Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

terrena: tꝑalia queqꝫ deiecit: tulit patienter aduerſa. Et tandē in ſenectute bona migrauit adcelos. Ibi nunc fruit̉ eterna pace. Ibi exultat angelis ſanctꝭ. Ibi poſſidet omne bonū eiuſqꝫ memoria facta eſt ſempit̓na. Ibi deniqꝫ proſuis deuotꝭ īterpellare ceſſat. Quē deprecemur oēs vt nobis ītercedat apud xp̄m dn̄moīm ſuā benigniſſimā matrem qͣtenꝰ in ſecūlo digni efficiamur gr̄a dei. in futuro beatitudinem illā poſſideamꝰ que ē ipſe deꝰ: qui viuit regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo. xxxvj. de ſancto iacobo maiore filio Lebedei fratre IohanniseuangeliſIdit alios duosfratres Iocobū Lebedei et Ioh̓emfratrē eiꝰ ī naui Lebedeo pr̄e eoꝝreficiētes rhetia ſua vocauit eos. Scribunt̉ꝟba originalit̓ Mat. iiij. ca. In toto terraruꝫorbe beatiſſimꝰ apl̓s Iacobꝰ colit̉ a cūctis fidelibꝰ deuotiōe feruētiſſima: qm̄ ſicut meritꝭ apd̓dn̄m magnꝰ inuētꝰ ē: ita eiꝰ patrociniū expoſcitibꝰ benignꝰ ac liberaliſſimꝰ inuenit̉. Ip̄e eſtIacobꝰ maior vocat̉ ſicut alter minor qd̓ id̓oſit qꝛ prior illo a xp̄o vocatus ē. Inſuꝑ ad maiorē familiaritatē admiſſus fuit vt p̄dictū ē deIoh̓e euāgeliſta: inter apl̓os primꝰ martyriūſuſcepit: celeſteqꝫ regnū intrauit. Quia vero eccleſia feſtū illiꝰ ſolēnit̓ celebrat: decet nos qͣꝫtupoſſumꝰ dei adiutorio laudibꝰ eius inſiſterequem id̓o xp̄s ad apoſtolatū aſſumpſit vt clarus fieret ꝟtutibus atqꝫ ſignis. Quare de ipſoin preſenti ſermone dicemus de quo tria myſteria ꝓponimus contemplanda.iipiū ⁊mtur diūPrimū dicit̉ diabolice ſuperationis.Secundū virtuoſe tollerationis.Tertiū gratioſe auxiliationis.Qualit̓ beatꝰ iacobꝰ ſuꝑauit diabolicas artes: quō p̄t diabolꝰ humanacorꝑa moleſtare et viſibilit̓ apparereac traſfigurare ſe ī angelū lucis. Ca. IRinū myſteriꝯtemplandum de beato Iacobo d̓rdiabolice ſuꝑationis. Nam diabolicas artes xp̄i virtute deuicit: vt enim ſcribiturMat. x. ca. Conuocatꝭ ih̓s. xij. diſcipulis ſuisdedit illis ptātem ſpirituū īmūdoꝝ vt eicerenteos: qͣliter ꝟo Iacobus demones expugnauiex legenda ip̄ius colligere poſſumꝰ. vbi ſic habet̉. Poſt aſcenſionē dn̄i Iacobꝰ iudeam ſamariā p̄dicaſſet in hiſpaniā tandeꝫ venit: ſꝫ ibi nil ꝓficere ſe videret tm̄ nouē ibi diſcipulos acquiſiuiſſet duos ex illis cauſa p̄dicandi ibi reliqͥt: alios ſeptē ſecū aſſumēs iterū iniudeā abijt. Cum ergo ibi ꝟbum dn̄i p̄dicaret:magus qͥdam noīe Hermogenes ad inſtātiamphariſeoꝝ diſcipulū ſuū noīe Filetū ad Iaco miſit vt ip̄m Filetus corā iudeis ꝯuinceret ſua p̄dicatio falſa eſſet: at vbi ille Iacobū vidit audiuitqꝫ docentē atqꝫ inſpexit ſigna miracula dn̄s faciebat corde compūctꝰ adHermogenē redijt ꝯteſtans ſe diſcipulū Iacobi velle fieri ꝑſuadēs vt idē Hermogenes faceret Sed ꝓpterea indignatꝰ Hermogenes arteſua magica ita īmobilē fecit vt ſe nullatenusmoue̓ poſſet dicēs. Uidebimꝰ ſi Iacobꝰ tuꝰ teſaluet. Qd̓ Filetꝰ Iacobo pueꝝ nūciaſſetmiſit ad euꝫ Iacobꝰ ſudariū ſuū dicēs Accipiat ſudariū dieat: dn̄s erigit eliſos: dn̄s ſoluitcōpeditos Statimqꝫ vt ſudario tactꝰ ē ſolutꝰ avincul̓ magicꝭ artibꝰ Hermogenis inſultauitad Iacobū ꝓperauit. Iterū Hermogenes demones aduocauit p̄cipiēs vt ip̄m Iacobū vinctū cuꝫ Fileto ad ſe adducāt. Qui veniētes adIacobū ī aere vllulare ceper̄t dicētes. Iacobeapl̓e miſerere nob̓ qꝛ ſatis ardemꝰ. Miſit nosHermogenes mox vt ad te venimꝰ angelꝰ deinos moleſtare ceſſat. Quibꝰ Iacobus. Dimittat vos angelꝰ ad Hermogeneꝫ rediteqꝫ ad me vinctū adducite ſꝫ illeſū Qd̓ illi ꝓtincōpleuerūt vinctūqꝫ adduxerūt ad Iacobumquē a Fileto fecit exſolui: ſinens diabolosilli nocere. Dixitqꝫ illi perge quo vis tua vtere libertate: quia nemo inuitus bene agit. At ille mutatus in alterū virū veniaꝫ humiliter poſtulauit. Acceptoqꝫ timore demonū baculoIacobi perrexit ad domū om̄es libros arijsmagice ad apl̓m cremādos adduxit. Quos tamen Iacobꝰ in mare proijci fecit. Itaqꝫ Hermogenes de cetero apl̓o adherēs ꝟtutibꝰ plurimis floruit. Propter ea que dicta ſunt tria dubia de demonibus ſūt aperienda.Primuꝫ vtrum demones poſſint humana corpora moleſtare.Scd̓m vtꝝ poſſint hoībus viſibilit̓ apparere.Tertiū vtrū peccet adorat diabolū ſe trāſfigurat in angelum lucis. Ad primū dubiū dicimus: ꝑmittit deus poſſunt demones hūana corꝑa multimodeꝑturbare etiā mortē inferre. Qd̓ exēplis clariſſimis demonſtramꝰ. Scribit̉ nanqꝫ Tobievj. ca. Sara fuit ſucceſſiue tradita ſeptem viris qͦs omnes occidit demoniū. Et Iob. ij. ca.Egreſſus ſathana facie dn̄i ꝑcuſſit Iob vlcerepeſſimo a planta pedis vſqꝫ ad ꝟticē eius. EtMat. xv. ca. Filia chananee male a demoniovexabat̉. Et Mat. xvij. ca. Xp̄s eiecit demo-