ſi iūgerēt̉ hūc illucqꝫ diſcurrerēt et ſic currumdiſſiparēt ⁊ corpꝰ eijcerēt ⁊ ip̄os necarēt. Sednō eſt ſapiētia ꝯͣ deū. Nā illi dolū nō cogitātesmōtē aſcēderūt: ⁊ draconē quēdā ignē ſpirātē⁊ in eos irruentē cruce oppoſita ꝑ mediū vētrēſcindūt: facto etiaꝫ ſuꝑ thauros ſigno crucꝭ velut agni ꝓtinus manſueuernūt. Et eos ū igentes corpꝰ ſancti Iacobi cū lapide ſuꝑ quē poſitū fuerat ī curru poſuerūt. Boues autē ſine alcuiꝰ regimine corpꝰ in mediū palatiū Lupe adduxerūt Qd̓ illa vidēs ⁊ ſtupēs credidit ⁊ xp̄iana facta: oīa que petierūt tribuit et palatiū ineccleſiaꝫ ſancto dedicās magnifice ipſam dotauit ⁊ in bonis oꝑbus vitam finiuit.Qualiter beatꝰ Iacobꝰ gratioſus eſtet benignus his qui implorat eius patrociniū.¶ Capl̓m. III.Ertiū myſteriūꝯtēplandū de beato Iacobo d̓r gratioſe auxiliatiōis. Res mira ē ꝯſiderare qͣꝫ prompte qͣꝫ abunde qͣꝫ ve celeriter Iacobus ī celobeatꝰ ſuis deuotis ⁊ ſuffragia illiꝰ expoſcētibꝰ frequēter occurrat. Omiſſis tn̄ multis q̄ dici poſſent. tria ī hac ꝑte ſtupēda miracula exponemꝰ. Primū eſt de quodā Bernardomutinēſe qͥ dū captꝰ ⁊ cathenatꝰ ī ꝓfundo turris poſitꝰ eēt ⁊ ſꝑ beatū Iacobū īuocaret apparuit ei ſanctꝰ Iacobꝰ dicēs. Veni ſeq̄re me ī galiciā. Ille ꝟo vinculis ad collū ſuſpenſis ad ſūmitatem turris ꝯſcēdit: ⁊ inde ſine aliqͣ leſioneſaltū vnū fecit cū turris ſexaginta cubitoꝝ altitudinē poſſideret. Scd̓m miraculuꝫ fuit de triginta viris d̓ lothoringia. qͥ circa ānū dn̄i. Mlxx. ad ſanctū Iacobū ꝓperātes oēs vno excepto fidē ſibi mutui ſeruitij ꝓmiſerūt. Unꝰ igit̉infirmatꝰ a cūctis relinquit̉ ⁊ a ſolo illo qͥ fideꝫnō ꝓmiſerat ad pedē motis ſancti Michaeliscuſtodit̉. Sꝫ adueſperaſcēte die morit̉: viuusaūt ꝓpter loci ſimilitudinē ⁊ defuncti mortē ⁊īminētis noctis caliginē: ⁊ gentis barbare feritatē timuit valde. Sꝫ ſtatim ſanctꝰ Iacobus īſpecie equitis ſibi apparēs ⁊ eū ꝯſolas ait. Trade mihi hūc mortuū ⁊ tu aſcēde poſt me ſuperequū. Sicqꝫ illa nocte an̄ ſolis ortū dietas qͥndecim ꝑagētes ad mōtē gaudij qͥ ē dimidia leuga circa ſanctū Iacobū ꝑeunerūt. Ibiqꝫ ſāctIacobꝰ vtrūqꝫ depoſuit: p̄cipiens vt canonicos ſancti Iacobi ad ſepeliēdū ꝑegrinum mortuū ꝯuocaret ac ſocijs ſuis diceret ꝙ ꝓpt̓ fidviolataꝫ eoꝝ ꝑegrinatio nil valeret. Qui iuſſacōpleuit ⁊ ſocijs ea q̄ ſanctꝰ Iacobꝰ dixerat intimauit. Tertiū miraculū de eo legit̉ de qͦdamtheothonico qͥ cū filio ſuo circa annū dn̄iMilleſimūnonageſimū ad ſāctū Iacobū ꝑgēs: ⁊ īvrbe Tholoſana gr̄a hoſpitandi diuertens abhoſpite inebriat̉ ⁊ ab eo ī malis ciphus argēteus abſcondit̉. Mane igit̉ exeūtes quaſi latrones inſequit̉ eos: ⁊ ꝙ ciphū fuiſſent furati eisobiecit. Qd̓ cū inuentū fuiſſet iudicij accuſant̉Data ꝟo ſentētia oīa q̄ habebāt hoſpiti dant̉⁊ vnus eoꝝ ad ſuſpēdiū iudicat̉. Sꝫ cū paterꝓ filio ⁊ filius ꝓ patre mori vellet: tandē filiusluſpendit̉: ⁊ pr̄ merēs ad ſanctū Iacobū ꝓgreditur. Igit̉ poſt trigintaſex dies rediēs ad corpus filij ſui diuertit: lamentabiles voces emittens. Et ecce filiꝰ ſuſpenſus cepit conſolari euꝫdicēs Dilectiſſime pater noli flere qm̄ hucuſqꝫſanctꝰ Iacobꝰ me ſuſtētauit ⁊ celeſti dulcedinerefocillauit. Qd̓ pater audiens ad vrbē cucurrit: ⁊ venientes populi ꝑegrini filiū incolumēdepoſuerūt ⁊ hoſpitē ſuſpēderunt. Sūt ⁊ aliamiracula ī eiꝰ legēda poſita q̄ cauſa breuitatisdimittimꝰ. Retulimꝰ tm̄ iſta tria vt ſic inflāmētur ad beati Iacobi deuotioneꝫ oēs illi qͥ ſepenumero in hac vita tribulationibꝰ agitant̉: habeant beatū Iacobū aduocatū ⁊ nō deerit eisauxiliū de celo In quo ip̄e glorioſus cum xp̄oletatur ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo. xxxvij. d̓ ſancto Mattheoapl̓o ⁊ euāgeliſta qͥ xp̄m ſecutꝰ ē ī obedientia: pauꝑtate: ⁊ patientia.ULes ſecutꝰ eeū. Scribūt̉ hͨ ꝟba Mat. ix. ca. ⁊ īeuāgelio p̄ſentꝭ ſolēnitatis Grauiſſima ē iactura illorū qͥ toto affectu diuitijs huiꝰſeculi ſeſe dederūt. Tꝑalia qͥppe om̄ia trāſitoriaſūt ⁊ cito depereūt. Propterea inqͥt Dauid inpſalmo. dormierūt ſomniū ſuū ⁊ nihil īuenerūtoēs viri diuitiaꝝ ī manibꝰ ſuis. Saluberrimūitaqꝫ ⁊ ab oībꝰ acceptādū ſaluatoris nr̄i ē documētū. qͥ Mat. vj. ca. dixit. Nolite theſaarizare vob̓ theſauros ī t̓ra. Theſaurizate ī celo vbinec fures timēt̉ neqꝫ finis formidat̉ Audiuit hͦꝟba ſāctꝰ Mat. ⁊ vocatꝰ a xp̄o calcatꝭ oībꝰ huius mūdi bonis apl̓icā vitā ẜuauit. Tn̄ vt pereū geſta magnifica cōp̄hendamꝰ. in hͦ ſermoneconabimur laudes eiꝰ depromere ſub titulo dexp̄i ſequela. Notabimꝰ aūt pͥncipaliter tria ī qͥbus ip̄e ſecutꝰ ē xp̄m ducē ⁊ caput omniū.Primū fuit obedientia.Scd̓m paupertas.Tertium patientia.Ꝙ beatꝰ Mat. obediuit xp̄o vocāti.Et qͣlit̓ ī oībꝰ obediēdū ē deo ⁊ quareobediētia ſit homini p̄ſtanda. Et d̓ ſeptem obedientie gradibꝰ. Ca. l.