reliquos currentes lucraret̉ libram vnaꝫ auri:tunc multi hoc audientes ad currendū ſe preparent. Inter quos eſſet vnus agilis valde et adcurrēdum plus ceteris expeditus licet nonduꝫeſſent in curſu. vel poſtqͣꝫ currere ceperint anteqͣꝫ ꝑuenerint ad terminū diceret̉ de iſto vno ꝙmeretur p̄mium merito congrui. At poſtqͣꝫ peuenit ad terminū meret̉ illud merito non condigni. qꝛ p̄mium illud excedit laborem ſed meritodigni. Quia exquo ſic placuit regi vel principivt qui ad talem terminū currendo ꝑtingeret aurum ſibi daret̉. Ille qui ſic currendo pͥus ceteris applicuit ad locum p̄fixum factus eſt dignp̄mio ex liberalitate p̄parato. Sic in propoſitobeata virgo non meruit conciꝑe xp̄m merito cōdigni: quoniā incarnatiōis beneficiū quantuꝫad ſuam ſubſtantiā vel eſſentiam eſt ſupra merita omniū hominū ⁊ angelorū ⁊ ip̄ius ꝟginisbenedicte. Sed quia ex benignitate ſua diffiniuit deus vt carnem ſumeret ꝓ ſalute hūani generis. ⁊ de muliere vna naſceret̉ deus ⁊ homoBeata virgo a pͥncipio ſue ſanctificatiōis et toto temꝑe intermedio vſqꝫ ad incarnationeꝫ merebatur eſſe mater dei merito congrui. quia propter excellentiam ſanctitatis ſue ⁊ ꝑfectionemvirtutum ad hoc erat magis idonea ſiue diſpoſita qͣꝫ reliquie mulieres que potuerūt eſſe ī omni mundo. At vbi verba illa ſanctiſſima protulit. Ecce ancilla domini ⁊ ſuum conſenſum verbo firmaui ilico meruit merito digni conciperechriſtum ⁊ effici mater dei. Tunc ſiquideꝫ inuenta eſt exceſſiſſe merita omniū electorū ⁊ maxime ꝓpter p̄eminentiam quatuor virtutum qincludunt̉ in verbis eius. Prima fuit obedientia: dum dixit: Ecce. Exhibuit nanqꝫ ſe adeoꝓmptiſſimam ad obediendum deo qͣꝫtum fierpoteſt a pura creatura. Intenſiſſima fuit illiusvoluntas ad talem obedientiā qͣꝫtum intēdi potuit: neqꝫ tantū intenſa fuit voluntas abrae dūvoluit filium immolare: aut quorūcūqꝫ: qui ꝓdei obedientia dura ⁊ aſperrima queqꝫ pati nōrecuſarunt. Secunda virtus fuit hūilitas: quāexpreſſit dum ſubdidit. Ancilia domī: tunc vtiqꝫ tantū reſpectu dei deſcendit in nihilū ⁊ deſpectum ſui ꝙ nulla vnqͣꝫ alia creatura ita vilueritſibijpſi ꝓ deo ſicut ip̄a. Et licet magna fuit humilitas Abrae cum dixit Geneſis. xviij. c. Loquar ad dn̄m meum cuꝫ ſim puluis ⁊ cinis. EtIob cum dixit. xvij. ca. Putredini dixi patermeus es mater mea ⁊ ſoror mea vermibus. EIohannis baptiſte dum ſe voceꝫ appellauit: nihilominus humilitas ꝟginis ſuꝑauit humilitatem iſtorū ⁊ quorūcūqꝫ aliorū. ꝓpterea ī ſuocantico dixit. Quia reſpexit humilitatem ancille ſue: ecce enim ex hoc beatam me dicent omēsgenerationes. Tertia ꝟtus fuit eius fides quāexplicauit dum ꝓſecuta eſt. Fiat mihi. Tunc ſiqͥdem captiuauit omnem intellectū in obſeqͥuꝫdei: crediditqꝫ ſimpliciter ⁊ puriſſime q̄cūqꝫ ſibi fuerant ꝑ angelum intimata. Hīc Eliſabethcōmendando illam dixit. Beata que credidiſtiqm̄ ꝑficient̉ in te que dicta ſunt tibi a domino.Quarta virtus fuit charitas que expreſſaē dūꝓtulit. Scd̓m ꝟbum tuū. Omne cor ſuū: om̄eeſſe: omne poſſe obtulit voluntarie deo. ¶ Tertium dubiū erat vtrum ꝟginis p̄rogatiue poſſint ab homine comp̄hendi. Ad quod reſpōdemus ꝙ ſicut ꝑfectiones diuine omni intellectuiſunt incomp̄henſibiles: ſic ꝑfectiones gratiaꝝquas ꝟgo ſuſcepit in ꝯceptiōe filij dei ſolo diuino intellectui ⁊ xp̄i fuerūt comp̄henſibiles.vnde credit̉ ꝙ ad illā abyſſum imꝑſcrutabilemoīm chariſmatū ſpūſſancti q̄ in beatam ꝟgineꝫdeſcenderūt in hora ꝯceptionis filij dei: intellectus humanus vel angelicꝰ nunqͣꝫ potuerūt attingere. Multo nanqꝫ plura oꝑatus eſt deusin ꝟgine ⁊ qͥdem grandia qͣꝫ ea que ſcripta ſuntaut excogitata. Idcirco Hiero. ī ẜmōe ad paulam ⁊ euſtochiū dum de virginis p̄eminētia eſſet dicturus ita locutus eſt. Timeo ſatis ⁊ valde ꝑtimeſco dum veſtris cupio parere profectibus ne forte ſicut improbus ita ⁊ indignus laudator inueniar ꝓfecto cum nec ſanctitas nec facundia ſuppetant vt beatam ⁊ glorioſam ꝟginēdigne laudare queam. Qm̄ vt verum fatear qͥdqͥd humanis dici poteſt verbis minus eſt a laude dei. quia diuinis ⁊ angelicis eſt excellentiusp̄dicata ⁊ laudata p̄conijs. A ꝓphetis quideꝫpnunciata. A patriarchis figuris ⁊ enigmatibus p̄ſignata. Ab euangeliſtis exhibita ⁊ monſtrata. Ab angelo venerabiliter atqꝫ officioſiſſime ſalutata. Preterea qualis ⁊ quanta eſſet abeodem diuinitus declarat̉ cum ait. Aue gratiaplena ⁊cͣ. Talibus nanqꝫ decebat virgineꝫ oppignerari muneribus: vt eſſet gratia plena: quededit celis gloriam: terris deum: pacem gentibus: finem vitijs: vite ordinem: ⁊ moribꝰ diſciplinam. hec ille. Propter que omīa coram Eliſabeth deuꝫ ip̄a magnificauit. que dignat̉ de ſenobis dicere illud Eccleſiaſtici. xxiiij. ca. Egomr̄ pulchre dilectiōis timoris ⁊ magnitudinis⁊ ſancte ſpei. In me omnis gr̄a vie ⁊ veritatis.In me oīs ſpes vite ⁊ ꝟtutis. Trannſite ad meoēs qui cōcupiſcitis me: ⁊ a generatōibꝰ meisadimplemini. Spūs em̄ meus ſuꝑ mel dulcis:⁊ hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauum. Ad eā gͦ crebro confugiamus vt ſua ꝓtectiōe liberemur aboībus malis imminentibus ⁊ bn̄faciēdo mereamur filij eius gr̄am ⁊ tandem gloriaꝫ ſempiternam. Amen.