vel maternitatis vel filiationis concurrunt precipue tria. Prima eſt generatio viuentium: vtviuum generet viuum. Et ꝓpterea quia ignisgenerans non eſt qͥd viuens nō d̓r pat̓ aūt maiignis generati. Secundū ē collatio ſb̓e Nā fab̓lignorū non d̓r pr̄ ſcamni aut cuiuſlibet alteriuſartificij qd̓ ip̄e fabricat. qꝛ n̄ cōmunicat ſibi ſuāſb̓am. Tertiū eſt materie p̄parate admīſtratio:ꝓpterea terra non d̓r ꝓprie mater hoīs: quia ēmateria remota. Et quartū addit̉ quod eſt aſſimilatio in natura ſpecifica. Ideo capillꝰ ab homine generatus non d̓r filius homīs. qꝛ non aſſimilat̉ hoī ſpecifice. Cum gͦ beata ꝟgo viuēsgenuerit xp̄m viuentem cōmunicauitqꝫ ei corpulentam ſb̓am. adminiſtrauitqꝫ ad formatōeꝫcorꝑis eius materiam p̄paratam ⁊ xp̄us ab eagenitus fuit ei ſimilis ī ſpecie: qꝛ ꝑfectus hō exaīma rōnali ⁊ humana carne ſb̓ſiſtens: ſequit̉ꝙ xp̄s fuit eius filius ⁊ ip̄a illius vera mat̓. Siaūt aliqͥs obijceret ꝙ xp̄us ex beata virgine miraculoſe natus eſt: ſꝫ miraculoſa generatio nonſufficit ad rōeꝫ maternitatis vel filiatōis. Nonem̄ dicimꝰ Euam filiā fuiſſe Ade: gͦ vid̓r ꝙ xp̄snon debeat dici filius btē ꝟgīs. Rn̄dere poſſumus ẜm Damaſ. in. iij. li. ꝙ natiuitas tꝑalisxp̄s natus eſt ꝓpter nr̄am ſalutē eſt quodāmōẜm nos qm̄ natus eſt hō ex muliere ⁊ tꝑe conceptionis debito. Suꝑ nos aūt qm̄ nō ex virili ſemine ſꝫ ex ſancto ſpū ⁊ ſancta ꝟgine ſuꝑ legē cōceptōis. Exquo vt inqͥt Tho. iij. ꝑte. q. xxxv.Ex ꝑte mr̄is natiuitas illa fuit natural̓: ſꝫ ex ꝑteoꝑatiōis ſpūſſancti fuit miraculoſa. Un̄ beataꝟgo eſt vera ⁊ natural̓ mr̄ xp̄i. Quis gͦ explicre queat qͣꝫto affectu filiū illū geſtauit in vtero:peꝑit in p̄ſepio: ſuoqꝫ lacte pauit vbere de celopleno. Quis enarrare ſufficiat qͣꝫto gaudio eiinfantilia mēbra ꝯtrectabat dū inuoluebat parnis ⁊ ſtricta cingebat faſcia? Quis inſuꝑ excogitari valeat qͣꝫ gͣtiſſima fuit amboꝝ cōuerſatioamoris pinguedine plena? Cōuiuebāt pacificeColloquebant̉ benigne. Et ꝟgo ore mellifluofili mi ſepius ingeminabat: audiebat reſpōdēt.illū cū oī reuerētia genitrix mea colendiſſima.¶ Ꝙ beata virgo dei genitrix eſt dicenda que meruit conciꝑe xp̄m cuius inſuꝑ progatiue ab hoīe non poſſunt cōphendi.¶ Capl̓m. III.Ertium priuilegiuꝫ maternitatis v̓gīs illibate d̓r dignitatis. Alie nāqꝫ mr̄es puri hoīs:h hoīs et dei mr̄ fuit. Sꝫ ꝓ huiꝰ ꝑtis expeditōelocūda tria adhuc dubia declaremꝰ¶ Primū vtrū beata ꝟgo ſit dei genitrix appel¶ Scd̓m vtrū btā ꝟgo meruit ꝯciꝑe xp̄m.¶ Tertium vtrū ꝟ̓ginis p̄rogatiue poſſint abhomine cōp̄hendi.¶ Ad pͥmū dubium rn̄demus ꝙ bn̄ cōgrue acveriſſime ꝟginem gl̓oſam appellamꝰ genitriceꝫdei. Inqͥt nanqꝫ Iohannes Damaſ. Theothocion vere ſanctam Mariam p̄dicamꝰ virginēEt in capitul̓ Cirilli approbatis in Ephſina ſinodo d̓r. Si quis non confitet̉ ſanctam ꝟginemgenitricem dei anathema ſit. Et ſancta mr̄ eccleſia in diuinis officijs illam ſic crebro nominat.In officio miſſe inducit verſiculū Sedulij. Salue ait ſancta parens enixa puerpera regem quicelum terramqꝫ regit in ſecula ſeculorū. Uirgodei genitrix quem totus nō capit orbis in tua ſeclauſit viſcera factus hō. Et in offertorio. Ppartū virgo inuiolata permanſiſti dei genitrixintercede ꝓ nobis. Et in veſperis. Aue marisſtella dei mater alma. Et in completorio. Subtuum p̄ſidium confugimus ſancta dei genitrixEt in letanijs. Sancta dei genitrix ora ꝓ nobisQuare aūt ſit conueniens ⁊ ꝓpria iſta locutiodeclarata a Bonauē. in. iij. di. iiij. Et a Tho.in. iij. parte. q. xxxv. qꝛ omne nomen ſignificāsin concreto naturam aliquam poteſt ſupponere ꝓ qualibet ypoſtaſi illius nature. Cum autēvnio incarnationis ſit facta in ypoſtaſi: manifeſtum eſt ꝙ hoc nomen deus pōt ſupponere yp̄oſtaſi habente humanam naturam ⁊ diuinā. Etideo quicqͥd conuenit diuine nature ⁊ humanepoteſt attribui illi perſone. Concipi autem ⁊ naſci ꝑſone attribuitur ⁊ ypoſtaſi ẜm naturā illaꝫin qua concipit̉ ⁊ naſcit̉. Cum gͦ in ip̄o pͥncipioconceptionis fuerit humana natura aſſumptaa diuina ꝑſona. conueniens eſt ꝙ vere poſſit dici deum eſſe conceptum ⁊ natum de virgīe. Exhoc aūt dicit̉ aliqua mulier alicuius mat̓ ꝙ eūcōcepit ⁊ genuit. Quare ⁊ beata virgo vere dicitur mater dei ꝙ ſit mater diuinitatis: ſed qꝛ ꝑſone habentes diuinitatem ⁊ humanitatem eſtmater ẜm humanitatem ꝓpter cōmunicationēidiomatū. ¶ Secundū dubiū erat vtruꝫ beatavirgo meruit concipere xp̄m. Ad qd̓ Bonauētura in. iij. di. iiij. ait. ꝙ me. itum diſtinguit̉ tripliciter. Eſt enim meritum condigni. meritumcongrui: ⁊ meritum digni. In merito condigniattendit̉ equalitas vtputa dum quis ꝑ diē velmenſem ẜuit alicui pio conuententi mercede labore debito finito meret̉ mercedem illā de condigno. Quantum enim laborauit ⁊ qͣꝫto temꝑetm̄ ſibi debet̉. In merito ꝯgrui attendit̉ diſpoſitio ad aliquam mercedem conſequendam in futuro. puta ſi rex vel prīceps aliquis pro ſua magnificentia proclamari feciſſet. ꝙ ſi quis vnocurſu per determinatum ſpacium precederet