ſara: iſaac et rebecca: iacob ⁊ lia. Tertio in quattuor circulisarce teſtamēti. Exodi. xxv. ca. Quarto ī quattuor pedibus menſe ꝓpoſitiōis. Exodi xxv.ca. Quinto in qͣttuor cornibꝰ altaris holocauſtoꝝ. Exodi .xxvij. cā. Sexto in qͣttuor ordinibus lapidum rationalis. Exodī. xxviij. ca. Septimo ī quattuor deambulatorijs domus ſalomonis. iij. Regꝭ. vij. ca. Octauo in qͣttuor ventis mortuos viuificātibus. Ezech̓. xxxvij. ca.Nono in qͣttuor faciebus q̄ apparuerunt ī rotavna Ezech̓ .j. ca. Decimo in qͣttuor fabris cornua hominū deijcientibꝰ. Tach̓. j. ca. Undecimo in qͣttuor quadrigis ꝑ orbem diſcurrētibꝰ.Zach̓. vj. ca. Duodecimo in qͣttuor animalibꝰoculatis ante ⁊ retro. Apoc̄. iiij. ca. que reqͥemnon habebūt die ac nocte dicentia. Sanctꝰ ſanctus ſanctus dn̄s deus om̄ipotens: cui eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ. Amen. ¶ Tertium dubium fuit vtrū beatus marcus euāgeliūſcribēdo potuit errare. Et ad hoc reſpōdemusꝙ nō. tum qꝛ illud qd̓ ſcripſit a ſpūſancto accepit. tum qꝛ ⁊ a petro apl̓oꝝ pͥncipe multa didicit. vnde de ip̄o vt refert Hieroꝰ in prologo inMarcū. Marcꝰ euāgeliſta dei electus ⁊ petriin baptiſmate filiꝰ: atqꝫ ī diuino ẜmone diſcipulus ſacerdotiū in iſrael agens ẜm carnē. leuitaꝯuerſus ad fidē xp̄i euangeliū in italia ſcripſitoſtēdēs in eo qͥd ⁊ generi ſuo deberet ⁊ xp̄o. hͨHieroꝰ. Ubi oſtendit beati Marci auctoritatē: cū ad officiū ſcribendi euangeliū. dicit euꝫ adeo electū ⁊ aſſumptū inſuꝑ ⁊ eū a petro eruditum aſſerit: enarrās deinde ſtatū eius an̄ ꝯuerſionem: qꝛ ad ſacerdotes ⁊ leuitas ꝑtinebat ſcire p̄teritas ſcripturas veteris teſtamēti: que d̓xp̄o teſtimoniū ꝑhibent vt dicit Nico. de lyrain ꝓlogo in Marcū. Dū itaqꝫ cū petro romēveniſſet: ⁊ petrus ibi euangeliū p̄dicaret: rogauerūt fideles qͥ erāt romē beatū marcū: vt euāgeliū ad ꝑpetuā memoriā deberet conſcribere.qd̓ ille fecit. ſcripſitqꝫ euangeliū greco ẜmone.Et poſtmodū aquilegie iteꝝ ſcripſit illd̓ ẜmone latino: qd̓ vſqꝫ hodie in aquilegienſi eccleſiaoſtendit̉. ⁊ deuotiōe cōgrua reſeruat̉. In hocaūt apparet ꝙ ſpūſſanctus erat in eo: qꝛ cum fuiſſet hēbreꝰ linguis tamē oīuꝫ gentiū loquebatur: qͣre nec errare neqꝫ mentiri poterat̉: qꝛ ſpūſſanctus ſpūs ē ſapiētie ⁊ veritatis. ¶ Scd̓o beatus marcus vocauit multos ad vitā legē euāgelicā p̄dicādo Nā vidēs petrus ip̄m ī fide cōſtantem aquilegiā illum deſtinauit. vbi ꝟbumdei p̄dicans īnumeras gētiuꝫ multitudines adfidem xp̄i ꝯuertit. Tandeꝫ hermogenā ciuemaquilegiēſem quē ꝯuerterat romā ad beatū petrū adduxit: quē petrus quilegienſem ep̄m cōſecrauit. Ille ꝟo aquilegiā reuerſus cū aquilegienſem eccleſiā optime gubernaſſet. Tandemab infidelibꝰ captus martyrio coronatꝰ ē. beatus ꝟo marcus alexandriam iuſſu petri petijt.Et vt dicit filo diſſertiſſimus iudeorū in primoingreſſu eius maxima multitudo in fide chriſti⁊ deuotione: ⁊ cōtinentie obſeruatione adunata eſt. Deinde iuit egyptū: vbi idola deſtruxitmaximā multitudine cōuertit: ⁊ ꝟtutes ml̓tasfecit. venit ⁊ cirenem ⁊ pentapolim: vbi cecos