reuerentiā exhibeāt: pares paribꝰ ꝯcordiā donēt. Et om̄es īmortali deo pie religioſeqꝫ famulent̉. De ip̄is ꝟo medicis qͥd referemus: nō tacet ſcriptura ſacra dignitatē eoꝝ: dum ſnīa illagrauiſſima ſapiētis oblectat̉. Honora inqͥt medicum: ꝓpter neceſſitatē em̄ creauit altiſſimusEt iterū. diſciplina medici exaltabit caput illiꝰ⁊ in cōſpectu magnatoꝝ collaudabit̉ altiſſimꝰDe terra creauit medicinā: ⁊ vir ſapiens nō abhorrebit illā. Que ꝟba ponunt̉ Ecc̄i. xxxviij.ca. Profecto corpora nr̄a aīe ītellectiue inſtrumēta ⁊ organa delicata a qͥbꝰ exeunt tanta morboꝝ mala ꝑſepe medicoꝝ p̄ſidio curata: gratiſſime ſanitati reddunt̉: ⁊ q̄ ſana ſūt ⁊ robuſta nein graues egritudines incidant p̄ſeruant̉. Sechis omnibꝰ maius ē ꝙ theologoꝝ oꝑa factumeſſe nemo ſane mētis ambigit. Nōne apoſtolorum p̄dicatione idolatrie pernicies q̄ totuꝫ pene vaſtauerat orbē vndiqꝫ eſt eiecta. Inſuꝑ totinſurgentes hereſes qͥs expugnauit quis euertit: quis penitus ſuffocauit: niſi ꝟtus ⁊ ſapientia eorū qui ſe doctrine firmiter dedicarūt. Audeo dicere ꝙ ſi doctores vtriuſqꝫ lingue greceſcꝫ ⁊ latine hereticoꝝ venenatas fraudes oppugnaſſent: xp̄iana religio foret extincta. Obmitto quanta facta ſint ab inqͥſitoribꝰ heretice prauitatis: p̄cipue p̄dicatoꝝ ⁊ minoꝝ ordinū contra ꝑditiſſimas hereſes manicheoꝝ: arrianoꝝlegardoꝝ: fraticelloꝝ: aliorūqꝫ quorū vocabula cauſa breuitatis ſubticemꝰ. Et vt ꝑtem iſtaꝫbreuius expediamꝰ dicimꝰ. ꝙ ſciētia viros doctos reddit in vtroqꝫ ſeculo glorioſos. Nā Socrates magnū nomē adeptus ē. de quo Tulliꝰī queſtionibꝰ tuſculanis ait. Socrates primusph̓iam vocauit e celo quā locauit in vrbibꝰ introduxit ī domos ⁊ coegit de vita ⁊ moribꝰ rebuſqꝫ bonis ⁊ malis q̄rere. Et Hieroꝰ cōtra iouinianū dicit de ſocrate. Hunc omniū ph̓oꝝ ſecte tanqͣꝫ ſapientie ⁊ ꝟtutis vnicū fontem venerant̉. Is tn̄ vt Ualeriꝰ meminit de his qͥ humꝰli loco nati clari euaferūt Matre obſtetrice ptre marmorario genitus eſt. cuiꝰ nomē ſplendetꝓpter ſcientiā. Demoſtenes inſuꝑ pͥnceps oratorū grecie humilimos habuit genitores. Auluſgelius etiā li. ij. noctiū acticaꝝ refert ꝙ phedon cuiꝰ nomē plato illū librū diuinū de īmortalitate aīe dedit. ẜuus fuit emptus a cebe ſoratico. cuius ſociꝰ fuit in ph̓ie diſciplinis. ex poſtph̓us illuſtrꝭ fuit. Menippus fuit ſeruꝰ poſteaph̓us. Pōpiliꝰ ẜuꝰ thefaſtri ꝑipatetici. poſteaph̓us. Perſeus zenonis ſtoici ſeruꝰ ph̓us. Diogenes cinicus ſeruꝰ ⁊ ex ẜuitute in libertateꝫvenit tandeꝫ ph̓us. Epictetꝰ ſeruus poſtremoph̓us. qͥ om̄es ex ph̓is ꝓpter peritiā lr̄aꝝ gloriam ſibi ampliſſimā vendicarūt. Nec ſoluꝫ ip̄iqͥ doctrina pollēt clariſſimi habent̉. Quinimociuitates ⁊ regna in quibꝰ lr̄aꝝ ſtudia frequentant̉ miro fulgēt decore. Vnde Augꝰ. xviij. li.de ciui. dei. ait. qͣꝫuis atheniēſes in grecia plurimū claruiſſe fateat̉. Etiam Saluſtiꝰ romanꝰhiſtoricꝰ plus tn̄ fama qͣꝫ re ip̄a. Nā loquēs deillis. athenienſiū inqͥt res geſte ſicut ego exiſtimo ſatis ample magnifice fuere. verū aliquātominores qͣꝫ fama ferūt̉. Sed qꝛ ꝓuenere ibi ſcriptorum ingenia ꝑ terraꝝ orbem athenienſiū facta ꝑ maxima celebrant̉. Ita eoꝝ qͥ fecerūt virtus tanta habet̉ quantū v̓bis potuerūt extollere p̄clara ingenia. Accedit huic ciuitati nonparua etiaꝫ ex lr̄is ex ph̓is gloria. ꝙ ibi potiſſimū talia ſtudia viguerūt. hec ille In regno ꝟocelorū viri docti fulgebūt qͣſi ſplēdor firmamēti ⁊ qͣſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates. vt diciturDan̄. xij. ca. Id̓o Hieroꝰ aſſerebat. Diſcamusin terris quoꝝ ſcientia nobiſcū ꝑſeuerat in celomagna itaqꝫ ſcientie ⁊ doctrine eſt excellentia.In qua ſingularis inuētus eſt beatꝰ ThomasNeqꝫ tm̄ viribus ingenij ⁊ exercitij illam acqͥſiuit. ſed munere diuino poſt factam qͥdem ꝓfeſſionem ſuā ī ordine p̄dicatoꝝ. Frater IohānesTheutonicꝰ magiſter ordinis ip̄m ſecum pariſiū duxit. deinde coloniā. Ubi ſb̓ fratre Alberto magiſtro in theologia eiuſdem ordinis florebat ſtudiū generale. Studio aūt vacans oratini ⁊ ſilētio quātū poterat adeo ſe dabat. vt vocarēt eū fratres bouē mutū. Cum aūt magiſterAlbertus librū dionyſij d̓ diuinis nominibꝰ legeret qͥdam ſtudens tardus ingenio ad ſanctuꝫthoma ſe ꝯtulit vt ei lectionē repeteret. qd̓ ſanctus tho. libenti aīo fecit nō ſine admiratione illius. qui mox magiſtro ꝑſpicacitatē ingenij ſācti thome reuelauit. Contigit aūt illis diebꝰ dictum magiſtrū diſputare quādā q̄ſtionē difficilem. quā cum frater thomas collectā ſcripſiſſetin cedula. ⁊ qͥdem ſtudēs caſu ip̄am ante eiꝰ cellulā inueniens magiſtro Alberto oſtendit. quimandauit magiſtro ſtudentiuꝫ vt queſtionemſatis difficilem ei cōmitteret de qua in craſtinoreſponderet. quā ex obedientia ſuſcepit. Et adorationē cōfugit atqꝫ in craſtino ita rn̄dit vt diceret ei magiſter frater thoma. Tu nō viderꝭ tenere locū reſpondētis ſed determinātis. fecitqꝫſibi qͣttuor argumētatam ſubtiliſſima vt crederet oīno illum concluſū. Ad que cuꝫ frater thomas ſufficiētiſſime reſpondiſſet. dixit albertus.Nos vocamꝰ iſtū bouē mutū: ſꝫ ip̄e talē mugitum dabit: qͥ ſonabit in toto mūdo. Tandē cuꝫin breui plurimū ꝓfeciſſet factus fuit baccalarius pariſinꝰ Et ibi pariſiꝰ gradū magiſterij cumhumilitate ſuſcepit. Omni qͥppe tꝑe dum ſegerevel diſputare debebat orare ſolebat deū ⁊ hanc