nium a puero qͥ lunaticꝰ erat: ⁊ ſepe cadebat inignē ⁊ crebro ī aquā: ⁊ curatꝰ ē puer ex illa hora. Et Luce. xj. et Mat. xij. Erat ih̓s eijciensdemoniū ⁊ illd̓ erat mutū: ⁊ cuꝫ eieciſſet demoniū locutꝰ ē mutꝰ. Chryẜ. ait. Ꝙ demō feceratillū hoīeꝫ mutū: ſurdū ⁊ cecū Iō demone abiecto ſanatꝰ ē. In vitaſpatꝝ legit̉ d̓ beato Antonio. ꝙ dū ī quodā tumulo latitaret multitudodemonū adeo illū lacerauit ꝙ a diſcipulo eiusqͣſi mortuꝰ īuētꝰ ē: ab eoqꝫ inde aſportatꝰ humeris ꝓprijs: cuꝫ nocte ad ſe redijſſet a p̄fato diſcipulo ad eundē locū aſportari ſe fecit Qui cū exdolore ꝓſtratꝰ iaceret ex ꝟtute animi ad conflictum demones excitabat: quē illi iteꝝ ꝟberibcrudeliſſimis affecerunt. Tunc ſubito ſplendormaximꝰ ibi apparuit: ⁊ demones cunctos fugauit. Antoniꝰ aūt ꝯtinuo ſanatꝰ eſt. Ibiqꝫ xp̄madeſſe intelligens ait. Ubi eras bone ieſu: vbieras? Quare a pͥncipio non affuiſti vt me adiuuares ⁊ vulnera mea ſanares. Cui dn̄s: Antoni h̓ eram ſꝫ expectabam videre certamē tuum.Nūc aūt qꝛ viriliter dimicaſti ī toto orbe faciātenoīari. De ſancto Dominico ſcriptū ē in ſualegēda ꝙ exiſtēte ip̄o Bononie cū frēs iam addormiēdū iuiſſent: qͥdaꝫ ꝯuerſus a diabolo vexari cepit: qd̓ cū frater Raneriꝰ lauſanēſis magiſter eius audiſſet: beato Dominico ſtuduit īdicare qͥ ad eccleſiaꝫ an̄ altare ip̄m portari p̄cepit: vbi cū vix a decē fratribꝰ fuiſſet adductusbeatꝰ Dn̄icus diabolo dixit. Adiuro te miſervt dicas mihi qͣre vexas creaturam dei et quōhuc intraſti. Qui rn̄dit: vexo illū qꝛ heri bibitī ciuitate ſine licētia nō adhibito ſigno crucis.Qd̓ poſtmodū cōpertū ē veꝝ fuiſſe. Ad oratiꝟo beati Dn̄ici cāpana ad matutinuꝫ pulItē: diabolꝰ ab illo diſceſſit. Refert Ambroſius qͥ paſſionē beate Agnetꝭ deſcripſit ꝙ filiusp̄fecti volens illi vim inferre ⁊ violēter illā opprimere: p̄focatus a diabolo expirauit. In viſa etiā ſanctoꝝ Simplicij Fauſtini ⁊ Beatricꝭhabet̉ ꝙ Lucretiꝰ p̄fectꝰ qͥ ip̄am beatricē ſororem Simplicij ⁊ Fauſtini renuentē idolis īmolare p̄cepit ſuffocari diabolo arreptus ⁊ ꝑ treshoras vexatus mortuꝰ ē. De Loroaſtre verobacirianoꝝ rege qͥ qn̄ natꝰ ē riſit vt ait Solinꝰ⁊ Augꝰ li. xxj. de ciui. dei ⁊ magicas artes īuenit ẜm Iſid̓. li. ethimo. viij. ẜm aliquos tenet̉ꝙ lꝫ bello fuerit a Nino deuictus: tn̄ a demonequē importunꝰ frequētabat occiſus ē. Sufficiant iam q̄ dicta ſūt: ad intelligendum ꝙ niſi deimanu ptās diaboli arceat̉ multimoda pōt humanis corporibꝰ nocumenta inferre. Qn̄qꝫ ꝟoſinit illū deꝰ talia facere vel ad ſue glorie manifeſtationē ſicut euenit in illis qͥ vexati ſuo noī⁊ ſanctoꝝ meritis liberant̉. Vel ad bonoꝝ exercitationē atqꝫ illoꝝ patiētie cōmēdationē: ſicut factū eſt in Iob ⁊ Antonio. Vel ad iniquorū vindictā ⁊ punitionē ſicut ꝯtigit illis quosdemoniū int̓fecit Nā vt inqͥt Tho. pͥma ꝑte.cxiiij. arti .j. demones impugnāt hoīes dupliciter. Uno mō inducēdo ad peccatū ⁊ ſic nō mittunt̉ a deo ſꝫ aliqn̄ ꝑmittunt̉ ẜm dei iuſta iudicia. Aliqn̄ impugnat hoīes puniēdo ⁊ ſic nontm̄ ꝑmittunt̉: ſꝫ etiā mittunt̉ a deo: pena em̄ refert̉ in deū ſicut ī primū actorē Et tn̄ demonesad puniendū miſſi alia intētione puniūt qͣꝫmittant̉. Nā ip̄i puniunt ex odio vel inuidia: mittunt̉ aūt a deo ꝓpter eiꝰ iuſticiā. Et lꝫ poſſintvt iam tactū ē humana corꝑa ledere: non tamētanta eſt illoꝝ ptās vt valeat corporis liniamēta in mēbra brutoꝝ animaliū tranſformare: deqͣ materia plene dictū eſt in tractatu de timoreiudicioꝝ dei in ẜmone de bello demonū ⁊ hominū. ¶ Scd̓m dubiū fuit vtrū demones poſſint hominibꝰ viſibiliter apparere Et ad hoc reſpondeo ꝙ ſinente deo apparēt qn̄qꝫ in aſſūptꝭcorporibꝰ: qd̓ etiā ex illis q̄ diebus nr̄is euenerūt ꝓbare poſſumꝰ. Nā āno dn̄i. Mcccclxvijdum eram apud Albēgam in ꝓuincia ianue aſfui examinationi quarundā mulierum q̄ malefice putabant̉: audiuiqꝫ ex ore illarū qualit̓ demones familiares habebāt qͥ eis apparere conſueuerūt in humana effigie ⁊ multa veriſimiliade eoꝝ cōmercio retulerunt In ꝓuincia ſanctiFranciſci apud noceriaꝫ fuit alia mulier Santucia noīe que multa ſecreta hominibꝰ reuelabat. Cōſtruxerat ꝟo ſibi domūculam extra cōmunē habitationē in p̄dio ſuo in quo duo ſui filij cōmorabāt̉ in tētorijs vt veniētibꝰ ad mr̄eꝫvenderēt vinū ⁊ alia neceſſaria. Quidā aūt ruſticꝰ dū pecuniā in pāno ligatā ꝑdidiſſet ad eaſe ꝯtulit. Ibiqꝫ hoſpitatꝰ vt mane a Santuciad̓ ſua pecunia informaret̉. Media nocte audiuit exͣ tuguriū Santuciā cū alio loquētem: illediabolꝰ erat: naꝫ ſurrexit ruſticꝰ ⁊ caute explorans q̄ nā hec forentꝭ: vidit Santuciā denudatam: audiuitqꝫ illā dicentē: vbi ē pecunia huiꝰruſtici. Ad q̄ v̓ba audinit diabolū reſpōdēteꝫ:lꝫ illū oculis nō videret. Pecunia iſtiꝰ ē in vētre porci ſui q̄ cecidit dū erat ī ſtabulo et porcibi comedēs cū alijs īmūdicijs illaꝫ deglutiuitdicas tn̄ ei qꝛ vxor eius furata eſt vt ſic diſcordia ſeminet̉ int̓ vxorē ⁊ ip̄m. Statim ruſticusinde diſceſſit ⁊ cōcito greſſu ad ꝓpria feſtināsporcū ſuū interfecit: in cuius viſceribꝰ pecuniaꝑditam inuenit: deinde peruſiū ſe ꝯtulit maleficā accuſauit: q̄ ad iudiciū deducta: ⁊ d̓ ſuis cōuicta ſceleribꝰ igne cremata ē. ¶ Tertiū dublūfuit vtrum peccet qͥ adorat diabolū cū ſe trāſfigurat in angelū lucis Ad qd̓ ita dicit dn̄s Bo