illuminauit: mortuos ſuſcitauit: quos baptizauit: ⁊ ī fide xp̄i ꝯfirmauit. ¶ Tertio beatꝰ marcus vocauit multos ad vitā legē euangelicamobſeruando hic terrena oīa ſpernit: celeſtia deſiderat: ꝟtutes amplectit̉: vitia deteſtat̉: ⁊ deum diligit ſuꝑ om̄ia. vt diximus ī pͥmo dubio.hāc marcus ꝓfeſſus indeſinēter vſqꝫ ad mortēcoluit ⁊ ſeruauit: ꝓ hac inſuper policē ſibi amputauit. vt Hieronymꝰ refert in ꝓlogo ī Marcum. ne ad ordinē ſacerdotij poſſet humano iudicio ꝓmoueri. Uerūtamē diſpoſitio dei ⁊ auctoritas ſancti petri p̄ualuit qui ipſum alexandriam epiſcopū deſtinauit. Notandū tamen h̓quia vt dicit Nico. de lyraſuꝑ. viij. ca. Mat.non eſt amputandū aliquod membrū vt euitetur peccatum. tum quia per hoc non excludit̉concupiſcentia interior in qua viget peccatumtum quia per aliam viam poteſt melius obuiari peccato per rationem ⁊ liberum arbitriuꝫ cohercendo membrū a peccatoꝝ exercitio Et ſicdicitur manus abſcidi: inquātū prohibetur abillicito actu: quia manus abſciſa non poteſt alquid agere. Et eodem modo exponendum eſtde alijs membris. Ꝙ auteꝫ marcus amputauitſibi policē: potuit eſſe ꝙ id fecerit inſtinctu ſpirituſſancti. vt dicit Nicoſaus de lyra in prologo in Marcum.Qualit̓ beatus marcus cōparat̉ leoni: ꝓpter magnitudineꝫ quā habuittollerātia martyrij: ⁊ diuinis ꝯſolationibus ſibi factis. ¶ Capl̓m. II.Ecunda excelletia beati marci d̓r animoſitas que leonis ꝓprietati recte ꝯuenit. Naꝫ vtrefert Plinius. leo eſt aīal animoſū ſatis et audax: qui maxime ī periculis apparet glorioſusvnde cū ꝑſequit̉ a canibꝰ ⁊ venatoribꝰ non latitat nec ſe occultat: ſed ſedet in campis vbi videri poſſit ⁊ ad defenſionē ſe parat. vnde vbi vigultuꝫ ſiluaſqꝫ penetrat acerrimo fertur curſu:valde reputans turpem abſcōſionem: non em̄ſe abſcondit eo ꝙ timeat: ſed ſolum ne timeaturQuando vulneratur mira obſeruatione noſcitprimo ſe tangentē: etiam in quātalibet multitudine: primū ꝑcuſſorē. Et cum quis telum miſerit ⁊ eū non tetigerit correptū raptatūqꝫ ſternitſed nequaqͣꝫ ip̄m vulnerat ſiue ledit que omniaex animi generoſitate ꝓueniunt. ſic beatꝰ marcus inter tormentoꝝ ſupplicia fuit imperterritꝰcuius paſſio fuit valde acerba. Primo qꝛ fuitbis ꝑ ciuitatē fune ligato ad collū eius tractusCū em̄ in ſolēnitate paſcali miſſā celebraret: cōuenerūt illuc omēs ⁊ fune ī collo eius miſſo ipſum ꝑ ciuitatē trahebāt dicētes. Trahamꝰ bubalū ad loca buculi: erat em̄ locus extra ciuitatem alexandrie iuxta mare. qͥ ſic vocabat̉. Secundo fuit toto corpore laceratus: ⁊ carnes eiꝰin terrā fluebant. Tertio fuit ſanguine cruentatus: nam ⁊ illo lapides rigabant̉. Quarto fuitin carcere recluſus: ibiqꝫ vſqꝫ mane dimiſſus.Meruit tamē in hͦ duro p̄lio multiplicē cōſolationē. Prima fuit diuina confortatio. nā ip̄edn̄s ih̓s xp̄s eum viſitauit cōfortauitqꝫ dicēsPax tibi marce euangeliſta meus: noli timereqꝛ ego ſum tecū vt eruā te. Scd̓a fuit angelicaapparitio. nam angelus ad euꝫ in carcerē venit⁊ ip̄m cōſolatus fuit dicēs. Ecce nomē tuum īcelo ſcriptū eſt. ſociuſqꝫ factus es ſupernaꝝ virtutū: mane igitur facto trahebant euꝫ ſicut prius dicentes. trahamus bubalū ad ſoca buculiille aūt dum traheret̉ gr̄as agebat dicens. Inmanus tuas dn̄e cōmendo ſpiritū meum. Et hͦdicens. ſpiritum exhalauit. cum auteꝫ paganicorpus vellēt cōburere: ſubito aer turbat̉: grādo exorit̉: tonitrua intonant: fulgura coruſcātita vt quilibet euadere niteretur. Xp̄iani verocorpus eius rapuerunt: ⁊ in eccleſia cuꝫ omnireuerentia ſepelierunt.De gratitudine leonis per exēpla declarata: in qua ſibi beatus Marcusaſſimilatur cuiꝰ pſidio reſpublica venetorū ſuſtentat. eiuſqꝫ gloria ī diesauget̉. ¶ Capl̓m. III.Ertia excellētiabeati Marci gratioſitas nuncupatur. Et in hac cum leone conuenitnam eſt animal homini ſatis amicabile vt inqͦIſid̓. xij. libro circa hominē leonum natura ē.vt non niſi leſi nequeant iraſci. patet enim eorūmiſericordia exemplis aſſiduis proſtratꝭ enimparcunt. Captiuos obuios repatriare permittunt hominem nō niſi in magna fame perimūt.Plinius autem lib̓. viij. de naturali hiſtoria refert: ꝙ leo eſt animal valde gratum cognoſcēs⁊ diligens benefacientem. nam quantū ſpectatad amicitiam demonſtratur exemplo mentoris. d̓ quo refert Mentor ſiracuſanus. in ſirialeone obuio: ſuppliciter voluntate attonitꝰ pauore cum refugienti vndiqꝫ ſeſe fera opponeret et veſtigia lamberet adulanti ſimilis aninaduertit in pede eius tumorem vulnuſqꝫ. Etextracto ſurculo liberauit cruciatū. Picturacaſuꝫ hunc teſtatur firacuſis. De recognitionevero beneficij a leone ſuſcepti ſic ſeqͥtur Plinius. Helpis ſamnis natione in affricam delatus