eaſdem rationes voluit ⁊ matrem ſuam implerelegis obẜuantias quibus tamen nō erat obnoria. Ideo Bernardus ad ꝟginem ſic deuote loquitur. Uere beata virgo non habes cauſam:nec tibi opus eſt purificatione: ſed nunqͥd filiotuo opus erat circūciſione Eſto inter mulierestanqͣꝫ vna illarū: nam ⁊ filius tuus ſic eſt in medio puerorū. Hec Bernardus. ¶ Secunda cerimonia legis cui ſe virgo ſancta ſb̓iecit dicit̉ p̄ſentationis. vt enim ſcribit̉ Exodi. xiij. ca. Locutus eſt dn̄s ad Moyſen dicens. Sanctificamihi omne pͥmogenitum quod aperit vuluaꝫ īfilijs iſrael. Ubi ſciēdū ꝙ de prole nata duplexpreceptum tradebatur in lege. Unum quidemgenerale qͣꝫtum ad omnes. vt .ſ. completis diebus purificationis matris offeret̉ ſacrificiuꝫ ꝓfilio ſiue ꝓfilia. vt habet̉ Leuitici. xij. ca. Et hͦIllibquidem ſacrificium erat ad expiationem peccti in quo proles erat concepta ⁊ nata: ⁊ etiaꝫ adconſecrationē quandam ip̄ius: quia tunc prīop̄ſentabatur in templo. Et ideo aliquid offerebatur in olocauſtum. aliqͥd pro peccato. Aliuderat p̄ceptum ſpeciale de p̄mogenitis tam in hominibus qͣꝫ in iumentis. Sibi enim dominꝰ deputauerat omne pͥmogenitum in iſrael: ꝓ eo ꝙad liberationem populi iſrael ꝑcuſſerat primogenita egypti ab homine vſqꝫ ad pecus: primogenitis filiorū iſrael reẜuatis. Et quia chriſtufuit pͥmogenitus Marie ꝟginis matris: vtrūqꝫ fuit factum circa eum. Primo qͣꝫtū id quoderat ſpeciale: ⁊ ꝑtinet ad pͥmogenitos. Ob qd̓dicit Lucas. Tulere illū in hieruſalē vt ſiſterēteum. id eſt offerrent dn̄o: qꝛ omne maſculinumadaperiēs vuluam .i. pͥmo naſcens ẜm Nicolaum de lira. Cuiuſmodi erāt pͥmogeniti: ſāctuꝫdomino vocabit̉. Secūdo factum fuit circa criſtum id quod cōmuniter ꝑtinet ad omnes. Ethoc notat̉ cum dicit̉. Et vt darent hoſtiaꝫ ẜmꝙ dictum erat in lege domini par turturuꝫ autduos pullos columbarū. Quia ꝟo dicit̉. Omne maſculinū adaperiens vuluam. ptꝫ ꝙ loquitur de maſculo concepto ⁊ nato ꝑ aperitionemclauſtri ꝟginalis: quod non habuit locū in beata virgine: que virgo ꝑmanſit in ꝯceptu ⁊ paiu: tamen hanc legem ex humilitate voluit obſeruare. ¶ Tertia cerimonia cui ſe virgo ſubiecit dicitur oblationis. Nam obtulere ip̄a ⁊ Ioſeph̓ ꝓ domino par turturum aūt duos pulloscolumbarū. Hec erat oblatio pauperū: ſꝫ agnoblatio diuitum. Verūtamen tres difficultateſhic oriunt̉. Prima an cōueniens fuit aliqͥd offerre deo. Secūda quare oblatio fiebat de aliqͥbus determinate non de omībus. Tertia quare animalia offerebantur occiſa. Pro pͥma difficultate poſiet quis arguere iſto modo. Nihil ēofferendū alicui quod ſuum eſt ⁊ ip̄e non indiget. Sed dei erant omnia que in ſacrificijs offerebantur ⁊ illis non indigebat: qꝛ ad vſum hominis illa deputauerat: ergo nō erant deo offerenda. Confirmant̉ iſta. quia dauid in pſalmo.Domini eſt terra ⁊ plenitudo eius orbis terrarum ⁊ vniuerſi qui habitant in ea. Et iteꝝ. Sacrificiū ⁊ oblationem noluiſti. Et in alio Pſal̓.Inducit loquentem deū. Nunqͥd manducabocarnes taurorū aūt ſanguinem hircorū potaboIn cōtrarium aūt eſt illud quod ponit̉ Leuiti.pͥmo. c. Ubi deus dixit oblata omnia adolebitſacerdos ſuꝑ altare in olocauſtū ⁊ odorem ſuauiſſimum domīo. Et ꝓpterea ſanctus Tho. j.ẜe. q. cij. dicit ꝙ deus voluit ſibi offerre ſacrificia triplici ratiōe.¶ Primo ꝓpter mentis ordinationem.¶ Scd̓o ꝓpter idolatrie excuſationem.¶ Tertio ꝓpter figurationem.¶ Primo voluit deus offerri ſibi ſacrificia propter mētis ordinationē. Ad hanc ꝑtinet vt omnia que quis habet recognoſcat a deo. vt dicitur. xvj. q. j. in. c. reuertimini. ⁊ ordinet in deuꝫtanqͣꝫ in vltimum finem. Et hoc rep̄ſentabat inoblationibus ⁊ ſacrificijs. Hinc ē ꝙ Dauid vtſcribit̉ .j. Paralipo. c. xxix. dicebat. Tua ſuntomnia ⁊ que de manu tua accepimus dedimustibi. Secūdo voluit deus offerri ſibi ſacrificiaꝓpter idolorū excuſationem vt ꝑ honoreꝫ quireddebat̉ deo retraheret̉ populus a cultū idoloꝝ. Nam p̄cepta de ſacrificijs nō fuerūt datapopulo iudeorū niſi poſtqͣꝫ declinauit ad idolatriam adorando vitulum cōflatilem. Tertia ratio fuit ꝓpter figurationem. Futurꝰ nanqꝫ eratxp̄us qui ſe offerre ꝓ hominum ſalute debebatIdeo oblatiōes veteris legis xp̄m figurabant:de quo ſic inquit apoſtolus ad Epheſios. v. c.Tradidit ſemetip̄m pro nobis oblatiōem ⁊ hoſtiam deo in odorem ſuauitatis. Et ad Heb̓. x.ca. Xp̄s vnam ſemel ꝓ peccatis hoſtiam obtulit in ſempiternuꝫ. Cōcludimus ergo ꝙ licꝫ deiſint omnia qͥbus nec indiget oblatiōes tamen ſibi fieri voluit ꝓpter hominū vtilitatem rationibus p̄dictis. ¶ Secūda difficultas erat quareoblatio fiebat deo de aliqͥbus determīate: ⁊ nōde omībus. Nam de generibus animaliū quadrupedum offerebant̉ boues: oues: capre. Etde auibꝰ turtur ⁊ colūba: ⁊ in mūdatiōe leproſi de paſſeribus. Quare non offerebant̉ piſcesaquile: leones ⁊ ſimilia? Et rn̄det Tho. vbi. sͣ.ꝙ hoc fiebat ꝓpter tria.¶ Propter cōmunem abilitatem.¶ Propter mundiciā ⁊ puritatem.n 2