qͣꝫuis hec poſitio ad dignitatem virginis matris ꝑtinere videatur: derogat tn̄ in aliqͦ dignitati xp̄i abſqꝫ cuius ꝟtute nullus a pͥma damnatione liberatus eſt: qͣꝫuis ꝑ fidem xp̄i aliqui an̄eius incarnatiōꝫ ſint ẜm ſpūm ab illa dānatiōeliberati: tn̄ ꝙ ẜm carnem aliqͥs ab illa dānatiōeliberet̉ nō uidet̉ fieri debuiſſe niſi poſt incarnationem eius in qͣ pͥmo debuit immunitas dānationis apparere. Et ideo ſicut an̄ immortalitatēcarnis xp̄i reſurgentis nullus adeptus fuit carnis immortalitatē. Ita inconueniēs etiaꝫ vid̓rdicere ꝙ an̄ carnem xp̄i in qͣ nullū fuit peccatū:caro ꝟginis mr̄is eius vel cuiuſcūqꝫ alteriꝰ fuerit abſqꝫ fomite qͥ d̓r lex carnis ſiue membrorū⁊ iō melius vid̓r dicēdū ꝙ ꝑ ſanctificatōꝫ in vtero nō fuerit ſb̓latus ꝟgini fomes ẜm eſſentiamſꝫ remanſit ligatꝰ: nō qͥdem ꝑ actū rōis ſue ſicutin viris ſanctis. qꝛ nō ſtatim habuit vſuꝫ liberiarbitrij adhuc in ventre mr̄is exn̄s: hͦ em̄ ſpēalepͥuilegiū fuit xp̄i: ſꝫ ꝑ gr̄am abundantē quaꝫ inſanctificatiōe receꝑat ⁊ etiaꝫ ꝑfectius ꝑ diuināꝓuidentiam ſenſualitatē eius ab omni motu inordinato ꝓhibentē. Poſtmodū ꝟo in ip̄a conceptione carnis xp̄i in qua pͥmo debuit refulgere peccati immunitas credendū eſt ꝙ ex ꝓle redundauerit in mr̄em totalit̓ a fomite ſb̓tractio.Et hoc ſignificat̉ Ezechiel̓. xliij. c. vbi d̓r. Eccegloria dei iſrael ingrediebat̉ ꝑ viam orientalemid eſt ꝑ beatam ꝟginem. ⁊ terra .i. caro ip̄iꝰ virginis ſplendebat a maieſtate eius .i. xp̄i. Si aūtinſtaret aliqͥs ꝙ apl̓us. ij. ad Chorꝭ. xij. ca. ait.Uirtus ī infirmitate ꝑficit̉. ⁊ loquit̉ de infirmitate fomitis ẜm quam patiebat̉ ſtimulū carnisSed nihil qd̓ ꝑtinet ad ꝑfectōꝫ ꝟtutis fuit btēꝟgini ſubtrahendū. gͦ neqꝫ fomēs. Reſpondet̉ꝙ infirmitas carnis ad fomiteꝫ ꝑtinens eſt quidem in ſanctis viris ꝑfecte ꝟtutis occaſio nō tamen cauſa ſine qͣ ꝑfectio haberi nō poſſit. Sufficit aūt in beata ꝟgine ponere ꝑfectam ꝟtuteꝫ⁊ abundātiā gr̄e. Nec in ea oportet ponere omnem occaſionem ꝑfectionis. ¶ Tertia difficultas amouenda erat vtrū ꝑ ſanctificatiōꝫ in vtero fuit virgo p̄ſeruata ab omni peccato actualiEt de hoc ſic loquit̉ ſctūs Tho. ꝙ illos qͦs deꝰad aliqͥd elegit ita p̄parat ⁊ diſponit vt ad id acqd̓ eligunt̉ inueniant̉ idonei. Beata igitur virgo fuit electa diuinitus vt eſſet mr̄ dei. Et ideonon eſt dubitandū ꝙ deus ꝑ ſuā gr̄am eaꝫ ad hͦidoneam reddidit. ẜm ꝙ angelus ad eam dixitInueniſti gr̄am apud dn̄m. Ecce cōcipies ⁊cͣ.Nō aūt fuiſſet idonea mr̄ dei ſi peccaſſet aliqn̄:tum qꝛ honor parentum redūdat in proleꝫ. ẜmillud Prouer. xvij. Gloria filiorū patres eorūUnde etiā ꝑ oppoſituꝫ ignominia mr̄is ad filiūredūdaſſet. Tum etiā qꝛ ſingularem affinitateꝫhabuit ad xp̄m qͥ ab ea carnem accepit. Tuꝫ qꝛſingulari mō dei filius qͥ eſt dei ſapientia in ipſahabitauit: non ſolū in aīma: ſꝫ etiam ī corpore ſiue vtero. Dicit̉ aūt Sap̄. j. In maliuolā aīamnon intrabit ſapientia: nec habitabit in corporeſubdito peccatis. Et ideo ſimpliciter fatenduꝫeſt ꝙ beata ꝟgo nullū actuale peccatuꝫ cōmiſitnec mortale nec veniale. vt impleat̉ quod dicitur Can̄. iiij. ca. Tota pulchra es amica mea ⁊macula non eſt in te.¶ De nobilitate virginis glorioſe deſcripta ab euāgeliſta Mattheo. et cōcordia Matthei et Luce in huius deſcriptione.¶ Capl̓m. II.Ecūdo cōtēplemur virginis naſcentis nobilitatemIp̄a quippe fuit nobiliꝰ indiuiduuꝫomībus indiuiduis que in humana natura fuerunt aut potuerūt generari. Et qͥdem Matth̓.pͥmo. c. deſcribit eamnatam de quatuordecī patriarchis: de quatuordecim regibus: ⁊ de quatuordecim ducibꝰ. Exquo cum ip̄a ſit vera mater xp̄i: ⁊ xp̄us ſit eius verus filius: omnis nobilitas xp̄i ẜm carnē ortū habuit a ꝟgine benedicta. Et cū ip̄e ſit vltimus rex: vltimus dux:vltimus patriarcha populi iudaici: hoc totuꝫhabuit a ꝟgine benedicta. Quia igitur omnespreclaritates: ingenuitates: ꝑfecturas: dignitates ⁊ nobilitates que poſſent eſſe in aliquo indiuiduo humano ẜm ordinem ſnaguinis deſcribunt euāgeliſte in hac puella. Oportet nos eorum teſtimonio eam p̄ferre omnibus pͥncipibꝰ⁊ pͥncipiſſis. Regibus ⁊ reginis. Imperatoribus et imꝑatricibus ⁊ omnibus poteſtatibꝰ tribubꝰ ⁊ linguis. Eccl̓a ꝟo ſctā dei oīa iſta ꝯſiderans in officijs ita illaꝫ extollit. Natiuitas inqͥtgl̓oſe ꝟginis Marie ex ſemine abrae orta de tribū iuda clara ex ſtirpe dauid. Et iterū. Regali ex ꝓgenie Maria exorta refulget. Sꝫ h̓ triaoriunt̉ dubia declaranda.¶ Primū vtrū Mattheus potuit genealogiāxp̄i deſcribere.¶ Scd̓m vtrū ex deſcriptiōe hmōi genealogienobilitas ꝟginis demonſtret̉.¶ Tertiū vtrū eadem ſit deſcriptio genealogiexp̄i facta ꝑ Mattheū que ⁊ ꝑ Lucam.¶ Ad pͥmum dubiū poſſet qͥs arguere ꝙ Mattheus nequiuerit deſcribere genealogiaꝫ xp̄i ⁊ſue virginis mr̄is. Primo qꝛ Eſa. liij. ca. dicit̉.Genecatōꝫ eius qͥs enarrabit. Inſuꝑ vt ex Iſephi dictis colligimus in xvij. antiquitatuꝫ libro. Et Beda illud refert in ſua cronica. Cumomnes generationes hebreorum in archinistempli ſecretioribus ſeruarentur. Herodes alle