nigena oēs iuſſit incendi: vt ſic ſua ignobilitasiudeis minus contemptibilis eſſet. Quō igiturMartheꝰ elapſis iam annis ferme quadraginta deletiōe hmōi librorū euangeliū ſcribens potuit hanc genealogiam agnoſcere. Ad qd̓ reſpōdemus ⁊ pͥmo ad illud Eſaie cum Hieronymoin omēlia ſic dicente. In Eſaia legimus. Gen.rationē eius qͥs enarrabit? Non ergo putemuseuangeliſtā ꝓphete eſſe ꝯͣrium vt ꝙ ille impoſſibile dixit affatu: hic narrare incipiat: qꝛ ibi degeneratiōe diuinitatis: hic de incarnationis eſtdictum. Verū tn̄ ꝯͣ iſtam rn̄ſioneꝫ pleriqꝫ inducunt ſnīam Leonis pape in ẜmone de natiuitate xp̄i vbi ait. In dn̄o noſtro Ieſu xp̄o non ſolum ad diuina ſꝫ hūanā ſpectat naturā qd̓ dictūeſt ꝑ ꝓphetā. Generatiōꝫ eius quis enarrabitIgit̉ nec generatio tꝑalis xp̄i ẜm carneꝫ eſt explicabil̓. Ad hoc reſpōdemus ex doctrina ſāctiTho. iij. ꝑte. q. xxxj. ꝙ verba iſta intelligūt̉ demō incarnatiōis qͥ ineffabilis eſt quod ex ꝟbisſequentibꝰ ip̄ius Leonis pape concludit̉. Inqͥt em̄. Utrāqꝫ em̄ naturā in vnam ꝯueniſſe perſonam: niſi fides credat ẜmo non explicat. Adaliud ꝟo quod obiectū eſt de cōbuſtiōe libroꝝin qͥbus deſcripta erat origo nobilis iudeoruꝫ.reſpondet Nico. de lira ſuꝑ Matth̓. ꝙ Mattheus habuit ꝑ reuelationem quod nō habuitꝑ ſcripturā. Vnde apl̓i ⁊ euangeliſte nō minuſfuerūt illuminati īmo magis de myſterijs chriſti qͣꝫ patriarche ⁊ antiqͥ ꝓphete. Quidaꝫ tn̄ dicunt ꝙ nō oēs illi libri cōbuſti fuerūt cum ⁊ domi ꝯſeruarent̉ a multis. Etiam ⁊ aliqͥ memori.mandauerāt que de hmōi nobilitate didicerātaproauis. Nam ⁊ ſi Eſdras ſcriba (vt Iſidornarrat in .vj. ethimologiaꝝ li.) incenſam legema chaldeis dum iudei regreſſi fuiſſent in hierl̓mdiuino afflatus ſpū reparauit cunctaqꝫ legis acꝓphetarū volumina que fuerunt a gentibꝰ corrupta correxit: qͣꝫto magis potuit Mattheusxp̄i generationeꝫ retexere: qͥ ſpūmſctm̄ cū alijsapl̓is in linguis igneis deſcendētē accepit. Adſcd̓m dubiū rn̄det Nico. de lira. ꝙ qͣꝫuiſ ioſephꝰnō fuerit pr̄ Ieſu: tn̄ btīſſima ꝟgo ⁊ ioſeph fuerunt ex eadem tribu. qꝛ mulier nō poterat nubere cū viro alterius tribus qn̄ ad ip̄am ꝑtinebathereditas paterna. vt ptꝫ Nume. xxxvj. Beata aūt ꝟgo Maria fuit vnita Ioachim pr̄i ſuo⁊ ideo cogebat̉ ex lege viro ſue tribus nubere.ꝓpter hoc etiam iuit cū Ioſeph in bethleem ciuitatem Dauid vt ꝓfiteret̉ cū eo. vt ſcribit̉ Luce. ij. ca. ¶ Tertiū dubiū fuit vtrū ſit eadeꝫ deſcriptio xp̄i facta ꝑ Mat. q̄ ꝑ Lucā: Et videt̉ꝙ ſit diuerſa. Nam Mattheꝰ dic̄ ꝙ Iacob genuit Ioſeph virū Marie. Lucas aūt dicit Ioſeph eſſe filiū Heli. vt ptꝫ. iij. c. Ad hͦ rn̄det Auguſti. li de ꝯſenſu euāgeliſtaꝝ dicēs. Tres cāeoccurrūt quarū aliquam euangeliſta ſecutꝰ eſt.Aut em̄ vnus euangeliſta pr̄em Ioſeph a quogenitus eſt nomīauit. Alter ꝟo vel auū maternum vel aliquē de cognatis maioribus poſuit.Aut vnꝰ erat Ioſeph naturalis pr̄. Alter eumoptauerat: aut more iudeorū cum ſine filijs vnꝰdeceſſiſſet eius vxorē ꝓpinquꝰ accipiēs filiumquem genuit ꝓpinquo mortuo deputauit qd̓ ēquoddā genus adoptiōis legalis. Et hͨ vltimacā eſt verior ẜm ſanctum Tho. iij. ꝑte. q. xxxj.quā etiā Hiero. ſuꝑ Mat. ponit. Et Euſebiusceſarienſis in eccleſiaſtica hiſtoria ab affricanohiſtoriographo traditum aſſerit. Dicunt enimꝙ mathan ⁊ mathat diuerſis temporibꝰ de vnaeadēqꝫ vxore Eſta noīe filios ꝓcrearūt de mathan natꝰ eſt Iacob. de mathat Heli. ita ꝙ Heli ⁊ Iacob fuerūt fratres vterini. Sꝫ de duobꝰfratribꝰ a Dauid diuerſimode deſcendentibusHeli autē accepta vxore mortuus eſt ſine ſemine. ⁊ ideo Iacob frater eius accepit vxoreꝫ fratris ſui: vt ei ſuſcitaret ſemen: ⁊ genuit Ioſeph:ita ꝙ Ioſeph fuit filius naturalis ip̄iꝰ. Iacob.Et ſic accepit euꝫ in genealogia Mattheꝰ. Etfuit filius legal̓ Leui: ⁊ ſic accepit eum LueasNā filiꝰ qui mō dicto naſcebat̉ ẜm naͣꝫ erat filiꝰgenerantis: ẜm aūt legē erat filiꝰ defūcti. Idemetiam dicit Ioh̓es Damaſcenꝰ libro. iiij. c. vj.Quare nō eſt mirandū ſi aliter xp̄i genealogiaꝫſcribit Mattheꝰ qͣꝫ Lucas cū vterqꝫ ꝓferat veritate. Nā ⁊ ſi ml̓ta noīa vel aliā dicat Lucas q̄tacet Mattheꝰ illud eſt ẜm Auguſtinū de conſenſu euāgeliſtaꝝ. qꝛ Mattheꝰ in chriſto regiāinſtituerat inſinuare ꝑſonam. Lucas aūt ſacerdotalem. Exquo Mattheꝰ explicat illos qͥ regia corona fuerūt decorati. Lucas alios qͥbusdignitas ſacerdotal̓ fuit cōceſſa. Mattheꝰ poſuit carnales patres. Lucas poſuit patres ſpirituales .ſ. iuſtos viros qui dicunt̉ pr̄es ꝓpter ſimilitudinem honeſtatis. Mattheus deſcribitgenealogiā xp̄i deſcēdēdo a Dauid ⁊ Abraaꝫvſqꝫ ad Ioſeph: ex eo ꝙ deſcripſit aſſumptōeꝫnr̄e hūanitatis a deo. Lucas autē ꝓgreſſus eſt.aſcēdēdo a Ioſeph vſqꝫ ad deū. qꝛ deſcripſit redēptiōꝫ nr̄am in deū q̄ ſit ꝑ gratiā adoptionis.Sꝫ adhuc poſt omīa iſta in dubium vertit̉ animus: qm̄ vt Hiero. inquit ſuꝑ Danieleꝫ. Proaui oēs ⁊ maiores pr̄es dicunt̉. Cum igitur ingeneratiōe chriſti multi fuerunt patriarche etplures reges quare tm̄ filius Dauid ⁊ Abraaꝫnuncupat̉? Ad qd̓ reſpōdet Hiero. in omel̓ dicens. Iō aūt ceteris p̄termiſſis hoꝝ filiū nūcupauit qꝛ ad hos facta ē de xp̄o tm̄ repromiſſio.Ad Abraā inqͥt. In ſemīe tuo bn̄dicēt̉ oēs gentes. Ad dauid. De fructu vētris tui ponā ſuꝑ