deus celum ⁊cͣ. Celū non viſibile firmamentuꝫhic appellat: ſꝫ empirreū. id ē. igneū qd̓ nō ab ardore. ſꝫ a ſplendore d̓r: qd̓ ſtatim factuꝫ angelisē repletū. Ideo Tho. vbi ſupra ait: ꝙ cū vniu̓ſum ꝯſtet ex creaturis corꝑalibus ⁊ ſpūalibusſic create ſunt ſpūales creature ꝙ ad creaturaꝫcorꝑalē aliquē ordinem hn̄t ⁊ toti creature corporali p̄ſident: vnde ꝯueniens fuit vt ange i inſupremo corꝑe crearent̉ tāqͣꝫ toti nature corporee preſidētes. Et ſi obijceret̉ ꝙ angeli non dependēt a corꝑe ẜm ſuū eſſe: ⁊ per ꝯſequēs neqꝫẜm ſuū fieri: ergo angeli nō ſūt creati ī loco corporeo. Reſpondet Tho. ꝙ angeli nō ſūt creatiin loco corporeo: ſꝫ vt p̄dictum eſt in hoc oſterdit̉ ordo eoꝝ ad naturā corporeā: ⁊ ꝙ ſua ꝟtute corꝑa ꝯtingunt. Si hec oīa q̄ diximus de angeloꝝ ꝓductione vel ad capiendum difficiliavel ad plene intelligendū dura cuiqͣꝫ viderent̉.tāto magis excitare nos debēt ad extollendamtotis viribus ſapiētiā altiſſimi dei: cuiꝰ oꝑa tāſtupēda ſunt ⁊ inſcrutabilia: vt nullo humanoſenſu ꝑcipi valeāt. Pro quibꝰ dicere poſſumꝰillud pſalmiſte. Ꝙ magnificata ſunt opera tuadn̄e: oīa in ſapiētia feciſti. Uniu̓ſus nāqꝫ mundus iſte ſenſibilis quaſi qͥdā liber ē ſcriptꝰ digito dei: ⁊ ſingule creature qͣſi figure q̄dam ſuntnō humano placito ſꝫ diuinitatis arbitrio inſtitute ad manifeſtādā quodāmodo ⁊ ſignādā inuiſibilē potētiā: ſapientiā: ⁊ bonitatē diuinamInter cetera ꝟo ſuoꝝ inſtitutoꝝ mirabilia angelos ꝯdidit: quoꝝ aliquos ꝓpter ſuꝑbiaꝫ inquam eruperūt eternis abiudicauit ſupplicijs.Alios ꝟo qui ip̄i factori ſuo humiliter adheſerunt: plena beatitudine fecit eſſe felices.Qualiter angeli ad nos mittunt̉ quihoīes cuſtodiūt neqꝫ dolent de maliseoꝝ quos cuſtodiūt. ¶ Capl̓m. II.Ertiū myſteriūde angelis manifeſtādū d̓r miſſiōis.In qͦ tria ſūt dubia declarāda.Primū vtrum angeli mittant̉.Scd̓m vtꝝ hoīes ab angelis cuſtodiant̉.Tertiū vtrum angeli doleant de malis eorumquos cuſtodiunt.¶ Ad primū dubiū ſe offert veritas ſcripturarū in qͥbus angelos mitti ꝑhibet̉. Et vt inquitTho. pͥma ꝑte. q. cxij. Ille mitti d̓r qui aliquomō ab alio ꝓcedit vt incipiat eſſe vbi pͥus nonerat vel vbi pͥus erat ꝑ aliū moduꝫ. Filiꝰ enimaut ſpūſſanctus mitti d̓r vt a patre ꝓcedens ꝑoriginē. Et incipit eē nouo mō. i. ꝑ gr̄am vel ꝑnaturā aſſumptā vbi pͥus erat ꝑ diuinitatis p̄ſentiā. Dei em̄ ꝓpriū ē vbiqꝫ eē: qꝛ cū ſit vniu̓-ſale agens ꝟtus eius attingit oīa entia: ideo ēin oībus rebus. Uirtus aūt angelicū ſit particulare agens nō attingit totuꝫ vniuerſum: ſꝫ ſicattingit vnū ꝙ non attingit aliud. Ideo ita ē h̓qd̓ non eſt alibi. Cum igit̉ aliqͥd eſt fiendū peraliquē angelū circa aliquā creaturā corporeaꝫde nouo applicat̉ angelus illi corꝑi ſua ꝟtute: ⁊ſic angelus de nouo ibi incipit eſſe: ⁊ hoc totuꝫſequit̉ ex imperio diuino Sed actio quā angelus miſſus exercet: ꝓcedit a deo ſic̄ a primo pͥncipio cuius nutu et auctoritae angeli oꝑantur⁊ in deū reducit̉ ſicut in vltimū finē. Et hoc facit rōne miniſtri. Nā miniſter ē ſicut inſtrumētum ⁊ intelligens. Inſtrumētū aūt ab alio mouet̉: ⁊ eius actio ad aliud ordinat̉. Ideo actiones angeloꝝ miniſteria vocant̉ ⁊ ip̄i dicunturin miniſteriū mitti. Si ꝟo aliqͥs q̄reret quō angeli mittunt̉ cum celum empirreū ſit locus ꝑtinens ad dignitatem eoruꝫ: ſi igit̉ mitterent̉ adnos dignitati eoꝝ aliquid deperiret. Reſpondet Tho. ꝙ celū illud ꝑtinet ad dignitateꝫ angeli ẜm cōgruentiā quadam: qꝛ congruū eſt vtſupremuꝫ corporū nature q̄ eſt ſupra oīa corꝑaattribuat̉. Non tn̄ angelus aliqͥd dignitatꝭ accipita celo empirreo. Ideo qn̄ actu nō eſt in illo nihil eius dignitati ſubtrahit̉. Sicut nec regi qn̄ nō actu ſedet in regali ſolio qd̓ ꝯgruit eiꝰdignitati. Hinc ſaluator noſter loquēs de angelis qͥ mittunt̉ ad cuſtodiā hominū dixit. Ang.li eorū ſemꝑ vidēt faciē patris mei qͥ ē in celis.Ubicūqꝫ itaqꝫ ſint vident eſſentiā dei in cuiusaſpectu cōplet̉ gl̓ia ⁊ beatitudo illoꝝ. ¶ Scd̓ꝫdubium fuit vtꝝ hoīes ab angelis cuſtodiant̉Et lꝫ de hͦ dixerim in qͣdrageſimali noſtro: verūtamē aliqua erūt hoc loco nouiter diſcutienda. Idcirco p̄ſuppoſito ẜm veritatē ꝙ vnaqueqꝫ aīa angelum habeat ſui cuſtodē deputatuꝫ:xp̄o dūtaxat excepto de quo in ẜmone de innocentibꝰ dictū eſt. Primo ſcienduꝫ ꝙ neceſſariafuit homini cuſtodia angeloꝝ ꝓpter adiutoriūliberi arbitrij. Nam vt inqͥt Tho. pͥma ꝑte. qcxiij. Homo ꝑ liberū arbitriuꝫ pōt aliqualitervitare malum. ſꝫ non ſufficienter. qꝛ infirmaturcirca affectū boni ꝓpter multiplices anime paſiones. Similiter etiā vniuerſalis cognitio naturalis legꝭ q̄ homini naturaliter adeſt aliqualiter dirigit hoīem ad bonum: ſꝫ nō ſufficienter:qꝛ ī applicādo vniuerſalia pͥncipia iuris ad ꝑticularia oꝑa contingit hoīem multipliciter deficere. Vnde d̓r Sapīe. ix. ca. Cogitatiōes mortalium tumide ⁊ incerte ꝓuidentie nr̄e. Secundo ſciendū ꝙ dum hoīes pereunt ⁊ multa peccata labunt̉ non ē aſcribendū ad neglientiā aliquā angeloꝝ ſꝫ potius malicie hoīm imputandū. Nam ſicut hoīes a naturali inſtinctu boni