cepit diſcipulo ſuo Ioh̓i vt afferret ei fimū boum qͦ indigebat. At ille ait In loco vbi fimus ēhabitat leena. Cui abbas. Si venerit ſuꝑ te alliga eā ⁊ duc tecū. Iuit Ioh̓es ⁊ inuenit leenāirruētē ſuꝑ eum qͥ voluit eā tene̓ ſꝫ ip̄a aufugitIoh̓es ꝟo ſeq̄bat̉ eā dicēs. Abbas meꝰ p̄cepitvt aligatā ducā te ad eū: mox beſtia ſubſtitit:⁊ tenes eā reuertebat̉ ad monaſteriū. Qd̓ cumvidiſſet abbas ne forte diſcipulꝰ inde extolleret̉dixit ei. Sicut tu inſenſibilis es ita inſenſibilēbeſtiā adduxiſti: ſolue ⁊ dimitte eā vt ꝑgat adlocū ſuū. Refert adhuc Gregꝰ. ij. dialogoꝝ li.qͣliter Maurꝰ miſſus a ſancto Bn̄dicto vt ſuccurreret placido puero quē rapuerant aq̄. perſpatiū ſuꝑ aqͣs ambulauit ⁊ pueꝝ eduxit ſaluūqd̓ ſanctꝰ Benedictꝰ obediētie merito deputauit ¶ Tertiū dubiū fuit qͣliter ē obediēdū Adqd̓ ẜm Bern̄. dicimꝰ ꝙ ſeptē ſūt gͣdus obedientie. quoꝝ pͥmus ē obedire libēter quē gͣdū ipſeait nō pōt aſcēdere qͥ volūtatē p̄cipiētis ſuā nōfecerit. Iō xp̄s Ioh̓. iiij. ca. dicebat Meꝰ cibꝰeſt vt faciā volūtatē pr̄is mei qͥ miſit me. Ex hͦBern̄. ait. Quiſqͥs occulte ſatagit vt qd̓ vultip̄e hͦ ei p̄latꝰ iniūgat: ipſe ſe ſeducit ſi forte ſibiqͣſi de obediētia blādiat̉ Neqꝫ em̄ in ea ip̄e p̄lato ſꝫ magis ei p̄latꝰ obedit. Et idē Bern̄. in ſermonibꝰ Maiorē inqͥt gr̄am meret̉ qͥ paratū ſeexhibet an mandatuꝫ qͣꝫ qͥ obedire ſatagit poſtmandatū. Scd̓s gͣdus obediētie ē obedire ſimpliciter. Multos em̄ videmus poſt p̄cipiētisimꝑiū multas face̓ q̄ſtiōes ⁊ ſepiꝰ ingeminare:qͣre hͦ fieri debeat? quis valet hoc adimplere? ⁊hmōi: inde murmuratio: excuſatio: ſimulatio:impoſſibilitas: aduocatio amicoruꝫ. Tn̄ de vero obediente d̓r in psͣ. In auditu auris obediuit mihi. Et Bern̄. ad fratres de mōte dn̄i ait.Uerus obediēs ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiēs. ad heomnis eius ſit diſcretio: vt ī hͦ nulla ei ſit diſcretio. Tertius gͣdus obedientie ē obedire hilariter. Hilare em̄ datorem diligit deus vt diciturſcd̓e ad Corꝭ. ix. ca. Id̓o Bern̄. ait. Serenitasin vultu: dulcedo in ẜmonibus multū colorātobedientiā obſequētis. Nubiloſa corꝑis compoſitio: ⁊ facies tenebris triſticie obfuſcata deuotionē ab animo receſſiſſe ſignificāt. Quartigͣdus ē obedire velociter. Dictuꝫ fuit ZacheoLuce. xix. Feſtinans deſcēde. Apl̓i inſuꝑ Petrus ⁊ Andreas Iacobus ⁊ Iohannes ac ip̄eMattheꝰ a xp̄o vocati ꝯtinuo ſecuti ſunt eumQuintꝰ gradus eſt obedire viriliter ī rebꝰ videlicet arduis ⁊ duris. Un̄ Bern̄. ait. Mementote fratres xp̄i qͥ ne ꝑderet obedientiā ꝑdiditvitā. Sextus gradus eſt obedire hūiliter. Un̄ſaluator Luce. xviij. ait. Cuꝫ oīa benefeceritisq̄ p̄cepta ſunt vobis: dicite ſerui inutiles ſumꝰqd̓ debuimus facere fecimꝰ Septimꝰ gradus ēobedire ꝑſeuerāter: qꝛ vt d̓r Mat. x. ca. Quiautē ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit.Igit̉ beatus Mattheus obediētiā cōplexuseſt dum īmediate poſt xp̄m abire cepit. Suſcepit tn̄ illū hoſpitio ⁊ in ſua domo parauit cōuiuium: diſcūbēte vero xp̄o: ecce multi publicani ⁊ peccatores veniētes diſcūbebant cum ih̓u⁊ diſcipulis eius. vidētes aūt phariſei dicebātdiſcipulis. Quare cuꝫ publicanis ⁊ peccatoribus manducat magiſter veſter? qͣſi dicat: voseſtis fatui qꝛ talē magiſtrū ſeqͥmini. At ih̓s audiens ait: nō eſt opꝰ valentibꝰ medicus: ſꝫ malehabentibꝰ. Medicū ſe vocat animaꝝ ſcꝫ de qͦin psͣ d̓r. Miſit vbum ſuum ⁊ ſanauit eos Deinde xp̄s addidit. Euntes diſcite. id ē. diligenter cōſiderate illud quod ſcribitur Oſee. vj. ca.Quid eſt miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū: qͣſidicat: ſi hanc ſcripturā diligēter cōſideretis inuenietis me facere ẜm ip̄am: ꝓpter qd̓ ꝯcluditNon em̄ veni vocare iuſtos ſed peccatores adpenitentiā. ſcꝫ nam ⁊ ſi aliquos iuſtos vocauerit ad augmentū gr̄e vt Petrū ⁊ Andreā. ⁊ cōſimiles: tamen peccatores vocauit ſemꝑ ad penitentiā. Opietas ih̓u xp̄i benedicti. O verbadulciora ſuper mel ⁊ fauū. O deniqꝫ fiducia etſpes indubitabilis languentiū aīaꝝ. Nō veniinquit vocare iuſtos ſed peccatores. Ex pergiſcimini ad vocem tam blandam: tam ſuauē: tāqꝫ benignā. Surgite o peccatores a vitijs: deponite iā ſordes illoꝝ: vocat vos xp̄s: obediteilli: ⁊ cum Mattheo ſeqͥmini eum qͥ de ſe dixitQui ſequitur me nō ambulat in tenebris.Ꝙ beatꝰ Mattheꝰ ſecutus fuit xp̄mī pauꝑtate q̄ data fuit apl̓is ſub precepto quā ipſi diligēter obſeruaueruntmēdicantes.Capl̓m. II.Ecundū in quoMMattheus ſecutus fuit chriſtū eſtpauꝑtas altiſſima. naꝫ cunctis diuitijs pauꝑibus diſpenſatis nihil d̓ cetero poſſedit ꝓprium. Pauꝑtatem itaqꝫ voluntariaꝫ ꝓfeſſus eſt: vt ad celi diuitias ꝑueniret. Mēdi(ādo igitur ſibi victum queſiuit: ⁊ elemoſinisbonoruꝫ virorū ſe ſuſtētauit. Sed in hac partetria ſunt dubia explananda.Primum vtrum paupertas fuit a chriſto dataapoſtolis ſub precepto.Scd̓ꝫ vtꝝ apl̓i vitā pauꝑem volūtarie duxer̄tTertium vtrū ſit licitum mendicare.¶ Ad primū dubiuꝫ reſpondemus ẜm doctrinam ſcripture atqꝫ ſanctoruꝫ ꝙ chriſtus precepit apl̓is vt eēt pauꝑes. Un̄ Ambroſiꝰ expo