ſibi aſſumeret in vtero ꝟginali. Scd̓o attribuitur conceptio xp̄i ſpūiſancto ꝓpter cauſam incarnatiōis ex ꝑte nature aſſumpte. qꝛ ꝑ hoc datur intelligi ꝙ hūana naͣ aſſumpta ē a filio dei īvnitatem ꝑſone non ex aliqͥbus meritis: ſꝫ ex ſola gr̄a que ſpūiſancto attribuit̉. Unde augꝰ. dicit inenchiridion. Iſte modus quo eſt natꝰ criſtus de ſpūſancto inſinuat nobis gratiam dei qͣhomo nullis p̄cedentibus meritis ex ip̄o pͥmoexordio nature ſue quo eſſe cepit verbo dei copularetur in tantam vnitatem ꝑſone vt idē ip̄eeſſet filius dei. Tertio attribuit̉ conceptio chriſti ſpūiſancto. qꝛ hoc congruit termino incarnationis. Ad hoc em̄ terminata eſt incarnatio: vthomo ille qui concipiebat̉ eſſet ſanctus ⁊ filiusdei. vtrūqꝫ autē horū attribuit̉ ſpirituiſancto.Nam ꝑ ip̄m efficiunt̉ homīes filij dei. Ip̄e etiāeſt ſpūs ſanctificatiōis. Sicut gͦ alij ꝑ ſpūmſanctum ſanctificant̉ ſpūaliter vt ſint filij dei adopꝰtiui: ita xp̄s ꝑ ſpūmſanctum eſt in ſanctitate cōceptus vt eſſet filius dei natural̓. ¶ Secūdumdubiū erat vtrū xp̄s poſſit dici cōceptus de ſpirituſancto. Et ꝙ ſic ptꝫ: qꝛ ſic cantamꝰ in vtroqꝫ ſimbolo. In ſimbolo apl̓oꝝ. Qui cōceptuseſt de ſpūſancto. Et in ſimbolo patrū. Incarnatus eſt de ſpūſancto. Et Mat. j. Inuenta eſt īvtero habens de ſpūſancto. Ad qd̓ clare intelligenduꝫ dicit Tho. ꝙ conceptio nō attribuiturſoli corpori ſed ⁊ ip̄i xp̄o rōe ip̄ius corꝑis. Inſpū aūt ſancto duplex habitudo conſiderat̉ reſpectu xp̄i. Nam ad ip̄m filiū dei qͥ dicit̉ eſſe cōceptus habet habitudinem ꝯſubſtantialitatis.Ad corpus aūt eius hꝫ habitudinem cauſe efficientis. hec aūt p̄poſitio de vtranqꝫ habitudinem deſignat. Dicimus gͦ xp̄m conceptum deſpūſancto hoc mō ꝙ efficaciā ſpūſſancti referat̉ad corpus aſſumptū. ꝯſubſtantialitas ad ꝑſonam aſſumentē. Et qͣꝫqꝫ dicamus xp̄m deſpirituſancto conceptum: non tn̄ dicimus ꝓprie corpus xp̄i de ſpūſancto ꝯceptum. qꝛ nō eſt cōſubſtantiale ſpūiſancto. ſꝫ magis dicimus corpusxp̄i ex ſpūſancto. Unde Ambro. ait in li. de ſpūſancto. Quod ex aliquo ē: aut ex ſb̓a aut ex poteſtate eius eſt. Ex ſb̓a ſicut filius qui a pr̄e eſt.Ex poteſtate ſicut ex deo omīa quō ⁊ in vterohabuit Maria ex ſpūſancto. Notandū adhucẜm Augꝭ. in ench̓. ꝙ non eodem mō dicit̉ xp̄usconceptus de ſpūſancto ⁊ maria virgine. Namde Maria virgine materialiter de ſpūſctō eſſectiue. Ex quo apparet ꝙ conceptio xp̄i habuittria pͥuilegia. Primum ꝙ eſſet ſine peccato originali. Secundū ꝙ eſſet nō puri homīs: ſꝫ hoīs⁊ dei. Tertiū ꝙ eſſet virginis. ⁊ hͨ tria habuit aſpūſancto. Et ideo dicit Damaſcenꝰ qͣꝫtum adpͥmum ꝙ ſpūſſanctus ſuꝑuenit in virgine purgans ip̄am .i. p̄ẜuans ne cum peccato originali conciꝑet. Ꝙtum ad ſecundū dicit ⁊ virtuteꝫſuſceptiuam verbi dei tribuens .i. vt conciperꝟbum dei. Quantū aūt ad tertiū ſb̓dit ſiml̓ aūt⁊ generatiuam. vt .ſ. manens virgo poſſꝫ generare. ¶ Tertium dubiū erat vtrū xp̄s poſſit appellari filius ſpūſſancti. Ad quod rn̄det augꝰ.in ench̓. dicens. Natus eſt xp̄s de ſpūſancto nōſicut filius ⁊ de Maria virgine ſicut filiꝰ. Et ſidiceret̉ ꝙ beata virgo dicit̉ mater xp̄i ꝓpt̓ materiam quam in conceptiōe eius miniſtrauit. gͦvidet̉ ꝙ etiam ſpūſſanctus poſſit dici pat̓ eiusꝓpter hoc ꝙ fuit pͥncipium actiuuꝫ in ꝯceptiōeip̄ius. Et vt dicit Ariſto. in li. de generatōe animalium. Pater dat pͥncipium actiuū in generatione: mater ꝟo miniſtrat materiā. Ad hͦ reſpōdet Tho. vbi ſupra. ꝙ xp̄s conceptꝰ eſt de maria virgine materiam miniſtrante in ſimilitudinem ſpeciei. ⁊ ideo dicit̉ filius eius. Xp̄s auteꝫẜm ꝙ hō ꝯceptꝰ eſt de ſpūſctō ſic̄ de actiuo pͥncipio nō tn̄ ẜm ſimilitudinē ſpeciei ſicut hō naſcitur de patre ſuo. Dn̄s ꝟo Bonauen. in. iij.di. iiij. dicit. ꝙ iſta locutio xp̄s eſt filius ſpūſſācti nullo modo eſt admittenda. tuꝫ ꝓpter vitadum errorem circa generationem eternā qͣ proprium eſt pr̄is ⁊ non ſpūſſancti generare: tū ꝓpter ẜuandam ꝓprietatem circa generatōꝫ temporalem que eſt vt filius aſſimiletur patri ⁊ matri ẜm ſimilitudinem ſpeciei: ſicqꝫ cū pr̄e ⁊ mr̄eeiuſdem nature. Xp̄s ꝟo ẜm ꝙ hō nō ē eiuſdeꝫnature cū ſpūſancto. neqꝫ illi aſſimilat̉ ſpecificeideo nec eius filius poterit eſſe. Igit̉ ꝟtus ſpirituſſancti fuit in virgine que in conceptiōe filijſui omnes naturas ⁊ partes mundi vltīa perfectione comp. euit. Et quidem deus in md̓i creatione nihil imꝑfectum ꝓduxit: ſꝫ omīa erant ꝑꝫfecta ſicut ip̄oꝝ naturā exigebat. Tn̄ ꝯſummatio ꝑfectionis vltime vſqꝫ ad partum ꝟgīs delata eſt ⁊ ſoli virgini reẜuata. Entia enim appetebant nobiliſſimum ens. Spūalia nobiliſſimūſpūm. rationalia nobiliſſimum rationale: cōceptiones optimum cōceptum. natiuitates optimum naſcibile. Et breuit̓ omēs creature appetebant optimum. His aūt omnibus exiſtētibusimꝑfectis: ſic ꝓuiſum eſt mūdo de femina ſuꝑomībus bn̄dicta: que vnico ſuo partu omībusrerū generibus ſummā ⁊ vltimā ꝑfectōꝫ adduxit. Et aduertas ꝙ hec puella tantā ꝑfectioneꝫattulit vniuerſo ꝙ non eſt ꝑfectionis vlteriorꝭcapax. Nec deus poteſt vlteriori ꝑfectiōe ip̄mmundū ꝑficere. Et ſi ip̄e pater ⁊ ſpūſſanctuſ defemina naſcerent̉: nihil orbi accreſcerēt ꝑfectionis. quia quicqͥd nobilitatis. quicqͥd deitatis⁊ quicquid eternitatis eſt totum in orbe diffuſum eſt ⁊ productum ꝑ virginem in illo eternom 4