nens illud Luce. x. ca. Nihil tuleritis ī via inquit. Qualis debet eē qͥ euāgelizat regnuꝫ deip̄ceptis apoſtolicis deſignat̉: vt ſine ꝟga ſinepera. Et glo. ſuꝑ illo ꝟbo Actꝭ. iij. cā. Argētū⁊ aurū non ē mihi. hoc dixit Petrꝰ paralitico:memor illiꝰ p̄cepti dn̄ici: noli poſſidere aurumEt Augꝰ in li. de mirabilibꝰ ſacre ſcripture Inexcuſatiōe elemoſyne ⁊ pauꝑtatis ꝓfeſſiōe dirit paralitico. Surge ⁊ ambula: magiſtri p̄ceptum ẜuans dicētis: nolite poſſidere aurū. EtBernardus ad frēs de mōte dn̄i. Cū diues eētxp̄s pauꝑ ꝓ nobis factꝰ ē. Et qͥ voluntarie dedit p̄ceptū pauꝑtatis ip̄e eiuſdem in ſemetip̄onobis formā dignatꝰ ē demōſtrare. Et Hieroad Euſtochiuꝫ. Diſcipuli ſine calciamētorumonere: ⁊ vincul̓ pelliū ad p̄dicationē noui euāge ij deſtinant̉. Et milites veſtimentis ih̓u ſorte diuiſis: caligas nō habebat qͣs tollerēt: neqꝫem̄ habere poterat deus qd̓ ꝓhibuerat ī ẜuisEt Chryẜ. omelia vltima ſuꝑ Mattheū. Sibonū eſſet auꝝ hoc vtiqꝫ dediſſet apl̓is xp̄s qͥbus ineffabilia tribuit dona. Nūc aūt nō ſoluꝫnō dedit ſꝫ habere ꝓhibuit. ¶ Scd̓m dubiumfuit vtꝝ apl̓i p̄ceptū datuꝫ de pauꝑtate impleuerūt. Et ꝙ ſic ptꝫ qꝛ ſcribit̉ Mat. xix. qͣliterpetrus dixit xp̄o. Ecce nos reliquimꝰ oīa. EtMat. iiij. ca. d̓r: cōtinuo relictis oībꝰ ſecuti ſūteū. Euſebiꝰ in pͥmo lib̓. eccleſiaſtice hiſtorie refert. ꝙ poſt aſcenſionē xp̄i cū Abagarus rex ſanatus a thadeo apl̓o p̄cepiſſet dari ei aurum etargētū: ille nō accepit dicēs. Si nr̄a reliquimꝰquō accipiemꝰ aliena? Et d̓ hoc Hieroꝰ ad Aggeruthiā ita ſcribit. Nemo apoſtolis pauꝑiorfuit: ⁊ nemo tm̄ ꝓ dn̄o dereliquit. Et idem adMetriadē ꝟginē. Apoſtolici faſtigij ē ꝑfecteqꝫ ꝟtutis oīa vēdere ⁊ pauꝑibꝰ diſtribuere: etſic leuē atqꝫ expeditū cū xp̄o ad celeſtia ſubuolare. Et idē ad Helbidiā. Uis ꝑfecta eē ⁊ ī primo ſtare faſtigio dignitatis: fac̄ qd̓ fecerūt apl̓ivende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ: ⁊ ſeq̄re ſaluatorē ⁊ nudā ſolāqꝫ cruce ſola ſeqͣris. ¶ Tertiūdubiuꝫ fuit vtꝝ ſit licitū mendicare. Ad qd̓ reſpondebimꝰ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxvij. Ꝙqͣdruplici de cauſa poſſet qͥs mēdicare. Primecauſa cupiditatis: dū qͥs mēdicat vt theſaurizet vel vt ſic viuat de mendicitate: qͥ victū poſſet aqͥrere laborādo. Un̄ lex ciuilis imponit pena validis mēdicantibꝰ. qͥ nō ꝓpter hūilitateꝫvel vtilitatē vel neceſſitatē mendicāt. Scd̓o p̄tqͥs mēdicare cauſa humilitatis. Nā actꝰ mēdicationis habet quādā abiectionē ſibi ꝯiunctāvn̄ illi abiectiſſimi vident̉ inter hoīes eē qͥ nonſolū ſunt pauꝑes ſꝫ intātū egētes ꝙ neceſſe habent ab alijs victū acqͥrere. Et ẜm hͦ hūilitatiscauſa aliqͥ laudabiliter mēdicāt. Un̄ Hieroꝰ inepl̓a ad Occeanū cōmendat fabiolā de hoc ꝙoptabat vt ſuis diuitijs pauperibꝰ effuſis proxp̄o ſtipes acciꝑet. Qd̓ beatꝰ Alexius ꝑfecit qͥoībus ſuis dimiſſis ꝓpter xp̄m gaudebat ſe etiam a ſuis ẜuis elemoſynaꝫ accepiſſe. Beatꝰ inſuꝑ Frāciſcus in ſua regula ita dixit. Fratresnihil ſibi appropriēt nec domū nec locū nec aliquā rem ſꝫ tanqͣꝫ ꝑegrini ⁊ aduene in pauꝑtate⁊ humilitate dn̄o famulātes: vadāt ꝓ elemoſyna cōfidēter: nec oportet eos verecūdari: quiadn̄s ꝑ nobis ſe fec pauperē in hoc mūdo: hecille. Ubi aduertendū ꝙ dn̄s ih̓s xp̄s mendicauit vt ſic ī hͦ humilitati ſue nobis p̄beret exemplum. Unde Bern̄. ſuꝑ. ij. ca. Luce ait. Vt tedn̄e ꝑ omnia noſtre pauꝑtati ꝯformares ⁊ oēsvite humane calamites ſuſciꝑes qͣſi vnus īturba paupeꝝ ſtipē ꝑ oſtia mēdicabas. Quis medabit illarū buccellaꝝ mēdicataꝝ participemfieri ⁊ illius diuini edulij reliquijs ſaginari Tenet Bern̄. ꝙ in illo triduo quo xp̄s ſe ſeparauita matre ⁊ a Ioſeph ⁊ elemoſynis vixit Et glo.ſuꝑ illo ꝟbo pſalmi. Ego autē mēdicus ſum etpauꝑ: inquit Hoc dicit xp̄s de ſe ex forma ẜuiMedicus nanqꝫ fuit quia petes ⁊ pauꝑ. id ē.ſibi nō ſufficiens: qꝛ mūdanas copias nō habebat. Et Hieroꝰ in quadaꝫ epl̓a. Caueas ne domino tuo ſcꝫ xp̄o mēdicēte alienas diuitias cōgeras. Tertio pōt quis mendicare cauſa neceſſitatis. Sicut cum aliqͥs non pōt aliqn̄ haberevnde viuat niſi mendicet Quarto pōt aliquismendicare cauſa vtilitatis cū ſcꝫ aliqͥs intēditad aliqd̓ vtile ꝑficiēdū: qd̓ ſine elemoſinis fidelium facere nō pōt. Sicut petunt̉ elemoſyne ꝓꝯſtructione potis vel eccleſie: vel quibuſcūqꝫalijs oꝑbus q̄ vergunt in vtilitatē cōmunem:ſicut ſcholares vt poſſint vacare ſtudio ſapientie. Ex his apparet qͣꝫ ſit temerarie ſiue dānabilis illoꝝ ſentētia qͥ religioſos dānant eo ꝙ mendicādo elemoſynas qͥbus ſuſtentant̉ acqͥruntcū id laudabilit̓ fiat. Nā elemoſyne religioſisid̓o tribuūt̉ vt liberiꝰ religioſis actibꝰ inſiſterepoſſint quorū cupiūt ſe fieri ꝑticipes. qͥ tꝑaliaſubminiſtrāt. Huiuſmodi aūt actꝰ ſūt oratiōesdiſcipline: ieiunia: officia diuīa: celebratio miſſarū: ſtudiū ſcripture ſancte: p̄dicatio euāgelij⁊ huiuſmodi. Vt gͦ iam ad Mattheū apl̓m redeamꝰ: de ip̄o nō ſolū legimꝰ ꝙ reliquerat oīaſꝫ etiam ex poſt oblata ſibi munera copioſa contempſit. Nā p̄dicans in ethiopia ī ciuitate quad̓r vadaber duos magos noīe Zarōes et Arfaxat ibi reperit: qͥ ita hoīes ſuis actibꝰ demētabant vt quoſcūqꝫ vellēt mēbroꝝ officio ⁊ ſanitate pͥuare viderent̉: q̄ in tātā ſuꝑbiam erupuerunt vt ſe qͣſi deos ab omnibꝰ facerent adorariMattheus aūt apl̓s p̄dictam ciuitatē ingreſ-