vt matrimoniū diuine ⁊ humane nature. tuo ſacro conſenſu ꝑficias. Ecce in celeſtibus ſpiritibus tam auidiſſima eſt expectatio. In patribin limbo manentibus tot clamores ⁊ gemitꝰIn homībus viatoribus de deo recte ſentientipus tot ꝓfunda ſuſpiria vna vox omniū: vnusclamor: vna p̄catio. Angelus Gabriel noīe omnium te p̄catur. tibi ſupplicat vt ꝑ eum iam dicta ⁊ indubitant̓ ꝓmiſſa acceptare benigne digneris.Ꝙ conceptio xp̄i fuit miraculoſa ratione virginis et temꝑis atqꝫ inaudi¶ Capl̓m. III.ti muneris.Ertiū myſteriūcontemplandum circa virginis annunciationem d̓r mirabilis cōceptionis. Currite gentes vndiqꝫ: ⁊ inſpicite cordisoculis Mariam ꝟ̓ginem poſt tanta ſibi diuinitus reuelata cum incredibili humilitate nō ſine lachrymis genuflexam ⁊ manibꝰ pͥus expanſis facieqꝫ ad celum erecta paulatim caput inclinando brachiaqꝫ remittendo dicere. Ecce ancilla domini fiat mihi ẜm vbum tuum. Superquo ꝟbo Bern̄. ait. Que eſt tam ſb̓limis humilitas que cedere neſcit honoribꝰ: inſoleſcere neſcit gloria. Mater dei eligit̉: ⁊ ancillā ſe nominat. His ꝟbis expletis adueniēte ſpūſctō moxꝟbum in vtero: mox intra vterū vbum caro cōcepitqꝫ ꝟgo filium. Fuit aūt illa ꝯceptio miraculoſa triplici ratiōe.¶ Primo ratōe temꝑis.¶ Secūdo ratione virginis.¶ Tertio ratiōe muneris.¶ Primo fuit illa ꝯceptio miraculoſa rōe temporis. qꝛ facta fuit in inſtanti: noſtra ꝟo ſucceſſiue ẜm Damaſcenū. Nam vt inquit Tho. iniij. di. iij. et. iij. ꝑte. q. xxxiij. Conceptio xp̄i facta fuit virtute diuina: que cū ſit infinita effectūſuum ſb̓ito ⁊ in inſtanti ꝓducere poteſt. Vndein illa ꝯceptione quatuor ſiml̓ ⁊ ſemel facta fuerunt ꝟtute dei. Primum fuit ꝯuerſio ſanguispuriſſimi beate ꝟginis in carnem: ⁊ alias ꝑtescorꝑis xp̄i. Secundū fuit formatio membrorūorganicorū. Tertiū animatio corꝑis organizāfi. Quartū aſſumptio corꝑis ⁊ aīme a diuinitate. ita vt in eodem inſtanti inuentus ſit xp̄us inventre ꝟgineo verus hō ⁊ verꝰ deꝰ. ¶ Scd̓ofuit illa ꝯceptio miraculoſa rōne ꝟginis. Manum qͥppe eſt ⁊ ſuꝑnaturale vt ꝟgo cōcipiat.Sed vt ait Tho. vbi ſupra. Miraculū contingit̉ eſſe duobus modis. Uno mō qn̄ neqꝫ agēseſt naturale neqꝫ materia eſt naturalit̓ ꝓportionata ad talem formam. vt formatio homīs de limo terre que eſt miraculoſa tam ex ꝑte agentisqͣꝫ patientis. Alio mō ꝯtingit miraculū quādomateria eſt natural̓. agēs ꝟo ſuꝑnaturale: ſicutdum aliquis a febre ſanat̉ Quia gͦ materia quāꝟgo adminiſtrauit ad formatiōeꝫ corporis xp̄ifuit natural̓ ex qua naturalit̓ formari pōt corpus homīs ⁊ ꝓpter hanc materiam naturalemxp̄s dicit̉ naturalis filius virginis. Sed ꝟtusformans fuit diuina. Et qꝛ vnumquodqꝫ magis iudicat̉ ẜm formam qͣꝫ materiā: ⁊ ẜm agēsmagis qͣꝫ ẜm patiēs. Inde eſt ꝙ conceptio corporis xp̄i debet dici ſimplicit̓ miraculoſa et ſuꝑnaturalis: ẜm qͥd ꝟo ex parte materie pōt dicinaturalis. ¶ Tertio conceptio xp̄i poteſt dicimiraculoſa rōne muneris. Conceſſum qͥdeꝫ fuitvirgini in tali conceptu munus inauditū. vt .ſ.plus poſſet ip̄a facere de deo qͣꝫ deus de ſeipſo.Quedam eniꝫ contraria ⁊ contradictoria interdeum ⁊ virginem videbant̉: que dum acceſſitdeus ad virginem concordata ſunt. Puta impoſſibile erat deum nō generare: īpoſſibile eratvirginem generare. Impoſſibile erat deū generare niſi deum. Impoſſibile erat virginem generare deum. Impoſſibile erat deū cū alia perſona generare. Acceſſit deus ad virginē ⁊ neceſſe fuit virginem generare ⁊ nō aliū qͣꝫ deum: etnon de aliꝗͣ qͣꝫ de ſe. Sed deus nō potuit generare niſi deum de ſe. ⁊ tamen ꝟgo deū fecit hominem. Deus nō potuit generare niſi infinitū:immortalem. eternū. inſenſibileꝫ. inuiſibilē. impalpabilem ſub forma dei. Sed virgo fecit euꝫfinitū mortaleꝫ. mendicū temꝑalem: palpabilēſenſibilem. viſibilem ſb̓ forma ẜui ſuppoſitū ſubnatura creata. Mirum certe vna puel a neſcioqͥbus blandicijs maieſtatē diuinam inclinauit.veſtiuitqꝫ ſummū amabile opprobrijs: anguſtijſpenalitatibus ⁊ ignominijs: quod totum ꝓ ſalute humani generis ꝓcreatum eſt. O igit̉ resſtupenda ⁊ omni plena pietate. Ecce ꝙ ꝓ recōciliatione humana paceqꝫ componēda int̓ omnipotentiſſimum deū offenſum ⁊ reū homineꝫinſcrutabilis altitudo diuini ꝯſilij matrimoniūcontrahendum inter dei filium ⁊ humanaͣ creaturam mira diſpenſatiōe ſtabiliuit. Et quoniaꝫconſenſus efficit matrimoniū miſſus eſt a patremiſericordiarū ⁊ luminuꝫ angelus Gabriel admundiſſimam virginem: que donis ſublimatadiuinis incomꝑabilis erat vniuerſis: que tampie tamqꝫ ſalutari diuine diſpoſitioni in totiusnature humane ꝑſona p̄beret cōſenſum. O admiranda legatio ⁊ ex omni ꝑte veneratione digniſſima: que nec pͥmam ſimilē viſa eſt: nec habere ſequentem. Quid eſt maius? Quid ſublimius? Quid deniqꝫ ſalubrius humano generide celo offerri potuit? Plane nihil. Quod eniꝫm 3