¶ Propter oblationis ſingularitatem.¶ Primo hoc fiebat ꝓpter cōmunem abilitatēquia illa que offerebantur facile haberi poterāta cōmunitate hominū: nō ſic leones aquile velpiſces. Secundo hoc fiebat ꝓpter mūdiciam ⁊puritatem. quia illa animalia mundum habentnutrimētū. ſicut dicit Rabi moyſes. nō ſic gallina ⁊ porcus. Tertia ratio erat ꝓpter oblationis ſingularitatem vt eſſet ſingularis oblatio q̄fiebat deo: differens ab oblatiōe que fiebat idolis. Et qꝛ egypti colebant oues ⁊ venerabāturhircos eo ꝙ demones ī illa forma eis apparebātBoues ꝟo habebant inter res ſacras ob reuerentiam Yſis quā deā habebāt. Hec fuit ſoroforonei que nauigās in egyptum multa egyptos de agricultura docuit. Idcirco offerebātudeo oues. hirci. capre ⁊ boues. Inſuꝑ vt ait rabi moyſes in colūbis meliores ſunt pulli: in tuituribꝰ meliores maiores. ¶ Tertia difficultaserat quare animalia offerebātur occiſa? Ad qd̓dicit ſanctus Thomas ꝙ hoc fiebat triplici ratione. Primo ꝓpter conformatiōem: qꝛ ſic veniūt in vſum hominū. Secundo ꝓpter ſignificationem. qꝛ ſignificabant occiſioneꝫ quaꝫ peccator meret̉ ⁊ deus miſericors ꝓpter humilitatem ⁊ reuerentiam ſibi factam tollerat illuꝫ ⁊ ꝓpter penitētiam indulget ſibi. Tertio ſic fiebaꝓpter figurationem xp̄i: qui occiſus debebatimmolari. His ergo dimiſſis redeamus ad oblationem factam pro chriſto. Nam licet ex paupertatis amore pauperuꝫ oblationem elegerittamen (vt inquit Tho. iij. parte. q. xxxvij.) tutures ⁊ columbi figure congruūt. Nam turturquia eſt auis loquax p̄dicationem ⁊ cōfeſſionēfidei ſignificat: quia ꝟo eſt animal caſtum ſignificat caſtitatem: quia ꝟo eſt animal ſolitariumſignificat contemplationem. Columba ꝟo eſtanimal māſuetum ⁊ ſimplex ideo māſuetudinē⁊ ſimplicitatem ſignificat.¶ De liberalitate virginis que manifeſtatur in diſpenſatione munerum etconceſſione filij atqꝫ in omnes eaꝫ inuocantes beniuola condeſcenſionē.¶ Capitulū. III.Ertia virtꝰ principalis quam in virgine beatiſſimacontemplari debemus dicit̉ liberalitatis: quam dep̄hendere poſſimus maxīe propter tria.¶ Primo ꝓpter munerū diſpenſationem.¶ Secūdo ꝓpter filij conceſſionem.¶ Tertio ꝓpter beniuolam condeſcenſionem.¶ Primo poſſumus dep̄hendere liberalitateꝫꝟginis benedicte ꝓpter munerū diſpenſatōeꝫ.Nam vt ſcribit Mattheus. c. ij. Magi obtulerunt chriſto munera p̄cioſa: aurū: thus ⁊ mirrham. verūtamen vt pie creditur omīa pauperibus diſpenſauit. Neqꝫ putandū eſt ꝙ tres reges vilia dona regi regum porrexiſſent. licꝫ aliqui hoc velint aſſerere qͥ dicūt talia fuiſſe factaꝓpter myſticam ſignificatōꝫ. Alij ꝟo cōſentientes opinioni eorū qui dicunt magna auri pondera fuiſſe chriſto donata: fingunt v̓ginem illareẜuaſſe ꝓ ꝑegrinatione in egypto. Sed reuera quod prius diximus magis eſt veriſimile atqꝫ credibile virginem .ſ. illam pijſſimam cunctapauperibus diſtribuiſſe. ¶ Secūdo poſſumusdep̄hendere virginis liberalitatem propter filijſui gratioſam conceſſionem: quādo videlicꝫ cōceſſit eum Simeoni ſancto: qui accepit illum invlnas ſuas. De hoc ſic refert Lucas. Et eccehomo erat in hieruſalem cui nomen Simeon: ⁊homo iſte iuſtus ⁊ timoratus expectās conſolationem iſrael: ⁊ ſpūſſanctus erat in eo. ẜm Nicholaū de lira. hoc intelligitur qͣꝫtum ad gratieplenitudinem. quia nō ſolum habuit gratiaꝫ inſtificantem ꝓut habetur cōmuniter a iuſtis: ſedetiam qͣꝫtum ad illuminatiōes diuinas ⁊ conſolationes ſpeciales. Ideo ſb̓ditur. Et reſponſum acceperat a ſpūſancto .ſ. in orationibꝰ ſuisdeuotis: non viſurum ſe mortē niſi videret chriſtum domini. Tunc enim erat opinio cōmunisapud intelligentes ꝙ imminebat aduētus chriſti ẜm ſigna a patriarchis ⁊ ꝓphetis data. Etideo Simeon de hoc deum feruentius orabat:⁊ in oratione reſpōſum accepit ꝙ chriſtū natuꝫvideret anteqͣꝫ vitam p̄ſentem finiret. Et venitin ſpiritu in templum. id eſt ꝑ reuelationem ſpirituſſancti vt videret chriſtum ſicut erat ei promiſſum. Et cum inducerēt puerum Ieſum adfaciendū que predicta ſunt ẜm legem. Et ipſeaccepit eum in vinas ſuas cum maximo cordisgaudio. ẜm ꝙ dicit̉ Prouerbioꝝ. xiij. c. Deſiderium ſi compleat̉ delectat animam. Intueamur Simeonem a virgine filiū expoſcenteꝫ: cōſideremuſqꝫ qͣꝫ blande qͣꝫ benigne qͣꝫue liberaliſſime mater illa illum ſibi conſignauit. O Simeon accepiſti illū in vlnas tuas. id eſt ī brachiaQuem accepiſti: Et regem regum ⁊ dominuꝫdominantiū. Quem ad tuum pectus dulciterdeduxiſti? Filium dei ⁊ virginis illibate. Quēaſpexiſti? Deum ⁊ hominem chriſtuꝫ humanigeneris redemptorem. O felicia brachia. Obeati oculi tui: quoniā meruiſti tanto pͥuilegiodotari. Super hoc Auguſtinus in ẜmone preſentis ſolennitatis ait. Hec ſunt teſtimonia tua