nauen. in. iij. di. ix. ar. j. q. vj. ꝙ honor latrie p̄taduerſario xp̄i duplicit̓ exhiberi: aut ſimpliciter aūt ſub ꝯditiōe. Si ſimplicit̓ dico ꝙ nō pōteē ſine peccato: offertur em̄ cultꝰ latrie alteri qͣꝫdeo: ⁊ id̓o ē ibi pctm̄ idolatrie: nec excuſat̉ ratione ignorātie Habet em̄ hō triplex adiutoriuꝫꝑ qd̓ p̄t errorē deuitare. Primū ē remediū admonitionis ſacre ſcpͥture qͥ dicit ꝙ multi vēturi ſūt in noīe xp̄i mēdaciter. Scd̓m ē remediuꝫſancte oratiōis qͣ ad deū debet hō recurrere vtcor eiꝰ illuminet. Tertiū eſt ſuſpēſio credulitatꝭſue. Nō em̄ debet hō oī ſpūi credere ſꝫ ꝓbare ſiex deo ſunt. Qui em̄ cito credit in talibꝰ leuis ēcorde ⁊ fortaſſis inflatus ī corde ad tales viſiones ⁊ reuelatiōes idoneū ſe exiſtimat: vn̄ talesapparitiones potiꝰ ſūt formidande qͣꝫ deſiderāde. Narrat̉ em̄ de quodā ſctō patre ꝙ cū ei diabolꝰ in ſpecie xp̄i apparuiſſet: ille clauſis oculisdixit ſe in hac vita nolle xp̄m videre. At diabolus eiꝰ humilitate ꝯfuſus ſtatim euanuit. Ecōtra de pluribꝰ d̓r qͥ ſe ad viſiones idoneos reputauerūt ⁊ deſiderauerūt ꝙ ī multas inſanias ⁊errores p̄cipitati ſūt. Et id̓o ſi ſimplicit̓ adoratqͦs xp̄i aduerſariū nō excuſat̉ a pctō etiā ſi credat ip̄m eſſe xp̄m. Si etiā adoret ſub ꝯditiōe hͨpōt eē dupliciter: aut qꝛ eſt illa ꝯditio habitualiter aut actualiter cōſiderata ſine oppoſita. Siactualit̓ ſic nō adorat ip̄m lucifeꝝ: ſꝫ magꝭ xp̄mqꝛ nō ſtat or̄o niſi ſtāte ꝯditiōe ⁊ ad eū refertuiadoratio ad quē refert̉ adoratiōis impletio vlintētio. Si aūt illa ꝯditio ſit ſub ꝯditione habituali hͦ mō nō ſufficit ad vitādū peccatū idolatrie reſpectu huiꝰ apparatiōis ſiue trāſfigurationis: ſufficit tn̄ reſpectu ſacramēti altaris. Namtalis trāffiguratio ē inſolita. Et ideo nō debetad eā p̄cipitanter ſequi adoratio: ſꝫ cuꝫ maturitate ⁊ preuia oratiōe. Sꝫ ꝯſecratio hoſtie ē conſueta: id̓o ſufficit ꝙ adorās ī habitu hāc habeat ꝯditionē videlicet ſi ꝯſecratio ſit debito mōfacta. Un̄ pauci vel nulli fideles in hac adoratione peccāt. Omnes enim accedunt cum conditione iſta.De felici martyrio beati iacobi ad qd̓concurrit ſanitas paralitici ⁊ conueſio Ioſie atqꝫ ſepult̉ e miraculoſa diſpoſitio.¶ Capl̓m. II.Ecūdū myſterium ꝯtēplādū de btō Iacobo d̓r virtuoſe tolleratiōis. Nam pro chriſtomartyriū capitis obtruncatiōe ſuſtinuit: circaqd̓ tria pͥuilegia ꝯſideremus.Primū fuit paralitici ſanatio.Scd̓m Ioſie conuerſio.K3Tertium ſepulture diſpoſitio.¶ Primū pͥuilegiū fuit paralitici ſanatio. Cūem̄ iuſſu Herodis ad decollandū duceret̉ qͥdāꝑaliticꝰ ī via iacēs ad eū clamauit vt ſibi ſanitatē ꝯferret. Cui Iacobꝰ ait In noīe ih̓u xp̄i ꝓcuiꝰ fide ducor ad decollādū exurge ſanꝰ: ⁊ bn̄dic creatorē tuuꝫ: qͥ ſtatim ſanꝰ factꝰ ſurrexit ⁊dn̄m bn̄dixit. ¶ Scd̓m pͥuilegiū fuit Ioſie cōuerſio. Is em̄ funē ī collo eiꝰ miſerat illūqꝫ trahebat: qͥ viſo miraculo ꝑalitici ad pedes Iacobi ſe ꝓſtrauit ⁊ veniā petens xp̄ianū fieri ſe poſtulauit: qd̓ cū vidiſſet Abiachar pontifex ſibidixit: niſi nomē xp̄i maledixerꝭ cū ip̄o Iacobodecollaberꝭ. Cui Ioſias. Maledictus tu Nomē aūt dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ſit bn̄dictū ī ſecl̓a TuncAbiachar os eiꝰ pugnis cedi iuſſit ⁊ miſſa d̓ eolegatiōe ad Herodē īpetrauit vt cū Iacob decollaret̉. Cū aūt decollari deberēt Iacobus aſpiculatore lagenaͣ aq̄ petijt ⁊ ibideꝫ Ioſiā ꝓtinus baptizauit: ⁊ ſtatim capitis obtrūcationemartyriū ꝯſūmauit. Decollatꝰ ē aūt beatꝰ Iacobus. viij. kal̓. aprilis. ī annūciatiōe domīe etviij. kal̓. auguſti. in cōpoſtellā trāſlatꝰ: ⁊ tertiokal̓. ianuarij ſepultꝰ: qꝛ ſepultura eiꝰ fabricatafuit ab auguſto vſqꝫ ad ianuariū ꝓlōgata Statuit tn̄ eccl̓ia vt feſtū eiꝰ. viij. kal̓. auguſti tꝑe .ſ.magis ꝯgruo celebraret̉. ¶ Tertiū pͥuilegiumfuit ſepulture diſpoſitio: vt em̄ refert Ioh̓esBelet. decollato Iacobo diſcipuli corpꝰ eiꝰ nocte timore iudeoꝝ rapiētes naui illd̓ īpoſuerūt⁊ ſepulturā diuine ꝓuidētie cōmittētes nauimſine remige ꝯſcēderūt. Et angelo dn̄i duce ī galiciā in regno lupe applicuerūt. Erat ibi reginaſic dicta Lupa noīe ⁊ merito vite: deponentesgͦ corpꝰ de naui ſuꝑ quēdā magnū lapidē illudpoſuerūt: qͥ lapis mox vt cera corpori ceſſit ⁊ īſarcophagū corpori ſe mirabiliter coaptauit.Ingrediētes igit̉ diſcipuli ad Lupā dixeruntDn̄s ih̓s xp̄s mittit ad te corpus diſcipuli vtquē noluiſti ſuſciꝑe viuū ſuſcipias nūc defunctū. Et narrātes ei miraculū qͣliter .ſ. illuc ſineremige adueniſſent locū eiꝰ ſepulture ꝯgruū petierūt. Que dū regina audiſſet vt p̄fatꝰ Ioh̓esBeleth dic̄ eos ī dolo ad quēdā virū crudeliſſimū deſtinauit: vt eiꝰ ſuꝑ hͦ cōſenſū haberent.Qui eos cepit ⁊ ī carcere recluſit. Cum aūt illediſcūberet angelꝰ dn̄i apparuit ⁊ eos libere abire ꝑmiſit. Qui ad reginā redeuntes iteꝝ petierūt locū ſepulture ꝓ corꝑe beatiſſimi Iacobi.qͥbus illa rn̄dit. Accipite boues quos habeo ītali monte ⁊ plauſtrū iungite ac corpus dn̄i veſtri deferte: ⁊ locum ſicut volueritis edificate.Hoc autem Lupa doloſe dicebat. Sciebat em̄boues eē thauros indomitos et ſilueſtres. Etid̓o putauit ꝙ nō poſſent iūgi nec applicari: vel