orationem dicebat. Creator ineffabilis qui detheſauris tue ſapiētie nouē angeloꝝ ierachiasnoſti. ⁊ eas ſupra celum empirreū miro ordinecollocaſti atqꝫ elegātiſſime partes vniuerſi diſpoſuiſti. Tu inquā qͥ verus fons luminis diceris atqꝫ ſuꝑeminēs pͥncipiuꝫ infundere dixerisſuꝑ intellectꝰ mei tenebras lumē claritatis ⁊ iuſticie duplicē in qͣ natꝰ ſū remoueas pͥuationeꝫtenebraꝝ. pctm̄ ſcꝫ ⁊ ignorantiā. Qui linguasinfantiū facis diſertas linguā meā erudias ⁊ inlabijs meis gr̄am ⁊ bn̄dictionē infundas. Damihi intelligēdi acumē: addiſcēdi facilitatē: retinēdi capacitatē: interp̄tādi ſubtilitatē: loquēdi gr̄am copioſam: ingreſſum inſtruas: ꝓgreſſum dirigas. Egreſſum compleas ꝑ xp̄m dn̄mnr̄m. Amē. Dū itaqꝫ gradū magiſterij deberetſuſcipere: ⁊ orationi feruēter intenderet aliquātulū obdormiuit. Apparuit autē illi ſic dormitti angelus cōfortans eum vt magiſterium acceptaret. ꝓponeretqꝫ in ſuo examine illud publice. Rigans montes de ſuperioribꝰ tuis: in fructu operum tuoꝝ ſatiabitur terra.Qualit̓ doctrina ſācti thome ē ſatisvtilis: eo ꝙ eſt copioſa facilis ⁊ merito ſapientibus ⁊ inſipientibus grata¶ Capl̓m .II.Ecūda excellentia ſcīe ſācti thome d̓r vtilitas. Profuit nāqꝫ mirū īmodū eccleſie dei: eoꝙ non tm̄ fuit in ſe ſciens. ſed alios docuit predicando ⁊ legendo: ⁊ vt ꝑpetua fierent que docebat ſcribendi officiū accepit. Eius auteꝫ ſcripta triplicem habent cōditionem.¶ Prima d̓r copioſitatis.¶ Scd̓a facilitatis.¶ Tertia gratioſitatis.¶ Prima cōditio eoꝝ que ſanctꝰ thomas ſcripſit d̓r copioſitatis. Scripſit nanqꝫ copioſe: tāea q̄ ſpectāt ad naturalē vel etiā moralē ph̓iamSed ſuper oīa res diuina abūdantes notauit.Scripſit ſuꝑ qͣttuor libros ſnīaꝝ. ſūmā theologie quā in tribꝰ voluminibꝰ cōpilauit Sūmamꝯtra gētiles. opus ſuꝑ qͣttuor euāgelia. Et preter hoc aliā poſtillā ſuꝑ euangelia. Suꝑ epl̓aspauli. ſuꝑ Eſaiā ſuꝑ Hieremiā. ſuꝑ Cātica. ſuper Iob. ſuꝑ magnā ꝑtē pſalterij. Cōpendiutheologie. qͣſtiones de veritate. q̄ſtiones de qͦlibet. q̄ſtiones de aīa ſuꝑ dionyſiū de angelicaierarchia. ⁊ de diuinis noībꝰ. ſuꝑ boetiū de trinitate. ⁊ hebdomatibꝰ. ⁊ de duabꝰ naturis. cōtra auerrōis de vnitate intellectꝰ. ꝯͣ guilelmuꝫde ſācto amore qͥ dicebat religioſos mēdicātesnō laborātes manibꝰ nō poſſe ſaluari. Scripſitetiaꝫ officiū de corꝑe xp̄i. Et qͣꝫplura opuſculade diuerſis materijs vt in hͦ videat̉ de eo tā ſtupēdū miraculū. ꝙ vnus homo modico tꝑe: totpotuerit ſubtilitates q̄ſtionū ⁊ ꝓfunditates tāſubtiliter penetrare ſtilo tam cōpoſito ⁊ ſuccincto diſcurrere Que ī tot voluminibꝰ reduxit inſcriptis. vigintiqͥnqꝫ anni fluxerūt inter eiꝰ magiſteriū ⁊ obituꝫ. Obijt nanqꝫ anno dn̄i. M.cclxxiiij. pontificatꝰ gregorij. x. anno. iiij. Et vite ſue anno. xlviij. ſeptima die marcij. hora matutinali. Vt igit̉ vbertatē doctrine ſancti Thome magnificemꝰ dicere poſſumus. Ꝙ ſi omneslibri ph̓ie ⁊ theologie perirēt. Et illi quos thomas ſcripſit ſoli reperirent̉: nūqͣꝫ lux ſcientie etveritatis poſſet extingui. ¶ Scd̓a cōditio eoꝝque thomas ſcripſit dicit̉ facilitatis. habet em̄doctrina illa quādaꝫ claritatē ⁊ ordinē ita ſuauem vt abſqꝫ multa difficultate imbibi valeat.Neqꝫ ꝓpterea eſt paruipēdenda: quia cum facilitate ſit tradita: cuꝫ ī quolidet genere ſiue docendi ſiue dicendi a cunctis viris doctis facilitas extollat̉. Inquit em̄ Cicero li. de oratore.Is ē eloquēs qͥ alta humiliter: humilia grauit̓⁊ mediocra temperate dicere pōt. In eodeꝫ inſuper libro magis comprobare videt̉ ſentētiasgraues abſqꝫ ornatu: qͣꝫ fucata ꝟba ſine ſententia ait ergo. Quid eſt tam furioſū qͣꝫ ꝟborū veloptimoꝝ atqꝫ ornatiſſimorū ſonitꝰ inanis nulla ſubiecta ſentētia: nec ſciētia. Sunt nōnulli qͦgloriant̉ ſi id qd̓ docent aūt ꝑſuadēt: ꝓpter inuſitata verba: aut confuſas ⁊ implicitas rationes: ſub auditoribꝰ cum labore intelligāt̉. Contra quos auluſgeliꝰ li. x. noctiū acticaꝝ itaſcribit. Verbis vti nouis ⁊ incognitis durius eſt.qͣꝫ ꝟbis ſordentibꝰ. Rome qͥdam celebratꝰ homo in cauſis cū apud p̄fectum vrbis verba faceret. Et dicere vellet: inopem quendā miſerovictu viuere ⁊ furfureū rodere panē vinūqꝫ fetidum potare. hic inqͥt. Eques romanus: apludam edit: ⁊ flores bibit que ꝟba cunctoꝝ aſtātium animos ꝓuocarūt ad riſū. ille em̄ legerat:apludā veteres ruſticos frumēti furfureū dixiſe. iteꝫ flores audierat priſca voce ſignificare vini fecem vitiacijs expreſſam. primū ꝟbum legerat in plauto. ſcd̓ꝫ apud ceciliū in polimenis: q̄ſibi ad ornamēta orationuꝫ ſeruauerat. diximꝰiſta vt oſtendamꝰ qͣꝫ ſit laudabile ſentētias ſubtiliſſimas cū om̄i qua fieri pōt facilitate explicare: ſicut ſanctus thomas feciſſe ꝓbatur. ¶ Tertia cōditio doctrine ſācti thome d̓r gratioſitasEſt quippe vniuerſaliter grata doctis pariter ⁊indoctis. Qd̓ veꝝ eē ego expertꝰ ſū in p̄dicationibꝰ qͣs feci in oībꝰ fere italice ciuitatibꝰ. namfauēte deo vbiqꝫ ad me audiendū populi ī multitudine copioſiſſima cōuenerūt. Quibus pro
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten